Το ψάρεμα του λούτσου με δολώματα εκτός… μόδας!

Το ψάρεμα του λούτσου με δολώματα εκτός… μόδας!

Για τον λούτσο έχουν γραφτεί πια τόσα και τόσα που θα μπορούσαν να γεμίσουν μια… εγκυκλοπαίδεια! Όμως υπάρχει ακόμα κάτι που για πολλούς είναι άγνωστο. Αυτό είναι το ψάρεμα του με ένα τεχνητό δόλωμα διαφορετικό από αυτό που επιτάσσει σήμερα η μόδα του spinning : τις σιλικόνες…

anoigmaa
Ως γνωστόν, τα τελευταία χρόνια το ψάρεμα του «ασημένιου βέλους» γίνεται επί το πλείστον με μεγάλα minnow. Άλλα τεχνητά δολώματα που έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως είναι τα lipless minnow δηλαδή τεχνητά που μοιάζουν με minnow αλλά δεν έχουν γλώσσα που όμως κατά την ανάκτηση κινούνται όπως τα minnow. Πολύ πιο σπάνια, κάποιοι χρησιμοποιούν τα popper και τους πλάνους ενώ ακόμα πιο σπάνια θα ακούσετε να χρησιμοποιούν τις σιλικόνες για το ψάρεμα του. Εμείς ανήκουμε σε αυτήν την τελευταία κατηγορία που χρησιμοποιεί μόνο σιλικόνες και τα αποτελέσματα μας έχουν δικαιώσει για αυτήν μας την επιλογή. Όμως, για να έρθουν αυτά τα αποτελέσματα περάσαμε από πολλές δοκιμασίες από τις οποίες αποκτήσαμε την εμπειρία ώστε να είναι αποδοτικό το ψάρεμα μας. Όλα αυτά θα μοιραστούμε μαζί σας σε αυτό το άρθρο.





Γιατί με σιλικόνη

12a

Συζητώντας με πολλούς spinners έχω καταλήξει ότι οι περισσότεροι γενικά θεωρούν ότι το ψάρεμα με σιλικόνες είναι κάτι πολύ δύσκολο και καθαρά τεχνικό οπότε το απορρίπτουν και αναλώνονται στο ψάρεμα με minnow. Το αν είναι δύσκολο και τεχνικό θα έλεγα ότι είναι μύθος. Απλώς έχει κάποιες απαιτήσεις όσον αφορά τον εξοπλισμό ενώ χρειάζεται λίγη παραπάνω φαντασία στις πλεύσεις από ότι με τα υπόλοιπα τεχνητά δολώματα, εξαιρώντας τους πλάνους. Άλλωστε μια σιλικόνη μπορεί να ψαρευτεί σε κάθε ρίψη με διαφορετικό τρόπο και σε διαφορετικό βάθος. Αυτή η πολυτέλεια δεν υπάρχει με ένα minnow όπου, κακά τα ψέματα, η πλεύση του είναι κλειδωμένη σε ένα συγκεκριμένο βάθος ενώ πέρα από μια αυξομείωση της ταχύτητας ανάκτησης και μερικά τινάγματα με την κορυφή του καλαμιού, δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνουμε για να του δώσουμε ζωή. Είμαστε εξαρτημένοι απόλυτα από την δουλειά που έχει γίνει από πριν στο εργοστάσιο. Το γεγονός πάντως που αποδεικνύει ότι το ψάρεμα με σιλικόνες δεν είναι δύσκολο είναι ότι σε όποιον έχουμε δείξει και εξηγήσει τις λεπτομέρειες, έγινε το βασικό του ψάρεμα. Όμως, ο κυριότερος λόγος για να ψαρέψετε τους λούτσους με σιλικόνες δεν είναι μόνο η απόδοση αλλά η διασκέδαση.

6aΓια να δώσεις ζωή στην σιλικόνη πρέπει να δουλέψεις με τις πλεύσεις, να πειραματιστείς με διάφορα jighead και να έχεις γρήγορα αντανακλαστικά ώστε να μπορέσεις να καρφώσεις το αγκίστρι στο πολύ σκληρό στόμα του λούτσου. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε βγάλει την σιλικόνη έξω από το νερό κατά κρεουργημένη από το δάγκωμα κάποιου λούτσου και ο τελευταίος να μην έχει πιαστεί στο αγκίστρι γιατί δεν προλάβαμε να καρφώσουμε. Η αλήθεια είναι ότι έχω πιάσει ελάχιστους λούτσους σε σχέση με αυτούς που μου έχουν δαγκώσει την σιλικόνη αλλά αυτοί είναι πολύ περισσότεροι από όσους έχω ξεγελάσει με minnow. Παρόλα αυτά προτιμώ ένα ψάρεμα όπου θα έχω πολλά δαγκώματα σε σιλικόνες και ελάχιστες συλλήψεις παρά ελάχιστα δαγκώματα σε minnow και ας είναι όλα συλλήψεις. Αυτή είναι διασκέδαση που προσφέρει το ψάρεμα του λούτσου με σιλικόνες συν το γεγονός ότι συμμετέχεις πολύ πιο ενεργά σε κάθε επιτυχία οπότε η χαρά είναι μεγαλύτερη για αυτό που κάνεις. Ας δούμε λοιπόν τις λεπτομέρειες του ψαρέματος αυτού.




