Πανσέληνος, κοκκάλια & βρυκόλακες!

Πανσέληνος, κοκκάλια & βρυκόλακες!

Η πανσέληνος αποδεδειγμένα επηρεάζει την συμπεριφορά όλων των ζώντων οργανισμών. Φυσικά επηρεάζει και τα ψάρια αλλά προτού φτάσουμε σε αυτό, θα σας πω την δική μου άποψη για την πανσέληνο…

 

Από μικρό παιδί έμαθα από τους δικούς μου δασκάλους ψαράδες πως πρέπει να μελετώ τις φάσεις των φεγγαριών, τα ρεύματα, την παλίρροια και τους ανέμους. Όμως η ζωή είναι μεγαλύτερη από ένα ψάρεμα και άρχισα να μελετώ πως το φεγγάρι επηρεάζει τους ανθρώπους και ειδικότερα… εμένα! Δεν είναι τυχαία η λέξη «σεληνιάζομαι»…

brikolakes16Πράγματι με την πανσέληνο βλέπεις τα νεύρα όλων τσιτωμένα και δεν θέλει πολύ για να γίνει το κακό. Ούτε εγώ αποτελώ εξαίρεση οπότε αυτές τις μέρες, πάντα φρόντιζα να πηγαίνω ψάρεμα ολονύχτιο μόνος ή με παρέα που ήξερα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να παρεξηγεί. Την πανσέληνο που μας πέρασε με βρήκε στο γραφείο να παλεύω από το πρωί με άρθρα, δοκιμές και παρουσιάσεις. Δεν ήξερα ότι είχε ολόγιομο φεγγάρι αφού με έχει φάει ο υπολογιστής οπότε δεν είχα κάνει πλάνα…

Οι τρεις «Καμπαλέρος»

full_moonΛίγο πριν βραδιάσει, την πόρτα μου χτύπησε το χαμογελαστό παιδί, ο Γιώργης ο Μπούκης, κρατώντας δυο καφεδάκια και το καινούργιο του καλάμι. Είχε έρθει να με δει, να τα πούμε, να με πρήξει για το καλάμι του και να περιμένει τον βρικόλακα Μωυσή για να πάνε ένα ψαρεματάκι. Άρχισε το πρήξιμο αλλά τι να τον κάνω αφού τον συμπαθώ, πανάθεμά τον… Είναι ένας καθαρόαιμος αγνός spinner, τόσο παθιασμένος και ταυτόχρονα τόσο ανασφαλής που σε προκαλεί να τον πειράξεις!

brikolakes20 Άλλωστε ποιος μουρλός θα πήγαινε να κάνει “wading στο απόλυτο σκοτάδι”; Ένας αρχαίος βρικόλακας, ίσως… Όσο όμως και να ήθελα να τον πειράξω, δεν μπορούσα… Οι λόγοι ήταν δύο : είχε πάρει καλό καλάμι και από την άλλη μια αποτυχημένη μπάντα είχε συναυλία λίγα μέτρα μακριά από το γραφειάκι μου και γέμιζε την ατμόσφαιρα με ηχορύπανση, σπάζοντας τα νεύρα μου.

