Διαβάζοντας και ιχνηλατώντας έναν ψαρότοπο (ΜΕΡΟΣ Β΄)

Διαβάζοντας και ιχνηλατώντας έναν ψαρότοπο (ΜΕΡΟΣ Β΄)

Πολλές φορές η επιτυχία μιας εξόρμησης βασίζεται σε γνώσεις, πρακτικές ή μη που αρκετοί από εμάς στην καλύτερη περίπτωση θεωρούμε περιττές. Με την σωστή όμως χρησιμοποίηση τους θα συμβάλλουν αφάνταστα σε μια θετική εξέλιξη, που υπό άλλες συνθήκες ίσως να ήταν απογοητευτική.

samos 11 014aΤέτοιες γνώσεις, βασίζονται τόσο στην αναγνώριση πχ των ανέμων και ρευμάτων, όσο και σε πρακτικές, που ωστόσο χρειάζονται κάποια εμπειρία για να κατανοηθούν πλήρως. Τελικά, πόσο αποδοτικό και ξεκούραστο θα ήταν, αν όλα αυτά τα γνωρίζαμε εξ αρχής; Αν μπορούσαμε με κάποιον μαγικό τρόπο να αναγνωρίσουμε ποια είδη αρματωσιών και βαριδιών θα ήταν τα ιδανικότερα ή σε πιο σημείο του βυθού θα συγκεντρώνονταν τα ψάρια; Τίποτα το μαγικό δεν υπάρχει, αρκεί το μυαλό και οι αισθήσεις μας να ενεργοποιηθούν και τα αποτελέσματα δεν θα αργήσουν να φανούν.

 



Το δύσκολο πάζλ των ανέμων

samos 11 011a

Καταρχήν, το ποιος άνεμος είναι ο ιδανικός είναι καθαρά υποκειμενική υπόθεση και βασίζεται στις γνώσεις και τις εμπειρίες του καθενός. Δεν θα μπούμε λοιπόν στην διαδικασία να υποστηρίξουμε κάποιον ή όχι, προωθώντας την γενική άποψη ότι όλοι είναι αποδοτικοί, ανάλογα τον τόπο που μας ενδιαφέρει. Όλοι μας έχουμε παρατηρήσει, ότι ψάρια αλιεύονται ανεξαρτήτως διευθύνσεως, και μάλιστα πάμπολλες φορές και στον ίδιο ψαρότοπο. Το μόνο που θα μπορούσε ίσως να ειπωθεί, είναι οι ενοχλητικοί πλάγιοι άνεμοι που δυσκολεύουν το ψάρεμα μας, τόσο κατά την διάρκεια των βολών, όσο και στον έλεγχο των τσιμπημάτων.

4aΚατά γενική ωστόσο αποδοχή, όλοι οι άνεμοι στην έξαρση τους θεωρούνται περισσότερο αποδοτικοί. Ιδιαιτέρως δε στο ψάρεμα των κυνηγών(λαβράκι – γοφάρι…), μιας και το θήραμα χάνει πλέον κάθε δυσπιστία, αφού η θολούρα που δημιουργείται καθιστά τα μικρότερα ψάρια ευάλωτα. Αρκετοί όμως πιστεύουν και θα συμφωνήσω μαζί τους, ότι η καλύτερη ψαρευτική περίοδος είναι πάνω στην αλλαγή των καιρικών συνθηκών, ιδιαιτέρως μετά από μια πολυήμερη καταιγίδα. Και αυτό, γιατί ο βυθός είναι ανάστατος με αποτέλεσα τα μικρότερα ψάρια να ευνοούνται στην αναζήτηση τροφής. Παράλληλα όμως και σύμφωνα με τον φυσικό νόμο της διατροφικής αλυσίδας, επωφελούνται και τα μεγαλύτερα, κάνοντας τον όλο βυθό πεδίο μάχης και εμάς… στρατηγούς. Αν παρόλα αυτά θα έπρεπε να προτείνω κάποια φορά του ανέμου, ανεπιφύλακτα θα αναφερόμουν στον γνωστό θαλασσινό, όταν έχουμε δηλαδή πρόσωπο τον αέρα. Έχει παρατηρηθεί, ότι με αυτές τις συνθήκες το λεγόμενο <<σκάψιμο>> του βυθού είναι κατά πολύ εντονότερο, με αποτέλεσμα η ανεύρεση τροφής να καθίσταται ευκολότερη. Να ένας ακόμη λόγος για να αποφεύγουμε τις… ενοχλητικές άπνοιες, που μαζί με την διαύγεια του νερού, συμβάλλουν με μαθηματική ακρίβεια στην αποτυχία μιας εξόρμησης, όσο και αν την κάνουν πολύ πιο ξεκούραστη.

