Τρεις & μία αλήθειες για την συναγρίδα!

Τρεις & μία αλήθειες για την συναγρίδα!

“Συναγρίδα”, αδιαμφισβήτητα το πιο ποθητό ψάρι στο shore. Υπάρχουν μερικές αλήθειες που κάνουν το ψάρεμα της με την τεχνική αυτή πολύ πιο εύκολο αλλά… προσοχή! Αυτά που θα μοιραστώ μαζί σας είναι εικόνες και εμπειρίες από τα νότια παράλια της Κρήτης οπότε μπορεί σε άλλα μέρη να μην ισχύουν. Αυτή είναι η νούμερο ένα μεγαλύτερη αλήθεια που διάλεξα για να ξεκινήσω αυτό το άρθρο…

synagrida13
Η συναγρίδα ανήκει στην οικογένεια των σπαρίδων και η λατινική ονομασία του είδους είναι Dentex Dentex. Όπως γνωρίζουμε όλοι, είναι ένα ψάρι το οποίο βασιλεύει σε μικτούς βυθούς ενώ αρέσκεται να βόσκει σε δύσκολους τόπους. Το πέρασμα των χρόνων και το ανελέητο κυνηγητό της από τους ψαράδες, την έχουν κάνει πάρα μα πάρα πολύ καχύποπτη και αρκετά δύσκολη στη σύλληψη της. Πόσο μάλλον όταν προσπαθούμε να τη ξεγελάσουμε με ένα κομμάτι μολύβι, τον πλάνο.



Αλήθεια πρώτη : Σετάρισμα

synagrida5Κατά το παρελθόν έχουν ειπωθεί αρκετές απόψεις για το πώς θα σετάρουμε ένα καλάμι shore jigging με τον ανάλογο μηχανισμό για την συναγρίδα (σε επόμενο άρθρο θα αναφερθούμε σε καθαρόαιμα καλάμια & στους αντίστοιχους μηχανισμούς γενικά για την τεχνική). Η προσωπική μου επιλογή για αυτό το ψάρεμα είναι ένα καλάμι Manbika της Tailwalk με χαρακτηριστικά 3, 03 μέτρα μήκος και 150 γρμ. max c.w., συνδυασμένο με ένα αξιόπιστο μηχανισμό Saragosa 6000 της Shimano ο οποίος έχει πολύ καλά φρένα. Τον τελευταίο, το έχω εφοδιάσει με νήμα PE 3 (50lbs) με διάμετρο 0.29 mm της YGK και με 1,5 μ αόρατο παράμαλλο διαμέτρου 0,43 ή 0,52 mm ανάλογα το μέρος που θα επιλέξω και τις συνθήκες που επικρατούν. Τι σημαίνει αυτό;

synagrida6 Έχω παρατηρήσει ότι κατά τους θερινούς μήνες το συγκεκριμένο είδος δεν έχει την ίδια όρεξη σε αντίθεση με τους χειμερινούς οπότε κατεβαίνουμε σε διάμετρο του παράμαλλου για να μπορέσουμε να δελεάσουμε κάποιο ψάρι. Έχω καταλήξει σε αυτό το σετάρισμα γιατί έχει την ευαισθησία που χρειάζεται ώστε να δίνει ζωή στους πλάνους αλλά και να καταλαβαίνω τα τσιμπήματα μιας και τα μέρη της νότιας Κρήτης είναι άγρια βράχια με βάθη που πολλές φορές φτάνουν τα εβδομήντα μέτρα κοντά στην ακτή. Ένα χτύπημα στα σαράντα πέντε μέτρα δεν είναι εύκολο να ανιχνευτεί χωρίς τον κατάλληλο εξοπλισμό. Επίσης η δύναμη του συγκεκριμένου εξοπλισμού είναι υπεραρκετή για την συναγρίδα, καλύπτοντας μας εν μέρει και σε πιο δύσκολους αντιπάλους.


