Αντέχετε τις αλήθειες πέρα από το Άρθρο 43;

Αντέχετε τις αλήθειες πέρα από το Άρθρο 43;

Το κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο κυρίως για τους ψαράδες της ακτής και ότι θα ειπωθεί μπορεί να ξενίσει, μπορεί να ενοχλήσει, μπορεί… Δεν έχει όμως σημασία γιατί είναι πολλά τα χρόνια που κρατάω πολλά μέσα μου και νομίζω ότι όλο αυτό που έγινε είναι αφορμή να ξεσπάσω και εγώ επιτέλους. Μπράβο σε όσους πάλεψαν για να ματαιωθεί ένα νομοσχέδιο που δεν είχε καν λογική. Μπράβο στον Τάσο Πολυζώη, τον Σπύρο Πουλημένο και το περιοδικό Boat & Fishing. Δεν θα μιλήσουμε όμως για την ιστορία με το άρθρο 43. Όλα είναι γραμμένα. Θα ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα για το πως οδηγηθήκαμε εδώ και που πάμε. Είναι γνωστό ότι ζούμε σε μια χώρα του παραλόγου όπου όποιος προσπαθήσει να μιλήσει με την λογική αυτομάτως χαρακτηρίζεται τρελός, γραφικός κ.α.. Για αυτό θα σας περιγράψω το πραγματικό ψάρεμα στην χώρα μας και πείτε με τρελό. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν με τους παραλογισμούς…

Ποιος είναι ποιος…

Ακούτε συνέχεια για επαγγελματίες και ερασιτέχνες ψαράδες αλλά ο διαχωρισμός αυτών δεν είναι ορατός στην πράξη. Ο επαγγελματίας δεν είναι μόνο οι τράτες και τα γρι γρι αλλά ακόμα και ένα καϊκάκι ενός παππού που ρίχνει χιλιόμετρα δίχτυα. Όποιος με λίγα λόγια μπορεί και εκδίδει τιμολόγια για να πουλάει τα ψάρια του είναι επαγγελματίας και θεωρητικά οι υπόλοιποι είμαστε ερασιτέχνες. Και όταν λέω οι υπόλοιποι, εννοώ ακόμα και αυτούς που ρίχνουν δίχτυα, παραγάδια, κάνουν συρτές-jigging-καθετές-κ.α., χρησιμοποιούν μηχανήματα για μπαλαδοκαθετές, κάνουν πυροφάνι, ρίχνουν αθερινόδιχτυα, πάνε για εξολόθρευση χταποδιών, κάνουν ψαροτούφεκο, κάνουν συρτές από ιστιοφόρα ακόμα και για ξιφίες, ρίχνουν κιούρτους, ψαρεύουν με καγιάκ και φυσικά όλοι εμείς από την ακτή, με όλες τις τεχνικές και τα εργαλεία μας. Όλοι αυτοί είμαστε ερασιτέχνες αν και η νομοθεσία για εμάς από την ακτή μας έχει ολίγο… χεσμένους! Σχεδόν δεν αναφερόμαστε πουθενά και όλοι οι σύλλογοι των ερασιτεχνών επί το πλείστον αφορούν βαρκάρηδες ενώ η σύσταση συλλόγου για ψαράδες της ακτής είναι ολόκληρη ιστορία. Πάμε στην πράξη τώρα. Ποιος από εμάς από την ακτή νιώθει το ίδιο ερασιτέχνης με τον ηλίθιο που ρίχνει μπροστά μας τα δίχτυα του ή με τον καραγκιόζη που ρίχνει τα παραγάδια του σύριζα στο εξωτερικό του λιμενοβραχίονα ή με το σκουπίδι που κυνηγά με πυροφάνι μες στο λιμάνι;; Άρα ένας συνασπισμός όλων μας ποιανού τα συμφέροντα εξυπηρετεί;

Η δημιουργία πρόσφατα της ΠΕΕΑ είναι μια σωστή κίνηση που πρέπει να στηρίξουμε όλοι αλλά για να μας ενώσει θα πρέπει να αποσαφηνίσει γρήγορα το ερώτημα :  Ποιος είναι ερασιτέχνης και το σημαντικότερο ποιος είναι ο σωστός ερασιτέχνης; 

