Μουρμούρα… Ανακαλύπτοντας τα μυστικά της

Μουρμούρα… Ανακαλύπτοντας τα μυστικά της

Πανέμορφο ψάρι, νοστιμότατο και άξιος αντίπαλος για τα μεγαλύτερα του είδους. Κοινό ψάρι των ελληνικών θαλασσών και ακόμα ευτυχώς, σε αρκετές ποσότητες. Πολλοί και διαφορετικοί οι τρόποι σύλληψης της, με τον μόνο κατακριτέο αυτών της τράτας και των διχτυών, πολύ κοντά στις ακτές. Αποτελεί δε ένα από τα δημοφιλέστερα θηράματα στην τεχνική του casting.

 

Το επιστημονικό της όνομα είναι LITHOGUATHUS MORMYRUS και ανήκει στην οικογένεια των σπαρίδων. Το σώμα της είναι επιμήκης και ωοειδές, συνήθως 20-30 εκατοστών, αρκετές φορές όμως έχουν αλιευτεί και μεγαλύτερες. Έχει μυτερό ρύγχος με σαρκώδη χείλια και το κεφάλι σε σχέση με το σώμα της είναι μεγαλύτερο. Το χρώμα της είναι γκρι-ασημί και οι πλευρές της καλύπτονται από κάθετες ραβδώσεις χρώματος μαύρου. Ψαρεύεται σχεδόν όλο τον χρόνο με αποδοτικότερους μήνες αυτούς της άνοιξης και του φθινοπώρου, που κατακλύζουν κοπαδιαστά τις ακτές. Την περίοδο του χειμώνα ο αριθμός της ελαττώνετε αισθητά, αλλά τα μεγαλύτερα του είδους κάνουν την εμφάνιση τους. Όσοι λοιπόν έχουν όρεξη και υπομονή, δεν θα είναι λίγες οι φορές που θα αναμετρηθούν με ένα πραγματικό τρόπαιο για τα δεδομένα του ψαριού, φτάνοντας αρκετές φορές και το ένα κιλό!

mour_01

Οι αποδοτικότεροι μήνες είναι αυτοί της άνοιξης και του φθινοπώρου.

Μορφολογία βυθού – Διατροφικές συνήθειες

Αναζητά την τροφή της ως επί το πλείστον σε αμμουδερούς βυθούς, αλλά αρκετές έχουν αιχμαλωτιστεί τόσο σε λασπώδεις όσο και σε ανάμεικτους. Βασική προϋπόθεση πάντως η ύπαρξη έστω και λίγης άμμου, αφού τρέφεται από μικροοργανισμούς και σκουλήκια που ζουν εκεί. Ο τρόπος με τον οποίο τρώει είναι ενδεικτικός, αφού με το στόμα της ανακατεύει την άμμο ξεθάβοντας και ρουφώντας την τροφή της.

mour_03

Οι ιδανικές παραλίες για το κυνήγι τους.

Έχει μεγάλη αδυναμία σε όλων των ειδών τα σκουλήκια (τριχιά, μαύρο, άγριο κόκκινο και κορδέλα), ιδιαιτέρως όμως σε αυτά με πλούσιο αίμα και υπέρκινητικότητα, όπως ο αμερικανός και ο ακροβάτης αντίστοιχα. Φυσικά, κατά την γνώμη μου το σκουλήκι της άμμου (μουρμουροσκούλικο) που μπορούμε εύκολα να το αναζητήσουμε στα σημεία που σκάει το κύμα, είναι και το καλλίτερο. Εκτός όμως από τα προαναφερθέντα, πολύ καλά αποτελέσματα έχουμε με τα καραβιδάκια τα μικρά μονοδόλια και τα μανάκια.

mour_02

Τρόπος δόλωσης τριών ακροβατών μαζί.

TIPS:

1. Δολώνοντας ολόκληρο το σκουλήκι έχουμε περισσότερες πιθανότητες σύλληψης.
2. Για τα μεγαλύτερα του είδους οι λωρίδες Μάνας θα κάνουν την διαφορά.
3. Καλός ο Αμερικάνος, αλλά πολύ ευαίσθητος αφού εύκολα χάνει το αίμα του.
4. Πάντα σε κάθε αρματωσιά δολώνουμε διαφορετικά δολώματα.