Πανσέληνος : όσο επηρεάζει τα ψάρια άλλο τόσο επηρεάζει τους ανθρώπους

Πανσέληνος : όσο επηρεάζει τα ψάρια άλλο τόσο επηρεάζει τους ανθρώπους

Αφού ο ήλιος έπεσε για τα καλά, βγήκε από την κάσα του ο Μωυσής και έκανε την εμφάνιση του. Αυτό το παιδί είναι τσακωμένο με τον ήλιο! Δεκαπέντε Αυγούστου και είναι πιο άσπρος από Σουηδό!! Εντάξει… ποιος μιλάει… Αυτός που πέρασε μια ζωή να κυνηγάει τα λαβράκια νύχτα. Αυτός που έχει δει περισσότερα ξημερώματα, από μεσημέρια… Η αλήθεια είναι ότι μπροστά μου, αυτοί οι δύο είναι βρυκολακάκια χιλιοστής τάξης!
brikolakes1Για να δείτε ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι τυχαίο, μετά από ώρες συζήτησης καταλήξαμε να βλέπουμε βιντεάκια ψαρέματος στο youtube με «goliath tigerfish» του Κονγκό. Το ψάρι με τα πιο κοφτερά δόντια στον πλανήτη! Η πρόταση να πάω μαζί τους για ψάρεμα, έγινε δεχτή αφού η ξεκούρδιστη μπάντα δεν έλεγε να τελειώσει, η θερμοκρασία στο δωμάτιο πρέπει να ήταν 50 βαθμοί Κελσίου αλλά και επειδή θα ήταν ένα ψάρεμα με το «είδος» μου…

Το ψάρεμα του «Αντίχριστου»

Ο Μεσσίας!

Ο Μεσσίας!

Μέχρι να φτάσουμε σε ένα κοντινό λιμανάκι η ώρα είχε πάει τρεις γιατί έπρεπε πρώτα να τραφούμε… Ο Μωυσής ήθελε να δοκιμάσει το καινούργιο του LRF καλάμι του και μηχανισμό, ο Γιώργης το Seabass καλάμι του και εγώ απλά ήθελα να πιω την σόδα μου για να χωνέψω. Έβγαλα από το αμάξι μου το LRF καλαμάκι μου και άνοιξα το κουτί με τις καλαμαριέρες για να διαλέξω μία. Το μάτι μου έπεσε σε μια πολύ ιδιαίτερη της Ocean Ruler με το κωδικό όνομα… «Messiah»(Μεσσίας)! Από την μία η παρέα, από την άλλη τα κατακόκκινα μάτια μου από τον υπολογιστή και το ξενύχτι, μου φάνηκε πολύ ελπιδοφόρα ιδέα να πετάω τον μεσσία στην θάλασσα για να πιάσω σουπιές. Αυτή η καλαμαριέρα έχει πολύ αληθοφανή σχήμα μικρού ψαριού και κατεβαίνει τόσο αργά στον βυθό σαν να… ανεβαίνει Γολγοθά! Μα με ένα μικρό τίναγμα όμως, κάνει μια απίστευτη ζικ-ζακ κίνηση που θα την ζήλευε ακόμα και το πιο ακριβό minnow. Ο Μωυσής θα ψάρευε με μικρά σιλικονάκια για να δοκιμάσει το Panacea του και το λιλιπούτειο μηχανισμό Okuma Ceymar ενώ ο Γιώργης θα έψαχνε να βρει λαβράκια με το Riple Fisher 83 Flows max 28 γρμ.
brikolakes2Έριξα την καλαμαριέρα όσο πιο μακριά μπορούσα, κάθισα σε μια μπίντα, άνοιξα την σόδα και περίμενα να πατώσει. Είχα όρεξη και αντί να την σέρνω αργά στον βυθό, άρχισα να κάνω μικρά τινάγματακια, να την αφήνω να πατώσει και πάλι τιναγματάκια. Εκεί που ήμουν χαλαρός και απολάμβανα το ελαφρύ αεράκι και φυσικά την σόδα μου, το καλαμάκι έγινε κουλούρα και τα φρένα άρχισαν να σκούζουν… Το σκηνικό αυτό διήρκεσε ένα με δύο δευτερόλεπτα και μετά ότι και να ήταν, το άφησε… Ψάρι στο Μεσσία! Μετά από αυτό, κατάλαβα ότι πρέπει να ψαρέψω πιο «Χριστιανικά» και έβαλα μια μικρή σιλικόνη. Εντωμεταξύ, ο Μωυσής ψάρευε με μικρές άσπρες & κίτρινες σιλικόνες στο βυθό και «κάτι» του έκοβε τις ουρές. Ο Γιώργης ήταν εξαφανισμένος με ένα surface στην άκρη του παράμαλλου, κυνηγώντας το πεντόκιλο…

Το δυνατό φως της πανσελήνου που έκανε την νύχτα, μέρα...