Αλήθεια δεύτερη : Μεσόβαροι πλάνοι και ανάκτηση

synagrida12Όπως είπαμε και στην αρχή όλα αυτά που πρόκειται να ειπωθούν αφορούν εμπειρίες προσωπικές και γι’ αυτό το λόγο αποφάσισα να μιλήσω για την δική μου επιλογή, τους μεσόβαρους πλάνους. Λέγοντας λοιπόν μεσόβαρους, εννοούμε φυσικά τους πλάνους οι οποίοι έχουν το κέντρο βάρους τους στη μέση, είτε είναι πλάνοι 40-80 γρ,είτε είναι 80-200γρ, κ.τ.λ.. Η γκάμα τους φυσικά είναι τεράστια, όπως επίσης και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις δεκάδες εταιρίες που για καλή μας τύχη έχουν δημιουργήσει αξιόπιστα προϊόντα σε χαμηλές τιμές.

synagrida1

Η ανάκτηση θα παίξει σημαντικό ρόλο…

Η δουλειά λοιπόν του μεσόβαρου πλάνου είναι πέφτοντας στο νερό να μπορέσει να ξεγελάσει τους υποψήφιους θηρευτές με την κίνηση του, κάνοντας τον να φαίνεται σαν κάποιο τραυματισμένο μικρόψαρο. Εκεί έρχεται να παίξει σημαντικό ρόλο και η ανάκτηση μας, η οποία δεν μπορεί να είναι άλλη από αργά και κοφτά χτυπήματα ή ακόμα καλύτερα ένας συνδυασμός long jerks χτυπημάτων με μικρά κενά. Εδώ, συναντάμε ένα μειονέκτημα το οποίο μου έχει συμβεί αρκετές φορές. Έχει παρατηρηθεί λοιπόν ότι κατά το πέσιμο του πλάνου μετά το πρώτο drop, δέκα ή και δεκαπέντε μέτρα από τον βυθό (και ενώ ο πλάνος ξαναπέφτει κάτω ), θα μας χτυπήσει κάποιο ψάρι με αποτέλεσμα να μη καρφωθεί και παίρνοντας το πλάνο στα χέρια μας βλέπουμε ότι είναι κατακρεουργημένος από τα δόντια της συναγρίδας.

synagrida10

Ένα ελαφρύ διπλαρωμένο assist στο πίσω μέρος, μπορεί να κάνει τη διαφορά!

Προφανώς τα ψάρια είναι από κάτω και για διάφορους λόγους δε χτυπάνε κανονικά. Αυτή είναι η στιγμή που πρέπει να σκεφτούμε κάπως πιο πονηρά μήπως και ξεγελάσουμε κάποιο ψάρι. Λίγο μαλάγρωμα με ότι βρούμε μπροστά μας, μια μικρή παύση στο ψάρεμα για 5’-10’ λεπτά και ένα κάπως διαφορετικό αρμάτωμα του πλάνου, προσθέτοντας ίσως ένα πλοκαμάκι στο assist μας και γιατί όχι και ένα ελαφρύ διπλαρωμένο assist στο πίσω μέρος, μπορούν να κάνουν τη διαφορά! Η λέξη «μαλάγρωμα» μπορεί να σας κάνει να απορήσετε όποτε θα πω λίγα λόγια παραπάνω. Προσωπικά μαλαγρώνω χτυπώντας αχινούς με πεταλίδες (αν κρατάω λίγο ψωμί να τα βάλω όλα μαζί ακόμα καλύτερα) ούτως ώστε να μπορέσω να «σηκώσω» διάφορα μικρά ψάρια, όπως μελανούρια, σκάρους, γύλους κ.τ.λ., ενθαρρύνοντας τις συναγρίδες να γίνουν λιγότερο καχύποπτες.

Αυτός ο τρόπος σε συνδυασμό με τις παύσεις, δίνουν στο τέλος το επιθυμητό αποτέλεσμα δηλαδή ένα γερό χτύπημα στον πλάνο.