Ώρες – Συνθήκες

Οι αποδοτικότερες ώρες για την αναζήτηση τους, ξεκινούν λίγο πριν την δύση του ηλίου και τελειώνουν μια με δυο ώρες μετά την ανατολή. Τα μεγαλύτερα άτομα αλιεύονται τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν ο αριθμός των μικρότερων μειώνετε σημαντικά. Η απόσταση που συνήθως αναζητούν την τροφή τους, είναι τις βραδινές ώρες αρκετά κοντά στην ακτή, μερικές φορές και στα 20 με 30 μέτρα, ενώ τις πρωινές σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Το βάθος που θα τις συναντήσουμε κυμαίνεται μερικές φορές σε απίστευτα ρηχά νερά της τάξεως ακόμα και του μισού μέτρου, ενώ το συνήθης είναι μέχρι τα 3-4 μέτρα. Φυσικά έχουν αλιευτεί και σε πολύ μεγαλύτερα βάθη, ιδιαιτέρως στα λιμάνια ή και από καΐκια, σε μεγάλη όμως απόσταση από την ακτή.

mour_04

Τέτοια μεγέθη συνήθως αλιεύονται μετά τα μεσάνυχτα.

Όσο αφορά τις καιρικές συνθήκες οι απόψεις διαφέρουν, πιστεύω όμως ανεπιφύλακτα ιδιαιτέρως για τις μεγαλύτερες, ότι ένας ελαφρύς και μερικές φορές έντονος κυματισμός κόντρα στην παραλία και κατά προτίμηση νοτιάς, είναι και ο ιδανικότερος. Φυσικά και δεν είναι απόλυτο και μπορεί κάλλιστα να διαφέρει από περιοχή σε περιοχή, αφού σε ορισμένες περιπτώσεις αρκετές ποσότητες αλιεύονται σε άπνοια με φεγγάρι.

TIPS:

1. Όσο οι συνθήκες καλυτερεύουν τόσο τα παράμαλλα μακραίνουν και στενεύουν.
2. Σε βαθιά νερά οι νύχτες με πανσέληνο θα μας βοηθήσουν.

mour_05

Σε μεγαλύτερα δολώματα μεγαλύτερες χάντρες.

Κατάλληλος εξοπλισμός

Ξεκινώντας από τα καλάμια , συνήθως τα πιο κατάλληλα θεωρούνται τα παραβολικά με πολύ ευαίσθητη μύτη και c.w. έως το πολύ 100 gr. Φυσικά αυτό εξαρτάται και από τις καιρικές συνθήκες και αρκετές φορές με σκληρότερα καλάμια τα αποτελέσματα είναι εξίσου καταπληκτικά. Όσο αφορά τους μηχανισμούς δεν χρειάζονται υπερβολές, αφού το μέγεθος της δεν ξεπερνά το κιλό οπότε μηχανισμοί έως 5500 είναι αρκετοί. Το μόνο που θα πρέπει να προσέξουμε, είναι η καλή ποιότητα των φρένων, αφού τις περισσότερες φορές η διάμετρος των παράμαλλων κυμαίνεται από 0,14mm έως το πολύ 0,20mm.

mour_06
Οι αρματωσιές που θα χρησιμοποιήσουμε είναι ως επί το πλείστον τα διπλαράκια και τα τριπλαράκια, αφού ως γνωστόν είναι ψάρι κοπαδιαστό και πολλές φορές η σύλληψη δυο ή και τριών ακόμη ψαριών είναι αρκετά συχνή. Για την αναζήτηση των μεγαλυτέρων όμως του είδους, το μονάγκιστρο κάνει την διαφορά αφού κάμπτει την καχυποψία τους που είναι και πολύ μεγαλύτερη. Πρέπει όμως να αντιληφτούμε ότι τα παράμαλλα δεν πρέπει να ξεπερνούν το 1 μέτρο, για τον απλό λόγο ότι η μουρμούρα δεν παίρνει το δόλωμα και εξαφανίζετε, απλός το μετακινεί λίγο και αφού χωθεί στην άμμο το τρώει ανενόχλητη από τα αρπαχτικά. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που τις κυνηγούν με πολύ μακριά και λεπτά παράμαλλα, της τάξεως των δυο μέτρων με πάρα πολύ καλά αποτελέσματα. Ο τρόπος όμως κατασκευής, καθώς και το πέταγμα της συγκεκριμένης αρματωσιάς χρειάζονται ειδικές γνώσεις, με το μόνο ίσως μειονέκτημα της την χρήσει των ειδοποιητών, που όπως αναφέρθηκε παραπάνω είναι προβληματική.