Τα δολώματα

3a

Στο εμπόριο θα βρείτε αρκετά σιλικονούχα δολώματα, όπως και μολυβοκεφαλές που είναι κατάλληλες για αυτό το είδος ψαρέματος. Το σχήμα που κυρίως επιδιώκουμε να έχει η σιλικόνη μας είναι μακρόστενο δηλαδή με μεγάλη ουρά ώστε η τελευταία να μπορεί να κινείται εύκολα ακόμα και μετά από ένα μικρό κοφτό τίναγμα. Για το μέγεθος δεν υπάρχει περιορισμός. Λούτσοι έχουν δελεαστεί τόσο σε μικρές σιλικόνες των τεσσάρων εκατοστών, όσο και σε μεγάλες των… είκοσι! Ο τύπος της σιλικόνης που περιγράφω είναι τα jerkbaits και shads δηλαδή σιλικόνες που η μορφή τους είναι απομίμηση μικρού ψαριού ή χελιού. Τα jerkbaits είναι σιλικόνες που οι περισσότερες είναι σχεδόν ομοιόμορφα λεπτές σε όλο το μήκος και καταλήγουν σε μια ουρά που μπορεί να είναι ίσια ή δίχαλο. Το όνομά τους το απέκτησαν από την πλεύση με την οποία αποδίδουν, το jerking, δηλαδή την κίνηση που επιτυγχάνεται με κοφτά τινάγματα του καλαμιού. Τα shads είναι αποκλειστικά απομιμήσεις μικρών ψαριών, πολύ πιο κοντόχοντρα και το χαρακτηριστικό τους είναι το «τακούνι» στο τελείωμα της ουράς, που της προσδίδει έντονη κίνηση. Αυτή η κίνηση της ουράς είναι ιδανική για το ψάρεμα του λούτσου, παρασύροντας τον να δαγκώσει το δόλωμα μας όπως ακριβώς συμβαίνει και με ένα jerkbait.

Σιλικόνες μεγάλες τύπου jerkbait και jighead σε σχήμα ψαριού.

Σιλικόνες μεγάλες τύπου jerkbait και jighead σε σχήμα ψαριού.



Το δόλωμα το οποίο εμπιστευόμαστε εμείς περισσότερο είναι η σιλικόνη τύπου jerkbait με ίσια ουρά και συγκεκριμένα αυτές με μήκος από δέκα έως και δεκαέξι εκατοστά. Όλα αυτά τα χρόνια, η κίνηση τους μέσα στο νερό με συχνά και βίαια τινάγματα έχει αποδειχθεί το τέλειο όπλο για να καμφθεί η καχυποψία ακόμα και του πιο πονηρεμένου λούτσου. Όμως το λάθος που κάνουν πολλοί είναι πως δίνουν μεγάλη σημασία στην σιλικόνη και όχι στο jighead. Ποτέ κανείς δεν με έχει ρωτήσει «τι jighead χρησιμοποιείς;», παρά μόνο με ρωτάνε για την σιλικόνη. Το μυστικό λοιπόν βρίσκεται στο jighead το οποίο καθορίζει σε μεγάλο ποσοστό την πλεύση του δολώματος μας μέσα στο νερό. Φυσικά το σχήμα του είναι αυτό που θα καθορίσει την επιλογή μας αλλά μεγάλη σημασία στην πλεύση έχει και το βάρος. Είναι λογικό ότι ένα πιο βαρύ jighead θα μας αναγκάσει να κάνουμε πιο γρήγορές πλεύσεις και να κινούμαστε πιο κοντά στο βυθό αλλά από την άλλη είναι πιο κατάλληλο όταν αναζητούμε λούτσους σε βαθιά νερά.