Το δυνατό φως της πανσελήνου που έκανε την νύχτα, μέρα…

Κλασσική βραδιά πανσελήνου, ότι να ‘ναι! Κοίταγα γύρω μου την χυμένη σόδα, την καλαμαριέρα-μεσσίας που δεν είχε ούτε μια δαγκωνιά πάνω της που να δικαιολογεί το σκηνικό και σκεφτόμουν ότι ο Θεός έχει κέφια απόψε. Ξαφνικά, η μικρή σιλικόνη μου σταμάτησε και κάτι άρχισε να μου την τραβάει προς τα πίσω. Μια μικρή σουπιά εμφανίστηκε να κρατάει την σιλικόνη σαν το παιδάκι που κρατάει τον στύλο για να μην μπει στο σχολικό! Τις έβγαλα έξω από το νερό την μουσούδα και τότε μόνο την άφησε, ρίχνοντας μου και λίγο μελάνι στα παπούτσια… Ρίχνεις καλαμαριέρα σου χτυπάει ψάρι, ρίχνεις σιλικόνη σου χτυπάει σουπιά… Ωραία βραδιά!

Η μικρή μου sakura κολοβή!

Η μικρή μου sakura κολοβή!

Μετά από λίγες ρίψεις, και ψαρεύοντας πάντα σύριζα στο ρηχό βυθό των τριών μέτρων, ένα χαρακτηριστικό «τακ-τακ» έμελλε να μου κοντύνει και τη δικιά μου σιλικόνη. Ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι αυτές ήταν μικρές τσιπουρίτσες οι οποίες δεν πιάνονται με τίποτα. Μεγάλος μπελάς για να πάρεις έστω και μία. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν το surface του Γιώργη που κατάφερε να προσελκύσει τελικά ένα καλό λαβράκι το οποίο ήρθε μέχρι τα πόδια μας αλλά έφυγε όπως ήρθε.

Τα «λαβράκια» και τα στειρόπουλα

brikolakes6Αφού φάγαμε κανα μισάωρο να ηρεμήσουμε τον πανικοβλημένο Γιώργη που ήθελε εξηγήσεις από το λαβράκι γιατί δεν μπούκωσε το τεχνητό, φύγαμε για μια ωραία βραχώδης ακτή εκεί κοντά. Το συγκεκριμένο σημείο το είχαμε εντοπίσει με τον Μωυσή σε διαφορετικούς χρόνους αλλά ποτέ δεν έτυχε να μιλήσουμε για αυτό. Ρηχό κομμάτι και αυτό με πολλά βραχάκια στο βυθό και καλά φωτισμένο.

brikolakes9

Buster Shad & Drop Shad, σύριζα στον βυθό, παγίδα για τα στειροπούλια!

Φτάνοντας εκεί, δεν είχα καλή ψυχολογία οπότε πήρα μόνο το καλαμάκι μου με ένα μικρό minnow πάνω στην παραμάνα και άφησα τα πάντα στο αμάξι. Είχε αρκετό περπάτημα μέχρι να φτάσουμε αλλά πίστευα ότι θα είχα τα κουράγια να γυρίσω πίσω αν υπήρχαν ψάρια. Το μονοπάτι τελείωνε στα χαμηλά βράχια δίπλα στην θάλασσα και δύο ήταν τα πράγματα που μας εντυπωσίασαν : το ολοστρόγγυλο φεγγάρι μπροστά μας και τα μικρά κυνήγια κοντά στα βράχια.

brikolakes8

Ένα από τα λαίμαργα στειρόπουλα

«Λαβράκια!» αναφώνησε ο Γιώργης με ενθουσιασμό μικρού παιδιού που ανοίγει την σακούλα με τα γαριδάκια του! Έφυγε τρέχοντας, ανοίγοντας συγχρόνως το καλάμι για να τους ρίξει το surface του. Εμείς μείναμε πίσω και ρίξαμε τα μικρά μας δολώματα μπροστά μας. Μια μικρή μαύρη σιλουέτα ήρθε πίσω από το minnow μου και κατευθείαν καταλάβαμε ότι έχουμε να κάνουμε με κοκκάλια. Δεν θέλαμε όμως να την χαλάσουμε στον Γιώργη… Εντάξει ας πούμε την αλήθεια… Θέλαμε να τον πειράξουμε όσο παίρνει και αρχίσαμε να βλέπουμε και εμείς λαβράκια!