mour_08

Τα παράμαλλα που συνήθως θα χρησιμοποιήσουμε, είναι κατά προτίμηση fluorocarbon μικρής διαμέτρου (0,14-0,20mm), αφού οι βυθοί που τις αναζητούμε είναι ήπιοι χωρίς πολλά σκαλώματα, εξάλλου η μουρμούρα δεν έχει κοφτερά δόντια για να κινδυνέψουν να κοπούν. Όσο για τα αγκίστρια θα προτιμήσουμε μικρά και μακρυκότσανα νούμερα τύπου Aberdeen, ανάλογα φυσικά το δόλωμα και το μέγεθος των ψαριών που θα αναζητήσουμε. Τελειώνοντας, τα βαρίδια που θα χρησιμοποιήσουμε αν δεν θέλουμε να επιτύχουμε μεγάλες βολές, είναι αυτά με προεξοχές, αφού με μια ήπια συρτή έχουν την ιδιότητα πρώτον να σηκώνουν ένα ελαφρύ σύννεφο άμμου και δεύτερον να αφήνουν ίχνη στην άμμο δελεάζοντας τες.

TIPS:

1.Πολύ καλή απόδοση έχουν τα βαρίδια παραλλαγής τόσο τα άμμου όσο και τα γυάλινα.
2. Τις δύσκολες ημέρες η χρησιμοποίηση πολύ μικρών χαντρών θα τις δελεάσει.
3. Από προσωπική εμπειρία τα wish bone αποδίδουν, με μια όμως διαφορά αντί για δύο βάζουμε τέσσερα παράμαλλα με διαφορετικό μήκος.

Τρόπος κατανομής καλαμιών και αρματωσιών στο ψάρεμα της Μουρμούρας

Είναι μια βασική λεπτομέρεια που χρήζει της προσοχής μας στο ψάρεμα της, αφού ως γνωστών είναι ψάρι κοπαδιαστό που κινείτε συνέχεια. Πρέπει δηλαδή με κάποιο τρόπο να καταφέρουμε να τις εντοπίσουμε και εν συνεχεία να τις κρατήσουμε όσο περισσότερο μπορούμε στην ψαρεύτρα μας. Καταρχήν, ασχέτως το μέγεθος της παραλίας που έχουμε επιλέξει, θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τέσσερα ή και πέντε ακόμα καλάμια, με την απόσταση μεταξύ τους να είναι αρκετά μέτρα, όσο η…. φυσική μας κατάσταση το επιτρέπει.

mour_011
Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι έχουμε στην διάθεση μας πέντε καλάμια διαφορετικού c.w., ο τρόπος που θα τα κατανείμουμε στην παραλία είναι ο εξής. Το πρώτο και τελευταίο που θα είναι με τα μεγαλύτερα c.w., τα αρματώνουμε με συρόμενα μονάγκιστρα μήκους μισού και ενός μέτρου αντίστοιχα. Εκ των πραγμάτων χρησιμοποιούμε μεγαλύτερα βαρίδια και αγκίστρια, στοχεύοντας έτσι στις μεγαλύτερες του είδους που λόγο τις επιφυλακτικότητα τους θα βρίσκονται σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Εν συνεχεία, στο δεύτερο και τέταρτο με μικρότερο c.w., θα προσαρμόσουμε Pater noster αρματωσιές, διαχωρίζοντας τες ώστε η μια να έχει μακριά παράμαλλα της τάξεως του ενός μέτρου, ενώ η άλλη των 40 πόντων. Στο τρίτο και τελευταίο με το μικρότερο c.w., ένα τριπλαράκι είναι ιδανικό, αφού θα λειτουργεί και σαν… κράχτης μαζεύοντας έτσι το κοπάδι γύρω του. Καλό θα ήταν στο συγκεκριμένο να προσαρμόσουμε και έναν μαλαγρωτή, με την μαλάγρα της αρεσκείας μας για καλλίτερα αποτελέσματα. Δεν πρέπει φυσικά να ξεχνάμε ότι τα αγκίστρια μας δολώνονται με διαφορετικά είδη δολωμάτων, ψάχνοντας έτσι τις διατροφικές συνήθειες του κοπαδιού στην συγκεκριμένη περιοχή που ψαρεύουμε.