 


Από όλα τα σχήματα jigheads που κυκλοφορούν στο εμπόριο, τα πιο κατάλληλα για τις σιλικόνες που περιγράψαμε είναι αυτά με σχήμα ψαριού που συνήθως δίνουν κάποια κίνηση στην σιλικόνη με αλλαγές της κατεύθυνσης, τόσο κατά την ανάκτηση, όσο και όταν βυθίζονται. Τα κλασσικά jigheads μπάλες και football ίσως είναι τα χειρότερα με διαφορά για την δουλειά που τα θέλουμε. Δεν δίνουν καμία κίνηση, ειδικά στις μεγάλες σιλικόνες, και προτείνονται για τα shads όπου η ουρά με «τακούνι» δεν χρειάζεται πολλές αλλαγές κατεύθυνσης για να δώσει μια ρεαλιστική κίνηση στο δόλωμα μας.

Jighead σε σχήμα ψαριού.

Jighead σε σχήμα ψαριού.

Jigheads σε σχήμα ψαριού μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε από δέκα γραμμάρια έως και σαράντα ενώ δεν είναι απαραίτητο να τα ταιριάξουμε με το ανάλογο μέγεθος της σιλικόνης. Κάλλιστα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα jighead δεκαπέντε γραμμάριων σε μια σιλικόνη, ας πούμε, δεκαέξι εκατοστών. Οι εταιρείες κατασκευής jighead που προσωπικά εμπιστεύομαι είναι η Storm, η Xorus και η Sakura αλλά σίγουρα υπάρχουν και άλλα αξιόλογα που είτε δεν υπάρχουν στην χώρα μας, είτε υπάρχουν αλλά δεν τα έχω δοκιμάσει. Μια άλλη προτίμηση μου είναι τα jigheads με αποσπώμενο αγκίστρι γιατί με αυτά μας δίνεται η δυνατότητα να επιλέξουμε εμείς το μέγεθος του αγκιστριού ενώ μπορούμε να επιλέξουμε ακόμα και ένα offset αγκίστρι το οποίο «κρύβεται» μέσα στην σιλικόνη και μας γλυτώνει από τα σκαλώματα σε βυθούς άγριους. Επίσης αυτού του τύπου τα jighead έχουν και ένα άλλο πλεονέκτημα : αφήνουν την σιλικόνη να κάνει μεγαλύτερη κίνηση άρα και πιο ρεαλιστική από ότι αυτά με σταθερό αγκίστρι.
Αυτά ήταν όσο μπορούσαμε να πούμε για τα δολώματα. Το επόμενο θέμα που θα μας απασχολήσει είναι ο εξοπλισμός.




Εξοπλισμός

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Στο θέμα συμπεριφοράς καλαμιού και σιλικόνες θέλω να γράψω μερικές σκέψεις μου. Ψαρεύω αρκετά χρόνια με πολλούς τύπους σιλικόνες και είχα την τύχη να βγάλω αρκετά ψάρια διαφόρων ειδών. Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που θέλουμε από το καλάμι, ψαρεύοντας με σιλικόνες. Από την άλλη μεριά, ψαρεύοντας με σκληρά τεχνητά οι απαιτήσεις είναι πραγματικά λίγες και η αλήθεια είναι ότι με την πλειονότητα των καλαμιών μπορείς να ψαρέψεις με αυτά. Για να μην είμαι απόλυτος, ας πούμε ότι μόνο τα τεχνητά επιφανείας, θέλουν καλάμια με λίγο πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

4a
Άρα ένα καλάμι που θα είναι άψογο στο ψάρεμα με τις σιλικόνες σίγουρα δεν θα έχει πρόβλημα όταν το ψαρέψουμε με σκληρά τεχνητά. Πως είναι λοιπόν αυτό το καλάμι για σιλικόνες; Θα μιλήσω με βάση τα δικά μου δεδομένα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το καλάμι που θα περιγράψω θα είναι το τέλειο καλάμι για όλους. Καταρχήν θέλω το καλάμι να μου δίνει αίσθηση της σιλικόνης μέσα στο νερό. Τι σημαίνει αυτό; Ότι θα μπορώ να την ελέγχω κατά την ανάκτηση, τραβώντας την με την κορυφή του καλαμιού, ελέγχοντας την κατά την βύθιση και κατά τα τινάγματα όσο έντονα και αυτά αν είναι. Πολλοί νομίζουν ότι όλα αυτά θέλουν ένα όχι τόσο γρήγορο καλάμι για να γίνουν ενώ υπάρχουν και κάποιοι που νομίζουν ότι χρειάζεται ένα μαλακό καλάμι. Συγνώμη αλλά όλα αυτά για μένα δεν ισχύουν. Έχω ψαρέψει άψογα τις σιλικόνες τόσο με slow όσο και με fast καλάμια αλλά όλα είχαν κάτι : δύναμη ή ταχύτητα επαναφοράς. Αυτό σημαίνει ότι είχαν πολύ καλό carbon και σωστό στήσιμο.

