Ζωντανό καλαμάρι… ένας Άσσος στο μανίκι

Ζωντανό καλαμάρι… ένας Άσσος στο μανίκι

Το ζωντανό καλαμάρι είναι αδιαμφισβήτητα ο βασιλιάς των ζωντανών δολωμάτων. Κανένα ψάρι δεν μπορεί να του αντισταθεί και ιδιαίτερα τα ψάρια τα οποία έχουμε ως στόχους με το Heavy casting. Αρκετές φορές μάλιστα όταν τα ψάρια είναι ιδιότροπα, για διαφόρους λόγους όπως είναι η αναπαραγωγή, πιστέψτε με δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στην θέα ενός καλοδολωμένου καλαμαριού.


Όλα αυτά είναι συμπεράσματα που έχουμε βγάλει στο ψάρεμα όταν στα καλάμια μας έχουμε δολώσει διαφορετικά είδη ζωντανών δολωμάτων όπως η σουπιά ή διάφορα μικρόψαρα. Τον όρο “καλοδολωμένο” θα αναπτύξουμε στο υπόλοιπο άρθρο καθώς και τον τρόπο κατασκευής της αρματωσιάς.

zontano_02

Τα “συστατικά” του καλοδολωμένου καλαμαριού

Τα αγκίστρια που θα χρησιμοποιήσουμε για το καλαμάρι συνήθως είναι τρία και hi-carbon γιατί θέλουμε να είναι ως επί τον πλείστον ελαφριά, χωρίς να το κουράζουν άσκοπα. Ενδεικτικά θα αναφέρω κάποια μοντέλα αγκιστριών που χρησιμοποιώ όπως είναι το Kamikaze της Sasame, το 5111 Owner και το 8299TR της VMC. Όσον αφορά το μέγεθος συνήθως το πρώτο είναι 5/0, το δεύτερο 3/0 και το συρόμενο επίσης 5/0. Αυτός είναι συνήθως ο συνδυασμός που μπορούμε να δολώσουμε τα περισσότερα μεγέθη καλαμαριών χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα. Τα ιδανικότερα μεγέθη καλαμαριών είναι από 20 έως 30 πόντους αλλά αν βέβαια έχουμε πληροφορίες για μεγάλα μαύρα στον τόπο που ψαρεύουμε -όπως είναι οι σφυρίδες-… δεν το συζητώ όσο μεγαλύτερο είναι το καλαμάρι τόσο το καλύτερο! Καλό είναι κατά την συλλογή των ζωντανών μας καλαμαριών, αν πιάνουμε άτομα του είδους μικρότερα των 12-15 πόντων να τα απελευθερώνουμε για να προλάβουν να κάνουν και αυτά τον κύκλο τους και να έχουμε και στο μέλλον δολώματα.

zontano_03

Για την κατασκευή του παράμαλλου προσωπικά έχω καταλήξει στην χρήση πετονιάς διαμέτρου 0,70 χιλιοστών παρά του νήματος που χρησιμοποιεί πολύς κόσμος. Ο λόγος είναι πως μετά από αρκετές δοκιμές και συζητήσεις με ψαράδες αυτής της τεχνικής και της αντίστοιχης από το σκάφος (μολύβι φύλακα), καταλήξαμε στο γεγονός πως τα ψάρια στην όψη του νήματος, ιδίως όταν είναι λίγα και πολυκυνηγημένα, διστάζουν να επιτεθούν στο ζωντανό μας δόλωμα όποιο και αν είναι αυτό. Θα παραθέσω κάποια παραδείγματα της επιφυλακτικότητας των ψαριών και ιδιαίτερα των μεγάλων. Σε ένα από τα ψαρέματα που πραγματοποίησα πέρσι τον χειμώνα πειραματιζόμουν με την χρήση νήματος αντί για πετονιά στο παράμαλλο. Στο πρώτο ψάρεμα πήρα δυο ψάρια κοντά στα δυο κιλά το καθένα, σε παράμαλλο με νήμα και μια 5άρα σε παράμαλλο με πετονιά. Το συγκεκριμένο συμβάν επαναλήφθηκε αρκετές φορές με τα μεγάλα ψάρια που είναι από την φύση τους πιο επιφυλακτικά, εξού και το μέγεθός τους να προτιμούν την πετονιά αντί του νήματος. Έτσι κατάργησα το νήμα για να αυξήσω τα χτυπήματα καλών ψαριών. Ένας άλλος λόγος για την χρήση πετονιάς αντί νήματος είναι και το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η πετονιά έχει μεγαλύτερη αντοχή στην τριβή από ότι το νήμα.