Για μένα θα πρέπει να γίνει επιτέλους από τον νομοθέτη και ο διαχωρισμός ερασιτεχνών ψαράδων ακτής, ερασιτεχνών ψαράδων από σκάφος και ερασιτεχνών ψαροτουφεκάδων. Όπως ακριβώς είναι και στην ομοσπονδία μας ΕΟΥΔΑ που έχει έφορο σε κάθε τομέα και όλοι μαζί συμμετέχουν στο ίδιο συμβούλιο. Αν βγάλουμε απέξω το ψαροτούφεκο μένουμε οι υπόλοιποι οι οποίοι πρέπει να χαρακτηριστούμε από μόνοι μας. Η γνώμη μου είναι ότι επιτέλους θα πρέπει να καταργηθούν κάποιες τεχνικές που δεν είναι αποδεκτές παγκοσμίως ως ερασιτεχνικές αλλά θεωρούνται επαγγελματικά εργαλεία όπως πυροφάνι, παραγάδι, δίχτυα, κιούρτους, μηχανήματα μπαλαδοκαθετής. Ερασιτέχνης θα πρέπει να είναι αυτός με το καλάμι και το μηχανισμό. Έστω και το καρούλι… αλλά τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο. Αυτό σημαίνει στον πολιτισμένο κόσμο ερασιτεχνικό ψάρεμα. Και προλαβαίνω κάποιος που θα μιλήσουν για “παραδοσιακά ψαρέματα” : αν είναι παραδοσιακά ας τα βάλουμε στα μουσεία μαζί με τις φουστανέλες και τους δυναμίτες που ήταν για πάνω από 300 χρόνια το ψάρεμα του Έλληνα… Αλλιώς ας αφήσουμε τα αμάξια και ας καβαλήσουμε πάλι τα γαϊδούρια και τα μουλάρια.
Αν τώρα όλες οι εταιρείες ειδών αλιείας, ψαροτούφεκου και σκαφών μαζί με τα περιοδικά δημιουργήσουν ένα κοινό φορέα ο οποίος θέλει να αγωνιστεί για τα δικαιώματα του ερασιτέχνη κόντρα στους επαγγελματίες και ξεκαθαρίσουν το τοπίο του τι είμαστε ενώ παράλληλα ρισκάρουν να χάσουν κέρδη από παραγάδια, λάμπες και δίχτυα τότε προσωπικά θα με ενδιέφερε να αγωνιστώ. Επίσης θα ήθελα να γίνει και ένας αγώνας ώστε όποιος θέλει από τους ερασιτέχνες (ψαροτουφεκάς, σκαφάτος και από την ακτή) να πουλά ψάρια, να αλλάξει η νομοθεσία και να μπορεί να μεταπηδήσει στους επαγγελματίες με την τεχνική του. Ας γίνει νόμιμος και ο περιορισμός της δράσης του θα έρθει μέσα από τον αγώνα μας για σωστή διαχείριση από όλους των ιχθυοαποθεμάτων.