 

Ακόμη και μικροί λούτσοι μπορούν να καταστρέψουν την σιλικόνη μας.

Ακόμη και μικροί λούτσοι μπορούν να καταστρέψουν την σιλικόνη μας.

Κάτι άλλο που θέλω από το καλάμι είναι να μπορώ να καρφώνω άμεσα και γερά γιατί είναι δύσκολο να «πιάσει» το αγκίστρι σε σχέση πάντα με την σαλαγκιά. Σίγουρα θα σκεφτεί κανείς ότι ένα γρήγορο καλάμι, εξασφαλίζει πιο εύκολα ένα γερό και άμεσο κάρφωμα από ένα slow καλάμι. Όμως και εδώ τα πράγματα δεν είναι έτσι απλά. Αφού και τα δύο καλάμια σου δίνουν αίσθηση του δαγκώματος το μόνο που αλλάζει είναι η δύναμη που θα βάλεις στο κάρφωμα. Στο γρήγορο θα βάλεις λίγη ενώ στο αργό πολύ περισσότερη. Στην πράξη τώρα, έχω αποκλείσει καλάμια στο ψάρεμα μου γιατί ενώ είχαν πολύ καλή αίσθηση της σιλικόνης, χρειαζότανε να κάνω ακόμα και βήματα προς τα πίσω για να σιγουρέψω το κάρφωμα κυρίως στο ψάρεμα του λούτσου που έχει πολύ σκληρό στόμα και είναι το θέμα μας σε αυτό το άρθρο. Παρόλα αυτά δεν σημαίνει ότι τα συγκεκριμένα καλάμια ήταν άχρηστα. Στο ψάρεμα π.χ. για λαβράκια δεν είχαν κανένα πρόβλημα.

Τέσσερις λούτσοι δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στις σιλικόνες!

Τρίτο και τελευταίο πράγμα που πάντα με απασχολούσε είναι η μάχη. Μια ιδιαιτερότητα που έχουν οι σιλικόνες είναι ότι αν χαλαρώσει έστω και λίγο η πίεση στο ψάρι κατά την μάχη, εύκολα το ψάρι ξαγκιστρώνεται, ειδικά αν δεν έχει καρφωθεί σε μαλακό σημείο του στόματος του. Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω αποχιάσει ή γαντζώσει ψάρι και η σιλικόνη φεύγει από πάνω με αποτέλεσμα να ψάχνω την τρύπα για να βγάλω σωστή την φωτογραφία. Κάποιες φορές μου έχει τύχει να μην βρω ποτέ από που ήταν πιασμένο. Με λίγα λόγια με την παραμικρή χαλάρωση η σιλικόνη μπορεί να φύγει οπότε τι συμπεριφοράς καλάμι θα βοηθήσει στην μάχη; Εδώ παίζει ρόλο και η εμπειρία στον χειρισμό αλλά και το gear ratio του μηχανισμού καθώς και τα φρένα του. Σαφώς ένας μηχανισμός που μαζεύει πολύ περισσότερο από κάποιον άλλον θα μας βοηθήσει να ανακτήσουμε το νήμα όταν το ψάρι έρχεται προς το μέρος μας ενώ αν δίνει ομαλά φρένα με πίεση που δεν χαλαρώνει στα φευγιά του ψαριού τότε πάντα το αγκίστρι θα κρατιέται καλά καρφωμένο. Επίσης κάποιος που ξέρει να παλεύει με ένα μεγάλο ψάρι μπορεί εύκολα να κρατάει μόνιμα λυγισμένο το καλάμι του χωρίς ανόητα και ανούσια τρομπαρίσματα. Αν δεν υπάρχουν όλα τα παραπάνω τότε ένα αργό καλάμι θα μας δώσει πολλά κενά στην μάχη και αν δεν έχει καμία δύναμη επαναφοράς για να κουράσει το ψάρι τότε τα πράγματα είναι δύσκολα.

Συνοψίζοντας τα παραπάνω μπορώ να πω, για μένα τουλάχιστον, το καλάμι για σιλικόνες δεν μπορεί να βρεθεί από τα στοιχεία του αλλά μόνο αν το ψαρέψεις. Βέβαια η αλήθεια είναι ότι τα περισσότερα seabass ιαπωνικά καλάμια έχουν την συμπεριφορά που αναζητούμε σε σχέση με αντίστοιχα ευρωπαϊκά καλάμια spinning αλλά όλα είναι θέμα γούστου. Επίσης, ας μην ξεχνάμε, ότι δεν γίνεται να ψαρέψεις με ένα καλάμι όλα τα βάρη jighead και τύπων σιλικόνων οπότε δεν μιλάμε για ένα καλάμι αλλά για παραπάνω.