Στην μαμά σου γρήγορα!

Στην μαμά σου γρήγορα!

Αφήσαμε το μουρλό να κυνηγά φαντάσματα και πήγαμε σε ένα κομμάτι που ο βυθός ήταν λίγο πιο βαθύς και με πολλά βράχια. Εκεί ξεκίνησε το πάρτι με τα στειρόπουλα! Με ένα μικρό Buster Shad και μια μικρή Drop Shad της Delalande, οργώναμε τον βυθό και σχεδόν κάθε δεύτερη ρίψη ένα μικρό στειρόπουλο το δάγκωνε, λυγίζοντας τα μαλακά καλαμάκια μας! Απελευθέρωση και λίγο μετά να σου και άλλο. Το μέρος προφανώς ήταν παρθένο.

Τα αιμοδιψή κοκκάλια και οι πραγματικοί βρικόλακες!

brikolakes13Όσο εμείς καλοπερνάγαμε, ο καψερός ο Γιώργης αφήνιαζε με τα πονηρά λαβράκια τα οποία δεν χτυπάγανε στο surface και που και που, ωρυόταν από μακριά να πάμε κοντά του να τους την «πέσουμε» όλοι μαζί. Εμείς γελάγαμε κρυφά και του δίναμε κουράγιο, φωνάζοντας του : «ρε ρίχτους!», «λιώστα», «έμπαινε» κ.α. ώσπου ένα ηχηρό «μπλάτς» λίγα μέτρα δίπλα μας, μας τράβηξε την προσοχή.

brikolakes11Ήταν πιο κοντά σε έμενα όποτε έριξα το σιλικόνακι μου στην κατεύθυνση του κυνηγιού. Άρχισα να το φέρνω με αργή πλεύση στον αφρό και πολύ λίγα κοφτά τιναγματάκια που και που. Το κοκκάλι δεν άργησε να καταβροχθίσει το μικρό σιλικόνακι και να αρχίσει τα τρεξίματα του. Παράλληλα, ένα ακόμη χτύπησε στον Μωυσή.

brikolakes12Αφού τα βγάλαμε στην ακτή, αποφασίσαμε να ξεκολλήσουμε τον τρελό από τις εμμονές του και να του πούμε να βάλει καμιά σιλικόνη «για να δει χαρά στα σκέλια του». Έτσι και έγινε! Πείστηκε ο άπιστος Θωμάς μόλις είδε τα κοκκάλια και έβαλε μια μεγάλη Drop Shad. Εμείς συνεχίσαμε με τις μικρές σιλικόνες που όμως δεν έφταναν και πολύ μακριά.

brikolakes14Παρόλα αυτά, τα κοκκάλια είχαν σεληνιαστεί στην κυριολεξία και συνεχίσαμε να βγάζουμε όλοι κατά διαστήματα δηλαδή μόλις πέρναγαν μπροστά από τον καθένα μας. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι κάποια κοκκάλια ήταν πολύ πιο μαχητικά από άλλα, χωρίς να διαφέρουν πολύ στο μέγεθος.

brikolakes15Το γιατί έμελλε να το ανακαλύψω σπίτι. Η ώρα πέρναγε ευχάριστα αλλά έπρεπε να πάω στο αμάξι να φέρω την φωτογραφική μηχανή και κανά δόλωμα γιατί όσο ξημέρωνε, σηκωνόταν αέρας. Τόση ώρα ψάρευα με δανεικά δολώματα από τον Μωυσή.

brikolakes17Μέχρι να γυρίσω, είχε αρχίσει να χαράζει για τα καλά και τότε ήταν που μας την πέσανε οι πραγματικοί βρικόλακες! Με τις κοντές, τις βερμουδίτσες μας, γίναμε εύκολη λεία από τα αδηφάγα κουνούπια της περιοχής. Παρατήσαμε το ψάρεμα και χοροπηδούσαμε σαν τους αναστενάρηδες πάνω από τα κάρβουνα. Βγάλαμε στα γρήγορα τις αναμνηστικές φωτογραφίες και βουρ για τα αμάξια.