 


Ελέγχοντας την μορφολογία του βυθού

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Πόσο νομίζετε θα μας βοηθούσε η αναγνώριση εκ των προτέρων της μορφολογίας του οποιουδήποτε βυθού; Πιστεύω θα μας έλυνε τα χέρια σε πολλές κρίσιμες ερωτήσεις, που χωρίς την συγκεκριμένη γνώση η επιτυχία μας θα συμβάδιζε με την… τύχη!
Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να αντιληφθούμε την σύσταση ενός βυθού, είναι η τεχνική <<συρσίματος>> του βαριδιού. Αφού λοιπόν, ενώσουμε ένα σκέτο βαρίδι στην μάνα του μηχανισμού, βάρους ανάλογα της απόστασης που θέλουμε να διερευνήσουμε, εκτελούμε και την ανάλογη βολή. Όταν αυτό ακουμπήσει στον βυθό μαζεύουμε σχετικά αργά, αν ο βυθός είναι αμμώδης τότε το βαρίδι θα έρχεται με τριγμούς. Η γόνιμη όμως ζώνη, είναι στην περιοχή που αυτός σταματά και αισθανόμαστε το βαρίδι να βαραίνει ή όταν αυτό διασχίζει ένα αυλάκι ή λακκούβα.
Αν εν συνεχεία ο βυθός είναι καλυμμένος από νεκρά φύκια, το βαρίδι θα βαρύνει υπερβολικά, ενώ αν κυριαρχεί η τραγάνα, το στιγμιαίο σκάλωμα του θα είναι ενδεικτικό. Τέλος σε βυθούς διάσπαρτους με πέτρες και βράχια, το χτύπημα του βαριδιού είναι εύκολα αναγνωρίσιμο, αν και μερικές φορές το σκάλωμα του φυσικά και το προδίδει.
Κλείνοντας, αυτό που πρωτίστως μας ενδιαφέρει είναι το σύνορο τους με την άμμο, αφού σε αυτό το όριο τα ψάρια βγαίνουν από τα καταφύγια τους για να τραφούν. Ιδιαιτέρως δε αυτό των φυκιών, μιας και οι ρίζες τους λειτουργούν σαν δίχτυα συγκρατώντας έτσι τους διάφορους μικροοργανισμούς.

 


Η δύσκολη αναγνώριση των ρευμάτων

Ποιος είπε ότι τα ρεύματα δεν είναι αυτά που αρκετές φόρες επιζητούμε; Πολλές εξορμήσεις στέφτηκαν με επιτυχία, ακριβώς λόγο της έντονης εμφάνισης τους. Ο τρόπος όμως αναγνωρίσεως τους ίσως είναι κουραστικός, αλλά πιστεύω αναγκαίος αφού θα καθορήσει μια σειρά από ενέργειες που θα απλοποιήσουν την εξόρμηση μας.
s 014aa
Καταρχήν, με το φως της ημέρας μπορούμε και οπτικά να καταλάβουμε την φορά τους ,κοιτώντας την επιφάνεια της θάλασσας ή ρίχνοντας το οποιοδήποτε επιπλέων αντικείμενο. Συνήθως, αν τα νερά είναι ρηχά ότι επικρατεί στην επιφάνεια αντικατοπτρίζεται και στον βυθό, αν όμως τα νερά είναι βαθιά αρκετές φορές ισχύει και το αντίθετο. Τις βραδινές ωστόσο ώρες και όχι μόνο, ο έλεγχος γίνεται εφικτός χρησιμοποιώντας ένα μικρό και κατά προτίμηση στρογγυλό βαρίδι που εύκολα τα ρεύματα θα παρασύρουν. Κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τον έλεγχο των φάσεων της σελήνης ιδιαιτέρως της πανσέληνου και νέας σελήνης, που ως γνωστών παρατηρούμε και την υψηλότερη στάθμη των υδάτων (πλημμυρίδα). Υπό αυτές τις συνθήκες καθώς και με την εμφάνιση της άμπωτης, η ένταση των ρευμάτων συνήθως αυξάνεται, παρέχοντας μας ένα επιπλέον στοιχείο αναγνώρισης.




Ρηχά και βαθιά νερά

Η γόνιμη ζώνη στην συγκεκριμένη παραλία είναι κοντά, στο σημείο που το μπλε τις θάλασσας διακρίνεται, καθώς και στο πρώτο σκάσιμο των κυμάτων, αλλά αρκετά μακριά για τις δυνατότητες μας.