Η κατασκευή της αρματωσιάς

armatosia

Ας προχωρήσουμε λοιπόν στην κατασκευή του παράμαλλου μας, η οποία είναι αρκετά εύκολη. Αρχικά θα κόψουμε δυο μέτρα αόρατης πετονιάς 0,70 mm. Στο ένα άκρο θα δέσουμε ένα αγκίστρι κατά προτίμηση 5/0 με ίσιο κρίκο στην συνέχεια λίγο παραπίσω- θα δέσουμε το 3/0 περίπου στους 5-6 πόντους από το πρώτο αγκίστρι και γενικά να υπολογίζουμε το μεσαίο αγκίστρι να βγαίνει περίπου εκεί που ενώνεται το κεφάλι με την κουκούλα γιατί τα περισσότερα χτυπήματα γίνονται σε αυτό το σημείο. Στην περίπτωση που γνωρίζουμε ότι στο μέρος που ψαρεύουμε έχει σφυρίδες, ψάρια που έχουν τρομερά δόντια, θα πρέπει τους τελευταίους 50 πόντους τουλάχιστον να τους διπλαρώσουμε για να αποφύγουμε το κόψιμο από τα δόντια αυτού του φοβερού ψαριού. Το διπλάρωμα μπορεί να ακούγεται δύσκολο ως λέξη, ουσιαστικά είναι μια μεγάλη θηλιά στην οποία πάνω δένουμε τα αγκίστρια. Στην συνέχεια θα δέσουμε το συρόμενο αγκίστρι γιατί σπάνια γνωρίζουμε εκ των προτέρων το μέγεθος των δολωμάτων προκειμένου να γίνει σταθερό αλλά πιστέψτε με ένα σωστά φτιαγμένο συρόμενο αγκίστρι δεν έχει να ζηλέψει σχεδόν τίποτε από ένα σταθερό.
zontano_09Ας μιλήσουμε για τους κόμπους της αρματωσιάς. Καταρχήν το αγκίστρι, προσωπικά το δένω πάνω στο κοτσάνι και όχι στο κρίκο για μεγαλύτερη ακαμψία κατά το κάρφωμα. Ο κόμπος είναι γνωστός σε όλους οπότε δεν χρειάζεται περιγραφή. Εκεί που όμως θα αντιμετωπίσει θέμα κάποιος που τώρα ξεκινά την τεχνική είναι στο συρόμενο αγκίστρι. Αυτό το αγκίστρι το περνάμε στην εβδομηντάρα από το κρίκο ώστε να κινείται ελεύθερα πάνω στο παράμαλλο. Κατόπιν περνούμε μια 0,40 mm πετονιά και κόβουμε ένα μικρό κομμάτι είκοσι με εικοσιπέντε πόντους. Πιάνουμε το παράμαλλο με το κοτσάνι του αγκιστριού και τα κάνουμε ένα σώμα. Στην συνέχεια κάνουμε μια θηλιά το κομμάτι της πετονιάς 0,40 mm και αρχίζουμε να τυλίγουμε το ένα ένα άκρο πάνω στο άλλο αλλά μαζί με το σώμα παράμαλλο-κοτσάνι. Σφίγγουμε και όλα είναι έτοιμα. Αυτός στην ουσία είναι ο κόμπος που χρησιμοποιείται ευρέως στην τεχνική του εγγλέζικου για στόπερ αλλά υπάρχουν και άλλοι κόμποι που μπορείτε να επιλέξετε.

Ο τρόπος δόλωσης ‘’κλειδί’’

Αφού έχουμε φτιάξει το παράμαλλο, φτάσαμε αισίως στον τρόπο δόλωσης, αυτού του εκλεκτού δολώματος. Όπως γνωρίζουμε το καλαμάρι είναι πολύ ευαίσθητο ως δόλωμα στις απότομες μεταβολές θερμοκρασίας έτσι πρέπει προτού το πιάσουμε με γυμνά χέρια να τα έχουμε βρέξει πολύ καλά, ώστε να πέσει η θερμοκρασία τους όσο το δυνατόν περισσότερο. Διαφορετικά μπορούμε να τα βγάλουμε από το δοχείο συντήρησης με την βοήθεια μιας μικρής απόχης. Αφού το βγάλουμε εκτός νερού το ακουμπάμε σε μια βρεγμένη επιφάνεια. Αυτή μπορεί να είναι είτε μια βρεγμένη πετσέτα ή το καπάκι του ψυγείου μας. Με συνοπτικές διαδικασίες καρφώνουμε επιδερμικά τα τρία αγκίστρια με την σειρά από το πρώτο (στο κεφάλι) έως το τελευταίο (στην ουρά), γιατί το καλαμάρι δεν αντέχει πολύ ώρα εκτός νερού. Μια αρκετά σημαντική λεπτομέρεια που κάνει την διαφορά είναι τα αγκίστρια μας να κοιτούν όλα προς τα πάνω όταν τα έχουμε τοποθετήσει πάνω στο καλαμάρι. Αυτό το επιδιώκουμε, προκειμένου το καλαμάρι μας να μην σκαλώνει όταν το έχουμε στείλει μέσα και ψαρεύει.

