Popper παράλληλα με την ακτή!

Popper παράλληλα με την ακτή!

Λίγο πριν βγάλουμε το τεχνητό μας από τη θάλασσα, εκεί που είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε την επόμενη βολή… στα τελευταία εκατοστά του νερού, στα πόδια μας κυριολεκτικά έρχεται με απίστευτη ταχύτητα το λαβράκι με σηκωμένα τα ραχιαία πτερύγιά του! Αρπάζει το τεχνητό αστραπιαία και τρέχει πίσω στα βαθιά κάνοντας το αίμα μας να παγώνει!

Πολλές φορές έχει επαναληφθεί αυτό το σκηνικό και πραγματικά κάθε φορά η αίσθηση είναι το ίδιο δυνατή. Μια ερώτηση έρχεται αμέσως μετά : το ψάρι ακολούθησε το τεχνητό από βαθιά ή ήταν καρτερεμένο στα ρηχά; Κανείς δεν μπορεί να δώσει σαφείς απαντήσεις μιας και οι δυο περιπτώσεις ισχύουν όπως και συνδυασμοί τους. Όμως αυτά τα χτυπήματα σχεδόν στη…στεριά πάνω, μπορούν να μας δώσουν το έναυσμα για μια τεχνική που συνήθως δεν της δίνουμε σημασία! Τις βολές παράλληλες με την ακτή. Και πιο συγκεκριμένα για αυτό το μικρό άρθρο, για τις βολές με popper!

tyrikos-loutsos-popper2

Συνήθως η βολή όσο πιο βαθιά γίνεται είναι ζητούμενο στην τεχνική μας. Κατά βάση, μια μακρινή βολή δίνει περισσότερο χρόνο στο τεχνητό μας στη θάλασσα και μας επιτρέπει να εξερευνήσουμε μεγαλύτερη περιοχή. Όμως τα ψάρια δεν είναι πάντοτε βαθιά. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως όσο πέφτει το σούρουπο οι ανώτεροι θηρευτές ακολουθούν την κίνηση των μικρόψαρων τα οποία έρχονται γιαλό για να προστατευτούν και να περάσουν τη νύχτα. Πόσο γιαλό όμως; Τα μικρά ψάρια για να προστατευτούν πολλές φορές μαζεύονται εκεί που η θάλασσα συναντάει τη στεριά, εκεί που «σκάει το κύμα».

lavraki-tyrikos-popper

Αντίστοιχα, σε λιμάνια, στέκονται ορισμένες φορές «κολλημένα» σχεδόν στο τσιμέντο. Ο λόγος είναι απλός. Χρησιμοποιούν τη στεριά ή το λιμάνι για να έχουν καλυμμένη μια πλευρά τους. Έτσι μπορούν να επικεντρωθούν σε απειλές που αναγκαστικά έρχονται από συγκεκριμένη φορά και όχι από τον πολυδιάστατο αχανή χώρο του ανοικτού νερού. Επιπλέον, γνωρίζουν από ένστικτο πως το κολύμπι στα ρηχά ή κοντά σε όγκους δεν είναι τόσο εύκολο για τους μεγάλους θηρευτές όσο για εκείνα!

Τα αρπακτικά όμως εξελίσσονται και εκείνα και για κάθε «άμυνα» με τις χιλιετίες συμπλέουν με μια τεχνική «επίθεσης». Πολλές φορές έχουμε δει λαβράκια και λούτσους, ακόμα και μανάλια ή τονοειδή να περιπολούν σχεδόν ακτή ή σχεδόν «γλείφοντας» το τσιμέντο. Ξέρουν που να ψάξουν…

tyrikos_lavraki2

Μια αγαπημένη μου τεχνική την οποία φροντίζω ανάμεσα στις άλλες να μην ξεχνάω είναι λοιπόν οι βολές παράλληλα με την ακτή και το λιμάνι. Στα popper ειδικά, χειμώνα ή καλοκαίρι, η συγκεκριμένη τεχνική αποδίδει αρκετά και μάλιστα ως εναλλακτική όταν οι μακρινές βολές δεν έχουν καταφέρει να μας δώσουν κάτι. Ψάρια που είναι ήδη ρηχά και ψάχνουν για γόνο θα ενδιαφερθούν άμεσα για τον θόρυβο που γίνεται σε ένα μέρος όπου το γεύμα τους συνήθως καταφεύγει για να προστατεύει….

tyrikos-cr-popper

H αγάπη στη θάλασσα και στα πλάσματα της δείχνεται έμπρακτα μόνο…

Ένα popper προσφέρεται για μια τέτοια παρουσίαση στα ρηχά (το ίδιο και τα wtd) μιας και δεν θα έχουμε επιπρόσθετα προβλήματα σκαλώματος…Ας θυμόμαστε : μακρινές βολές ναι. Όχι όμως πάντοτε και σταθερά προς τα βαθιά. Ας κοιτάζουμε και στα «πλάγιά» μας….

Τip : καλό είναι η παρουσία μας να είναι διακριτική. Πλατσουρίσματα, φωνές, κινούμενες σκιές στο νερό όταν στοχεύουμε σε ψάρια που θα επιτεθούν πολύ κοντά μας, δεν βοηθούν καθόλου…

Categories: Spinning

About Author

Γιώργος Τυρίκος-Εργάς

Ο Τυρίκος Εργάς Γιώργος έχει γεννηθεί στην Κάλυμνο το 1982. Από τότε που θυμάται τον εαυτό του το πάθος του ήταν τα βιβλία και το ψάρεμα. Έχει σπουδάσει Αιγυπτιακά Ιερογλυφικά, Ασσυριολογία και Συγκριτική Γραμματολογία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Παν. Κύπρου, Notre Dame, Σορβώννη-Paris 3) και είναι διδάκτορας Λαογραφίας του Παν/μιου Ιωαννίνων. Πρόσφατα ανέλαβε Research Assisant στο Τμήμα Ανθρωπολογίας του Παν/μου του Durham. Έχει γράψει πολλά βιβλία τα οποία αντλούν μεταξύ άλλων τη θεματική τους από τον κόσμο της θάλασσας και των ψαρεμάτων. Το μυθιστόρημα φαντασίας «Η Καινούρια Διαθήκη του Σμου» (εκδόσεις «Πατάκη») εξελίσσεται σε ένα ψαροχώρι που θυμίζει ελληνικό νησί : μάγοι, ψαράδες και φανταστικά πλάσματα συνυπάρχουν και φτιάχνουν αλλόκοτες καταστάσεις. Ανάμεσα στις διακρίσεις των έργων του ξεχωρίζει το τελευταίο του βιβλίο «Αυλητής και Παππουλάνθρωπος : Θρύλοι και Ξωτικά του Αιγαίου» (μαζί με τον Κ. Ζαφειρίου) το οποίο διακρίθηκε στον κατάλογο «White Ravens» της Διεθνούς Νεανικής Βιβλιοθήκης του Μονάχου ανάμεσα στα διακόσια σπουδαιότερα παγκοσμίως για το 2014.