Καταρχήν να διευκρινίσουμε ότι ανάλογα τις συνθήκες, ψάρια αλιεύονται τόσο σε βαθιά όσο και ρηχά νερά, ακόμα και της τάξεως του μισού μέτρου! Για να τα ελέγξουμε ωστόσο, αρκεί να μετρήσουμε τα δευτερόλεπτα που το βαρίδι μας χρειάζεται για να ακουμπήσει στον βυθό. Φυσικά αυτό φαντάζει αρκετά δύσκολο και δεν υπάρχει κανόνας που θα μπορούσε να ειπωθεί για να εξαχθούν σίγουρα αποτελέσματα. Πρέπει λοιπόν από μόνοι μας και μετά από πολλές προσπάθειες, να ήμαστε σε θέση έστω και κατά προσέγγιση να το αναγνωρίζουμε. Το μόνο που είναι ίσως σίγουρο όσο αφορά τα ρηχά νερά, είναι ότι η γόνιμη περιοχή βρίσκετε στο όριο μεταξύ του πολύ θολού νερού και εκεί που το μπλε της θάλασσας αρχίζει να διακρίνεται. Για τα βαθιά νερά ωστόσο, ο ψαρότοπος είναι σχετικά κοντά στην ακτή και αρκετές φόρες δεν ξεπερνά τα 10 με 20 μέτρα!

 


Διερευνώντας τον ορίζοντα

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Αν οι καιρικές συνθήκες είναι ευνοϊκές και στην προκειμένη περίπτωση έντονες, ο εντοπισμός της γόνιμης ζώνης είναι σχετικά εύκολη υπόθεση, αφού παρατηρώντας τον ορίζοντα αναζητούμε τις ξέρες που ενδεχομένως να υπάρχουν. Όταν λοιπόν αντιληφθούμε μια περιοχή με σχετική ηρεμία αλλά με παρουσία έντονου αφρού, στο σημείο δηλαδή που τα κύματα σκάνε περισσότερο, εκεί ακριβώς ρίχνουμε και τα δολώματα μας.
Αν τέλος βρισκόμαστε σε έναν μικρό και σχετικά ρηχό κόλπο πάλι με έντονες καιρικές συνθήκες, αποφεύγουμε αν είναι εφικτό να κάτσουμε στην παραλία και προτιμούμε τα βράχια που την κλίνουν. Ο λόγος είναι, ότι τα κύματα που σκάνε στην ακτή γυρνούν προς τα μέσα και συγκρούονται με τα νέα που πάνε προς τα βράχια, με αποτέλεσμα να σβήνουν. Στο σημείο δε που δημιουργείτε αφρουδιά σε μεγάλη έκταση, είναι και η γόνιμη ζώνη αφού οι μικροοργανισμοί συγκεντρώνονται εκεί.


Ανακεφαλαιώνοντας

samos 1 006a



Ίσως σε αρκετούς να θεωρηθούν ενέργειες δύσκολες και χρονοβόρες, πιστέψτε με όμως μας έχουν βγάλει πάμπολλες φόρες ασπροπρόσωπους. Σε μερικές δε περιπτώσεις όταν το ηθικό ήταν πεσμένο, η χρησιμοποίηση τους ανέτρεπε το όλο σκηνικό υπέρ μας, με την επιτυχία της εξόρμησης να είναι πλέον δεδομένη.

 

 

Categories: Casting-Surfcasting

About Author

Χρήστος Ζάβρας

Ο Χρήστος ήρθε σε επαφή με το ψάρεμα πριν τριάντα πέντε χρόνια και από τότε δεν έλειψε ούτε στιγμή δίπλα από την γαλανή. Με τα χρόνια ήρθε και η εξέλιξη οπότε η συνεχή ενασχόληση του με τις τεχνικές Long casting, Surf Casting & Rock casting τον οδήγησε στην συμμετοχή του στα πρωταθλήματα για την ανάδειξη της εθνικής ομάδας παράκτιας αλιείας. Οι πρωτιές του εκεί τον ανέδειξαν επί δυο συνεχόμενες χρονιές (2008 και 2009) σε μέλος της εθνικής ομάδας με αποτέλεσμα να συμμετάσχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Μαυροβούνιο. Μετά από αυτή την διάκριση δεν έπαψε να ασχολείται με το αγωνιστικό ψάρεμα και συμμετείχε σε διεθνή τουρνουά τα οποία διοργανώνονται στην γείτονα χώρα Ιταλία. Σημαντική είναι και η αρθρογραφία του στα ελληνικά περιοδικά ψαρέματος καθώς έχει αρθρογραφήσει επί σειρά ετών στο περιοδικό “Ψαρεύω” καθώς και στο περιοδικό “Fishing Maniac” του οποίου ήταν από τα βασικά στελέχη. Πια διαμένει στα Ιωάννινα και εκτός από τις τεχνικές του casting, ασχολείται και με το spinning.

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*