zontano_05

Έχουμε ετοιμάσει την αρματωσιά μας…

zontano_06

Καρφώνουμε το πρώτο σταθερό αγκίστρι ανάμεσα στα μάτια με προσοχή…

zontano_08

Καρφώνουμε το δεύτερο σταθερό αγκίστρι στη σακούλα του καλαμαριού, επιδερμικά με προσοχή…

zontano_07

Καρφώνουμε το τρίτο και τελευταίο αγκίστρι στην ουρά, αφού το έχουμε σύρει στην σωστή θέση…

zontano_04

Το καλαμάρι μας είναι έτοιμο να ψαρέψει…

Δυο “Συμβουλές κλειδιά”

Μια συμβουλή είναι ότι, αν κάποιος νέος στον χώρο δεν έχει πρότερη εμπειρία με αυτού του είδους το ψάρεμα, θα μπορούσε να πειραματιστεί πρώτα σε κάποιο νωπό καλαμάρι και μετέπειτα να δοκιμάσει στο ζωντανό. Γιατί είναι κρίμα να καρφώσουμε λίγο περισσότερο το αγκίστρι να να σκοτώσουμε το πολυπόθητο μας καλαμάρι που ξενυχτήσαμε για να το πιάσουμε. Μια συμβουλή ακόμη είναι να χρησιμοποιούμε κόκκινα αγκίστρια για δυο λόγους. Ο πρώτος και σημαντικότερος είναι, πώς όταν το καλαμάρι στρεσάρεται για οποιονδήποτε λόγο γίνεται κατακόκκινο έτσι τα κόκκινα αγκιστριά μας γίνονται αόρατα στα μάτια των ψαριών. Ο άλλος λόγος είναι πώς το κόκκινο χρώμα μετά τα πρώτα πέντε μέτρα στην υδάτινη στήλη, χάνεται και γίνεται πιο δυσδιάκριτο στα μάτια των ψαριών. Άρα φανταστείτε πόσο ευεργετικοί είναι αυτοί οι δυο λόγοι όταν συντρέχουν μαζί για την επιτυχή έκβαση του ψαρέματός μας.

zontano_10

Προτιμήστε τα κόκκινα αγκίστρια για μέγιστη δυνατή απόκρυψη…

Επίσης κατά την διάρκεια του ψαρέματος μας πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί όσον αφορά τις μικροτσιμπιές, γιατί το συγκεκριμένο δόλωμα όσο μεγάλο και είναι, είναι ευάλωτο σε τσιμπιές από σκαθάρια, φαγκράκια, καμπανάδες και γενικά μικρόψαρα. Για να παίρνουμε και την παραμικρή ένδειξη τσιμπιάς υπάρχουν κάποιοι ειδοποιητές με υδραργυρική επαφή που μας βοηθούν αρκετά σε αυτόν τον τομέα. Τους κατασκευάζει μάλιστα ένας Έλληνας ο Ζάχος Κουμπλής από την Θεσσαλονίκη και από εκεί τους είδα.

dffjfjfjfjkghkgh

zontano_01

Γενικά αν το δολώσουμε καλά θα μπορέσει να αντέξει ακόμη και 6-8 ώρες μέσα στην θάλασσα ζωντανό αν δεν το παρενοχλήσει κάποιο μικρόψαρο. Τα αποτελέσματα θα είναι κάτι παραπάνω από εκπληκτικά αν μπορούμε και ψαρεύουμε αποκλειστικά με ζωντανά καλαμάρια. Είμαι αρκετά τυχερός σε αυτόν τον τομέα. Έχω την τύχη να ψαρεύω στον Παγασητικό κόλπο, ο οποίος με εξαίρεση τους καλοκαιρινούς μήνες κατακλύζεται από καλαμάρια, έτσι με λίγη προσπάθεια θα μπορέσουμε να περισυλλέξουμε τα ζωντανά μας και να πάμε για ψάρεμα. Για την μεταφορά τους θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο.

Categories: Heavy Casting

About Author

Γιάννης Τσίντσης

Τον Γιάννη τον κέρδισε από την αρχή ένα και μόνο είδος ψαρέματος, αυτό που έχει να κάνει με μεγάλα ζωντανά δολώματα δηλαδή το Heavy Casting στην σημερινή του μορφή. Ξεκίνησε το 2007 να ανακαλύπτει τα μυστικά και τις στιγμές αδρεναλίνης απέναντι σε μεγάλους αντιπάλους, ψαρεύοντας τότε με καρούλια. Με τις άλλες τεχνικές έχει ασχοληθεί με το casting αλλά και με όλες όσες μπορούν να του εξασφαλίσουν το πολυπόθητο ζωντανό δόλωμα για το κύριο ψάρεμα του. Είναι ένας ψαράς ο οποίος παρόλο το μικρό της ηλικίας του έχει ψαχτεί πάρα πολύ ώστε να εξελίξει το ψάρεμα του, ακόμα και σε θέματα όπως η σωστή συντήρηση των ζωντανών, η μεταφορά τους κ.α.. Θα μας μεταφέρει τις γνώσεις και εμπειρίες του τόσο σε τεχνικά όσο και σε ψαρευτικά θέματα.