Λίγη τσίπα…

Τώρα το ξεκαθάρισμα τελειώνει εδώ; Όχι. Ακόμα και αν καθοριστούν όλα αυτά θα πρέπει εμείς να σοβαρευτούμε. Απλά να πάρουμε απόφαση ότι είμαστε ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ και πρώτα από όλα δεν ΠΟΥΛΑΜΕ. Πόσο περισσότερο ακόμα δεν υπερηφανευόμαστε για αυτό δημόσια, ειδικά από άτομα που προβάλουν το ψάρεμα ως χόμπι μέσα από περιοδικά και ιστιοσελίδες. Σε κάθε κλάδο από τους τρεις που ανέφερα (ακτή-σκάφος-ψαροτούφεκο) η πώληση ψαριών έχει φτάσει να γίνεται ακόμα και για το σαργουδάκι των πενήντα γραμμαρίων και αυτό δεν είναι κρυφό μυστικό ενώ ξεκίνησε πριν από χρόνια. Παρεμπιπτόντως το σαργουδάκι, ο γύλος, η πέρκα και η χειλού δεν εξαφανίστηκαν από τις τράτες και τα γρι γρι… Ας λείψει λίγο λοιπόν η υποκρισία και τουλάχιστον όσοι πουλάτε μην βγαίνετε να κοφτέστε γιατί ξαφνικά οι επαγγελματίες καπελώνουν το χώρο μας. Εμείς τους αφήσαμε γιατί αφήσαμε επί χρόνια εσάς να μας εκπροσωπείτε παντού. Σιωπήστε επιτέλους… Επίσης μην αρχίσετε τα C&R αυτές τις μέρες μόνο και μόνο επειδή έγινε ντόρος. Τουλάχιστον αφήστε να περάσει λίγος χρόνος. Άρα για αρχή το ξεκαθάρισμα θα πρέπει να γίνει από τον καθένα μας ατομικά δείχνοντας αδιαφορία σε άτομα που ξέρουμε ότι πουλάνε και μας στιγματίζουν όλους είτε αυτά είναι ψαροτουφεκάδες, είτε ψαράδες του σκάφους ή της ακτής. Όποιος βάζει έστω και ένα “Like” σε τέτοια άτομα, στην πράξη βάζει ένα ακόμα όπλο στα χέρια των επαγγελματιών οπότε του αφαιρείται αυτόματα το δικαίωμα να μιλά για την ζημιά από τράτες και άλλα. Δεν ζω σε άλλη χώρα και ξέρω πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα για όλους μας αλλά οφείλω να μιλώ λογικά ακόμα και αν ακούγομαι παράλογος. Κάποτε στα χρόνια των παχιών αγελάδων, ήμουν εγώ αυτός που πείναγα και όχι μόνο δεν πούλησα αλλά απελευθέρωνα και φυσικά με λέγανε “μακάκα” για αυτό που έκανα. Θα μπορούσα να έχω βγάλει λεφτά με την σέσουλα τότε και τώρα στα δύσκολα να είμαι πολύ πιο άνετος αλλά δεν θα ήμουν εγώ… Για να κλείσω αυτό το θέμα, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι έχω πολλούς φίλους που πουλάνε ψάρια -και γνωστούς σε εσάς και άγνωστους- σε όλους τους τομείς : ακτή-σκάφος-ψαροτούφεκο. Δεν αφορίζω κανέναν, δεν κατακρίνω κανέναν, δεν θα καταδώσω κανέναν και σίγουρα θα συνεργαστώ μαζί τους όποτε χρειαστεί. Είναι κομμάτι μας και το να φτιάχνουμε στρατόπεδα δεν διευκολύνει τον απώτερο σκοπό μας. Από την άλλη όμως οφείλω να τους βάλω γκάζια ώστε να σταματήσει αυτή η κακιά μαγκιά του να θεωρείται αυτό που κάνουν ως φυσιολογικό από το ευρύ κοινό. Το λιγότερο που πρέπει να κάνουν είναι να κρυφτούν και να μην προκαλούν. Το περισσότερο να βοηθήσουν να πάμε όλοι μαζί το ψάρεμα στο επόμενο επίπεδο, αυτό της αγάπης για την θάλασσα!