Αλήθεια τρίτη : Χρωματισμοί

synagrida9Ας μιλήσουμε λίγο και για τους χρωματισμούς. Έχοντας μια εμπειρία περίπου έξι χρόνων στο shore jigging, έχω καταλήξει σε ένα και μοναδικό χρώμα το οποίο δεν είναι άλλο από το ροζ και γενικά ότι έχει να κάνει με τις αποχρώσεις ή συνδυασμούς του συγκεκριμένου χρώματος. Τι εννοώ; Για κάποιο λόγο η συναγρίδα επιλέγει να χτυπά με μανία στο συγκεκριμένο χρώμα, κάνοντάς με να προσπαθώ να καταλάβω ποιο θήραμα της έχει παρόμοιο χρώμα, μιας και στις θάλασσες μας οι χρωματισμοί είναι κάπως συγκεκριμένοι θα έλεγα. Μια λογική απάντηση δεν βρήκα και οι μόνες απαντήσεις που πήρα ήταν από τις ίδιες τις συναγρίδες…

synagrida11
Έτσι λοιπόν, ένας συνδυασμός από ροζ, φούξια, ανοιχτό κόκκινο ή κοραλί με πορτοκαλί ή με ελαφρύ κίτρινο θα ήταν ότι καλύτερο με μπαλαντέρ τους μονόχρωμους πλάνους στα αρχικά χρώματα. Αυτές είναι οι προτιμήσεις οι δικές μου σε χρωματισμούς για το ψάρεμα της συναγρίδας οι οποίες διαμορφώθηκαν μέσα στα χρόνια που περάσανε και μετά από πολλές δοκιμές με διάφορα άλλα χρώματα. Οι δοκιμές βέβαια ποτέ δεν σταματάνε, ακόμη και τώρα, αλλά τελικά από τους δεκάδες πλάνους που έχουν περάσει από τα χέρια μου, στο τέλος πάντα βρίσκομαι να ψαρεύω μόνο με τρεις ή τέσσερις από τους χρωματισμούς που σας περιέγραψα παραπάνω. Εννοείτε φυσικά πως όλη αυτή η διαδικασία είναι πολυέξοδη αλλά τα χρήματα που θα δώσουμε ή που έχουμε δώσει, νομίζω πως τις περισσότερες φορές τα ξεχνάμε όταν μπροστά μας βρίσκεται ένα ψάρι των τεσσάρων-πέντε κιλών, νικημένο στο ίδιο του το περιβάλλον!



Πρόλογος αντί επιλόγου…

synagrida8Ανακεφαλαιώνοντας και κλείνοντας το πρώτο μου αυτό άρθρο θα ήθελα να σας πω, πως όλα αυτά ήταν μόνο ένα κομμάτι από το παζλ το οποίο λέγεται shore jigging. Σε επόμενα άρθρα θα μοιραστώ μαζί σας εμπειρίες και στιγμές οι οποίες εύχομαι να σας βοηθήσουν στη σύλληψη του πιο πολυπόθητου θηράματος, της συναγρίδας! Ένα ψάρι το οποίο κάθε φορά σε μαγεύει είτε για την πάλη του, είτε για τα χρώματά του που για μένα είναι μοναδικά και που με κάνουν να θέλω να γίνω ακόμα καλύτερος για να μπορέσω να έχω περισσότερες συναντήσεις μαζί του.

Categories: Shore Jigging

About Author

Χρήστος Σμυρνάκης

Ο Χρήστος κατάγεται και ζει μόνιμα στην υπερήφανη Κρήτη, συγκεκριμένα στο Τυμπάκι του νομού Ηρακλείου. Έχει ασχοληθεί με τις τεχνικές του εγγλέζικου, του casting και του spinning ενώ στο παρελθόν αρθρογράφησε στο περιοδικό “Casting”. Η τεχνική όμως με την οποία ασχολείται φανατικά τα τελευταία έξι χρόνια είναι το Shore Jigging στα άγρια νερά της Νότιας Κρήτης. Στο site θα αρθρογραφήσει για αυτήν την τεχνική, προσπαθώντας να μας αποδώσει όσο καλύτερα γίνεται τα ουσιαστικά και κύρια του ψαρέματος αυτού. Στόχος του είναι να βοηθηθεί όποιος θελήσει να ασχοληθεί με το Shore Jigging και να βγουν προς τα έξω πράγματα που δεν υπάρχουν στην σημερινή αρθρογραφία.