mour_010
Όπως παρατηρούμε, κάθε καλάμι έχει διαφορετική αρματωσιά και δόλωμα, αναγκάζοντας τες έτσι να μας αποκαλύψουν με ποιον τρόπο είναι λιγότερο επιφυλακτικές. Δεν έχουμε πάρα να το… διαβάσουμε και να το εκμεταλλευτούμε, με τα θεμιτά αποτελέσματα υπέρ μας. Εν συνεχεία, αφού κατανείμουμε τα εργαλεία μας με τον συγκεκριμένο τρόπο, επιχειρούμε βολές σε διαφορετικές αποστάσεις εναλλάξ σε όλα τα καλάμια μας, έχοντας έτσι περισσότερες πιθανότητες εντοπισμού τους. Όταν δε αυτό γίνει εφικτό, αυτομάτως όλα τα καλάμια θα συγκλίνουν στην περιοχή αυτή, προσέχοντας πάντα να έχουμε τουλάχιστον δυο καλάμια με δόλωμα στο νερό, για να τις αναγκάσουμε να παραμείνουν στην ψαρεύτρα μας. Όταν κάποια στιγμή τα τσιμπήματα ελαττωθούν, τότε γυρνάμε στην προηγούμενη διάταξη έως ότου τις ξαναβρούμε εκ νέου. Όσο αφορά τα δολώματα, στο κέντρο βάζουμε αυτά με πολύ αίμα και κινητικότητα ενώ στα άκρα τα σκληρά, όπως η μάνα και τα μανάκια.

mour_07
Ο τρόπος που σας παραθέτω είναι άπειρες φορές δουλεμένος με εκπληκτικά αποτελέσματα, ακόμα και σε νύχτες απραγίας. Τελειώνοντας με μια συμβουλή, αν θέλουμε να έχουμε αποδοτικά αποτελέσματα στο ψάρεμα της, δεν πρέπει επ΄ουδενι να είμαστε παθητικοί απλώς περιμένοντας και χαζολογώντας. Πρέπει να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει χρησιμοποιώντας διαφορετικές τεχνικές, έως ότου την κατάλληλη στιγμή αναγκαστούμε να δράσουμε…

Συμπεράσματα

Συνοψίζοντας, το ψάρεμα της επιφυλάσσει πολλές συγκινήσεις και ας υπάρχουν αρκετοί που την… σνομπάρουν και την θεωρούν εύκολη λεία. Πλανώνται οικτρά, αφού ιδιαιτέρως για τις μεγαλύτερες του είδους και γνώσεις χρειάζονται, αλλά και στρατηγική για τον εντοπισμό και την σύλληψη τους.

mour_012

Categories: Casting-Surfcasting

About Author

Χρήστος Ζάβρας

Ο Χρήστος ήρθε σε επαφή με το ψάρεμα πριν τριάντα πέντε χρόνια και από τότε δεν έλειψε ούτε στιγμή δίπλα από την γαλανή. Με τα χρόνια ήρθε και η εξέλιξη οπότε η συνεχή ενασχόληση του με τις τεχνικές Long casting, Surf Casting & Rock casting τον οδήγησε στην συμμετοχή του στα πρωταθλήματα για την ανάδειξη της εθνικής ομάδας παράκτιας αλιείας. Οι πρωτιές του εκεί τον ανέδειξαν επί δυο συνεχόμενες χρονιές (2008 και 2009) σε μέλος της εθνικής ομάδας με αποτέλεσμα να συμμετάσχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Μαυροβούνιο. Μετά από αυτή την διάκριση δεν έπαψε να ασχολείται με το αγωνιστικό ψάρεμα και συμμετείχε σε διεθνή τουρνουά τα οποία διοργανώνονται στην γείτονα χώρα Ιταλία. Σημαντική είναι και η αρθρογραφία του στα ελληνικά περιοδικά ψαρέματος καθώς έχει αρθρογραφήσει επί σειρά ετών στο περιοδικό “Ψαρεύω” καθώς και στο περιοδικό “Fishing Maniac” του οποίου ήταν από τα βασικά στελέχη. Πια διαμένει στα Ιωάννινα και εκτός από τις τεχνικές του casting, ασχολείται και με το spinning.