Υπερψαριές και C&R…

Για χρόνια φώναζα μόνος απέναντι σε όλους : μην δημοσιεύετε υπερψαριές γιατί κάποια μέρα θα το εκμεταλλευτούν οι επαγγελματίες και θα μας ισοπεδώσουν. Η απάντηση ήταν ότι αυτά θέλει ο κόσμος. Τώρα που αυτό έγινε τι να πω; Ότι νιώθω δικαιωμένος; Καμία σχέση… Νιώθω απογοητευμένος που έπρεπε να φτάσουμε στο άρθρο 43 για να αρχίσουν να σβήνουν όλοι τις υπερψαριές από τα προσωπικά τους προφίλ. Τελοσπάντων… ότι έγινε, έγινε… Από εδώ και πέρα όμως θα πρέπει να κάνουμε κάτι για αυτό το θέμα. Όπως και με το πούλημα, έτσι και εδώ θα ήθελα επιτελούς να δω το λιγότερο σιωπή το περισσότερο απελευθερώσεις από όσους τόσο καιρό πίστευαν ότι η ποσότητα μετρά. Πραγματικά θα είμαι ο πρώτος που θα επικροτήσω οποιονδήποτε απελευθερώνει και θα θεωρώ ως μη γενόμενο ότι πριν έχει κάνει. Με λίγα λόγια άφεση αμαρτιών από εμένα.
Το θέμα όμως δεν είναι μόνο ο απλός κόσμος αλλά και όσοι κρατούν στα χέρια τους την ενημέρωση ανάμεσα σε αυτούς και το Lurebites. Είναι απαράδεκτο να δημοσιεύουμε επίσημα υπερψαριές και γενικά ψόφια ψάρια. Όλος ο παγκόσμιος τύπος για το ψάρεμα έχει σαν σύνθημα το C&R και τις φωτογραφίες με ΖΩΝΤΑΝΑ ψάρια. Θα πρέπει από εδώ και πέρα να προσπαθήσουμε όλοι εμείς να οδηγήσουμε τα πράγματα σε αυτήν την κατεύθυνσή ακόμα και αν αυτό δυσαρεστεί ακόμα στην χώρα μας. Μην τα μετράμε όλα με τα “ψηφουλάκια” αλλά να προσπαθήσουμε για την υπέρβαση. Θα πάρει χρόνο να γίνει αυτό αλλά εμείς σαν Lurebites θα προσπαθήσουμε ακόμα και αν δεν έχουμε άρθρα να βάλουμε ή κοινό για να τα διαβάσει. Ελπίζουμε το ίδιο να κάνουν και οι υπόλοιποι, κάτι που θα το χαιρετήσουμε με χαρά!
Από την άλλη θα πρέπει να καταδικάσουμε όλοι οι ερασιτέχνες οποιαδήποτε προσπάθεια διαφήμισης προϊόντων από εταιρείες ή ακόμα και καταστήματα ειδών αλιείας μέσα από υπερψαριές. Είναι αδιανόητο να “τσιμπάμε” σε τέτοια “δολώματα” και αντί να λέμε : “ρε φίλε αφού ξεπάστρεψες όλη την θάλασσα γιατί θες να αγοράσω το καλάμι σου; Για να το βάλω πάνω από το τζάκι;;”, να επικροτούμε και να τρέχουμε να τους στηρίξουμε οικονομικά. Αυτά γίνονται μόνο σε τριτοκοσμικές χώρες και πρέπει κάποτε να σταματήσουν. Ο ρόλος των εταιρειών και των καταστημάτων θα πρέπει να αλλάξει και να γίνει αυτός της σωστής ενημέρωσης της χρήσης και χρησιμότητας των προϊόντων. Μέσα από αυτό όλοι κερδίζουν. Τα κέρδη με αυτή την λογική θα είναι τεράστια καθώς από λάθος επιλογές έχει μαζευτεί ένα τεράστιο στοκ ειδών αλιείας σε καταστήματα και εταιρείες που δεν κάνει για το ψάρεμα μας. Αυτά είναι λεφτά που κάθονται στα ράφια… Για να μην πω πόσα από αυτά είναι στις ντουλάπες μας…
Όσον αφορά το C&R θα συνεχίσουμε να δημοσιεύουμε άρθρα και να προτείνουμε τους συνεργάτες μας να το κάνουν και δεν σταματάμε εκεί. Είχαμε ένα project στα σκαριά το οποίο σαν να το ήθελε η μοίρα συνέπεσε με όλη αυτήν την βαβούρα για το άρθρο 43. Αυτό λέγεται “Live and let them… Live!” στα αγγλικά και “Ζήσε και άφησε τα… να ζήσουν!” στα ελληνικά. Περισσότερες πληροφορίες σύντομα καθώς δεν είναι επί του παρόντος.
Τέλος για τις υπερψαριές θα πρέπει να γίνει το αυτονόητο : Ψάρεψε και βγάλε τα νόμιμα κιλά και τα υπόλοιπα απελευθέρωσε τα! Μπορείς!!