Πανσέληνος και ψάρια

full_moon1Ο απολογισμός ήταν ένα πολύ όμορφο τετράωρο ψάρεμα, σαν από τα παλιά, με τρελή παρέα το οποίο σώσανε στο παραπέντε τα κοκκάλια. Φυσικά με το ανάλογο κόστος αφού άδειασα μια ολόκληρη αμμωνία στα πόδια μου, μόλις έφτασα σπίτι. Το θέμα όμως είναι αν η πανσέληνος είναι μια καλή βραδιά για spinning.

Αριστερά τα αυγά και δεξιά οι θήκες σπέρματος των αρσενικών

Αριστερά τα αυγά και δεξιά οι θήκες σπέρματος των αρσενικών

Οι προσωπικές μου εμπειρίες, μου έχουν δείξει ότι δεν είναι καλή γιατί τα μικρά ψάρια ανοίγονται μακριά από την εμβέλεια μας -τις περισσότερες φορές- οπότε το ίδιο κάνουν και τα αρπαχτικά. Μεμονωμένες επιτυχίες με μεγάλα ψάρια όμως, έχουν συμβεί και αυτό μπορεί να πει κανείς ότι είναι από το «σελήνιασμα». Για μένα οι καλύτερες ώρες, είναι όταν το ολόγιομο φεγγάρι πηγαίνει προς την δύση του ή όταν βρίσκεται στην ανατολή του.

Είναι νόστιμα παναθεμά τα...

Είναι νόστιμα παναθεμά τα…

Τώρα γιατί τα κοκκάλια τρώγανε σαν τρελά; Γιατί δυστυχώς για αυτά ήταν αυγομένα, κάτι το οποίο ανακαλύψαμε μόλις τα καθαρίσαμε. Κάποια από αυτά (τα λιγότερα & μεγαλύτερα σε μέγεθος) είχαν δυο άσπρες θήκες σπέρματος που σημαίνει ότι ήταν αρσενικά και τα υπόλοιπά είχαν δυο κίτρινες θήκες με αυγά. Τα τελευταία ήταν τα θηλυκά και δεν ήταν τόσο μαχητικά όσο τα αρσενικά ζευγάρια τους. Αυτό σημαίνει ότι για τις επόμενες είκοσι μέρες, δεν έχει ψάρεμα σε αυτό το σημείο. Θα την πω όμως την αμαρτία μου… Τα αυγομένα κοκκάλια είναι πολύ νόστιμα!

Categories: LRF

About Author

Γιώργος Φενερλής

Ο Γιώργος έχει ασχοληθεί με την αρθρογραφία στον περιοδικό τύπο από το 2004, γράφοντας άρθρα κυρίως για την τεχνική του spinning. Ήταν από τους πρώτους που έγραψε για αυτήν την τεχνική ενώ εισήγαγε και νέες όπως το Eging και το LRF. Τα περιοδικά με τα οποία έχει συνεργαστεί είναι το “Thalassa”, “Boat & Fishing”, “Το Ψάρεμα και τα Μυστικά του” και τέλος το “Ψαρεύω” στο οποίο υπήρξε συνδημιουργός και δούλεψε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ως αρχισυντάκτης του. Πέρα από την αρθρογραφία έχει ασχοληθεί με παρουσιάσεις προϊόντων, δοκιμές, ρεπορτάζ αγοράς, συνεντεύξεις και ανταποκρίσεις αγώνων αλιείας. Επίσης είναι ο δημιουργός και κάτοχος του παρόντος site.