Νομοθεσία

Το καθεστώς της νομοθεσίας για το ψάρεμα είναι πολύ περίεργο στην χώρα μας. Ότι νόμο και να ψηφίσει μια κυβέρνηση υπάρχει μια ανώτερη αρχή που μπορεί με μια απόφαση να τον ακυρώσει. Αυτός είναι ο κατά τόπους λιμενάρχης ο οποίος έχει το δικαίωμα να αποφασίζει ότι θέλει και όποτε θέλει. Αν αυτή η εξουσία των λιμεναρχών, που πηγάζει από την χούντα, δεν αφαιρεθεί τότε οποιοσδήποτε αγώνας είναι χαμένος καθώς στο τέλος αλλά θα ισχύουν στα Χανιά, αλλά στο Ρέθυμνο και άλλα στην Αλεξανδρούπολη. Και αυτό… γιατί οι καψεροί οι λιμενάρχες προσπαθούν να αποφασίσουν σαν Πόντιοι Πιλάτοι ανάμεσα σε διάφορες ομάδες της τοπικής κοινωνίας οπότε είναι επιρρεπής σε λάθη. Άρα θα πρέπει οι λιμενάρχες να είναι εκτελεστικά όργανα του νόμου και όχι νομοθέτες. Ακόμα ένας παραλογισμός του ελληνικού κράτους…
Το άλλο θέμα το οποίο θα πρέπει να αλλάξει είναι τα ελάχιστα επιτρεπόμενα μεγέθη τα οποία καθορίστηκαν και ισχύουν χωρίς καμία αλλαγή από το 1952! Αν είσαι ερασιτέχνης και αγαπάς την θάλασσα θα πρέπει να το αλλάξεις και αυτό.
Το λιμενικό σώμα θα πρέπει επιτέλους να κάνει μαζικά την δουλειά του και να μην φοβάται κανένα επαγγελματία ή τοπικό άρχοντα. Θα πρέπει όμως να τους λύσει και τα χέρια η νομοθεσία αφού δεν τους επιτρέπει καν να μαζέψουν κάποιο παράνομο δίχτυ ή παραγάδι. Οι έλεγχοι μόνο δεν φτάνουν αν πρέπει να πιάσεις τον άλλον επ’ αυτοφώρω. Ας σηκώνουν λοιπόν τα παράνομα εργαλεία και ας τα κατάσχουν, κάτι που είναι πολλές φορές πολύ πιο οδυνηρό σε αυτούς που παρανομούν.
Ένα άλλο που πρέπει να αλλάξει είναι ο διαχωρισμός θάλασσας και εσωτερικών υδάτων (λίμνες-ποτάμια). Αυτή την στιγμή υπάρχει η Διεύθυνσή Αλιείας που ασχολείται με όλα. Η δημιουργία Διεύθυνση Αλιείας Εσωτερικών Υδάτων είναι κάτι που υπάρχει στην Κύπρο και μπορεί να γίνει και εδώ. Άμα στελεχωθεί από τα σωστά άτομα τότε μπορεί να δουν άσπρη μέρα τα ποτάμια και οι λίμνες της χώρας μας που αυτήν την στιγμή είναι έρμαιο του καθενός.
Πάμε και σε εμάς από την ακτή. Αν θέλετε να πηγαίνετε για ψάρεμα και να υπάρχουν ψάρια θα πρέπει να δεχτούμε να μαντρωθούμε σε συλλόγους και σε ομάδες. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αγωνιστούμε από το θέμα των καθαρών ακτών ως το παράνομο ψάρεμα. Αυτό δεν γίνεται όμως από τον καναπέ και θέλει δράση. Πρέπει να αλλάξουμε πρώτα εμείς για να αλλάξουν τα πράγματα γύρω μας. Μέχρι να φτάσουμε εκεί όμως, ας ξεκινήσουμε από τα απλά που είναι να μαζεύουμε τα σκουπίδια μας ώστε να μην ξέρει ο επόμενος με τι δόλωμα ψαρέψατε, πόσους καφέδες και μπύρες ήπιατε και τι μάνα, παράμαλλο και αγκίστρι χρησιμοποιείτε. Δεν μπορεί να μου πλένετε το αυτοκίνητο σας κάθε δεύτερη μέρα, τα εργαλεία σας να γυαλίζουν και μόλις φεύγετε από ένα τόπο να θυμίζει σκουπιδότοπο. Ελληνικό παράδοξο…

Ομοσπονδία

Ναι έχουμε και τέτοιο στην χώρα μας αλλά λίγοι το γνωρίζουν. Τα παλικάρια ασχολούνται κυρίως με αγώνες δηλαδή… μόνο με αγώνες! Καλό είναι αυτό αλλά αρκεί; Όταν μίλησα με τους ανθρώπους που προεδρεύουν στο κομμάτι του ψαρέματος είδα ανθρώπους νέους που έχουν όρεξη αλλά όπως είπα μόνο στο κομμάτι των αγώνων. Τους πρότεινα να προσπαθήσουν μέσα από τους αγώνες να προωθήσουν δυο απλά πράγματα : το C&R και το μάζεμα των σκουπιδιών. Έχουν περάσει εννιά μήνες από τότε και δεν είδα τίποτα απολύτως. Έχουν το άλλοθι ότι βρήκαν μπάχαλο οπότε τους χρειάζεται χρόνος και φυσικά θα τον έχουν, αν και οι εξελίξεις δεν περιμένουν ούτε η θάλασσα αντέχει. Ελπίζω να δω στο μέλλον δυναμικές κινήσεις και έργα γιατί τους χρειαζόμαστε δίπλα μας, για να μην πω οδηγούς μας. Φιλικά προς στην ΕΟΥΔΑ : ξυπνήστε!

Ο εχθρός της ισορροπίας μας : οι επαγγελματίες

Τι να πει κανείς για αυτόν τον κλάδο; Μόνοι τους βγάζουν τα μάτια τους… Καταστρέφουν την θάλασσα που τους δίνει το ψωμί τους… Για αυτούς θα πρέπει να απαιτήσουμε χαρτογράφηση των ποσειδωνίων, μεγαλύτερη απόσταση από την ακτή και να τους καθορίζεται από το ΕΛΚΕΘΕ ή οποιοδήποτε άλλο επιστημονικό όργανο οι ποσότητες των αλιευμάτων που μπορούν να αλιεύουν ανά περιοχή και είδος. Γενικά πρέπει να γίνει ολόκληρη καμπάνια ενημέρωσης των Ελλήνων για τις μεθόδους τους. Βέβαια το καλύτερο θα ήταν να υπήρχαν αυστηροί έλεγχοι σε όλες τις ιχθυόσκαλες, στα ιχθυοπωλεία και στις ψαροταβέρνες όπου τα πρόστιμα θα ήταν το βασικό όπλο για να σταματήσει τουλάχιστον η γενοκτονία των ψαριών της Ελλάδας. Δεν νομίζω ότι έχω να πω κάτι για αυτούς που αποτελούν το πιο παράλογο κλάδο επαγγέλματος στην υφήλιο…

Ένας κρυφός εχθρός…

Μιλάμε για τους επαγγελματίες αλλά υπάρχει ένας άλλος κλάδος ο οποίος έχει επιβαρύνει το θαλάσσιο περιβάλλον τόσο πολύ και κανείς δεν τολμά να θίξει. Αυτό είναι οι ιχθυοκαλλιέργειες! Είναι τόσο μεγάλη αυτή η πληγή που δεν χωράνε εδώ ούτε οι επικεφαλίδες του φακέλου αυτού. Για να αντιμετωπιστεί χρειάζεται πολύ αγώνα και σίγουρα να είμαστε όλοι ενωμένοι ακόμα και με τους επαγγελματίες.

Τέλος καλό, όλα καλά!

Ελπίζω μετά από όλα αυτά να καταλάβατε ότι το “Υπερασπίζομαι την ερασιτεχνική αλιεία” είναι κάτι το οποίο για να έχει δυναμική θα πρέπει να ξεκαθαριστούν πολλά… πάρα πολλά και κυρίως να αλλάξουμε νοοτροπία ΟΛΟΙ. Δεν γίνεται τίποτα αν τα μυαλά μας είναι κολλημένα στο παρελθόν. Είναι ευκαιρία να δώσουμε τα απαραίτητα συγχωροχάρτια που χρειαζόμαστε σε πολλούς αλλά να θεσπίσουμε και τους άγραφους κανόνες μας ώστε όποιους του παραβαίνει να απομονώνεται. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να φορέσουμε τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι στο παρακράτος των επαγγελματιών και να πούμε “Τέλος καλό, όλα καλά!”.

Συγνώμη αν ενόχλησα και ευχαριστώ για την υπομονή σας!

Categories: Editorial

About Author

Γιώργος Φενερλής

Ο Γιώργος έχει ασχοληθεί με την αρθρογραφία στον περιοδικό τύπο από το 2004, γράφοντας άρθρα κυρίως για την τεχνική του spinning. Ήταν από τους πρώτους που έγραψε για αυτήν την τεχνική ενώ εισήγαγε και νέες όπως το Eging και το LRF. Τα περιοδικά με τα οποία έχει συνεργαστεί είναι το “Thalassa”, “Boat & Fishing”, “Το Ψάρεμα και τα Μυστικά του” και τέλος το “Ψαρεύω” στο οποίο υπήρξε συνδημιουργός και δούλεψε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ως αρχισυντάκτης του. Πέρα από την αρθρογραφία έχει ασχοληθεί με παρουσιάσεις προϊόντων, δοκιμές, ρεπορτάζ αγοράς, συνεντεύξεις και ανταποκρίσεις αγώνων αλιείας. Επίσης είναι ο δημιουργός και κάτοχος του παρόντος site.