Τρόπος ψαρέματος

2a

Οι σιλικόνες έχουν το πλεονέκτημα ότι μπορούν να ψαρευτούν με επιτυχία σε όλα τα βάθη του μέρους που θα επιλέξουμε να ψαρέψουμε δηλαδή από το βυθό έως στην επιφάνεια. Αν θέλουμε να ψαρέψουμε σε πολύ μεγάλο βάθος, μετά την ρίψη δεν κλείνουμε το bail arm παρά αφήνουμε την σιλικόνη να κατέβει στο βυθό, πιάνοντας την πετονιά ώστε να ελέγχουμε την ροή της. Το τελευταίο το κάνουμε αφενός για να αντιληφθούμε αμέσως οποιαδήποτε επίθεση στο τεχνητό μας και αφετέρου για να καταλάβουμε πότε το δόλωμα μας έφτασε στον πάτο. Κατόπιν κλείνουμε το bail arm και μαζεύουμε τα μπόσικα ώστε να είμαστε σε άμεση επαφή με την σιλικόνη μας. Από εδώ και περά οι επιλογές είναι πολλές όπως να την φέρουμε με συνεχή τινάγματα ή με σταματήματα και τινάγματα ή οτιδήποτε άλλο έχουμε φανταστεί και μπορεί να το επιβεβαιώσει ένα χτύπημα από λούτσο. Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνάμε είναι ότι ακόμα και όταν κρατάμε φερμαρισμένη την σιλικόνη μας χωρίς να μαζεύουμε πετονιά αυτή κινείται λόγω του βάρους του jighead. Γενικά πάντως ο λούτσος χτυπάει σε μικρότερες ταχύτητες ανάκτησης από ότι το λαυράκι.


Διπλάρωμα

ENTHETO 2 Ba

Όλοι όσοι κάνουμε spinning γνωρίζουμε για το δυνατό δάγκωμα του λούτσου το οποίο είναι ικανό να καταστρέψει οποιοδήποτε σκληρό τεχνητό δόλωμα. Φανταστείτε λοιπόν πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα όταν θελήσουμε να τον ψαρέψουμε με σιλικόνες. Μια λύση για τα αιχμηρά δόντια του λούτσου είναι το διπλάρωμα του παράμαλλου μας μερικά εκατοστά πριν την παραμάνα. Από τότε που το εφαρμόσαμε δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε βγάλει ψάρια και ανακαλύπτουμε ότι το ένα κομμάτι κράτησε ενώ το άλλο είχε κοπεί, γεγονός που σημαίνει ότι αν δεν είχαμε διπλώσει το παράμαλλο τότε το ψάρι θα είχε χαθεί. Το διπλάρωμα γίνεται εύκολα. Αρκεί να κάνουμε μια μεγάλη θηλιά στο τέλος του παράμαλλου όπως στην τεχνική του εγγλέζικου (για όσους γνωρίζουν) και εκεί να δέσουμε την παραμάνα μας. Γύρω στα δεκαπέντε εκατοστά διπλάρωμα είναι αρκετά για να γλυτώσουν το παράμαλλο μας από τις δαγκωματιές του λούτσου.

9a


Αυτά ήταν τα βασικά για το ψάρεμα του λούτσου με σιλικόνες και όχι μόνο αφού λίγο πολύ τα ίδια ισχύουν και για τα άλλα αρπαχτικά ψάρια της θάλασσας μας. Η διαφορά είναι ότι μια σιλικόνη δεν μπορεί να αντέξει πολλά χτυπήματα από τα αιχμηρά δόντια του με συνέπεια να χρειαζόμαστε πολλές από αυτές όταν πηγαίνουμε για ψάρεμα. Δοκιμάστε και είμαι σίγουρος ότι μετά από πειραματισμούς θα βρείτε πολύ πιο ενδιαφέροντα πράγματα για το ψάρεμα του λούτσου από όσα μέχρι τώρα γνωρίζετε που θα σας κρατήσουν ζωντανό το ενδιαφέρον για πολλές νύχτες και μέρες…

Categories: Spinning

About Author

Γιώργος Φενερλής

Ο Γιώργος έχει ασχοληθεί με την αρθρογραφία στον περιοδικό τύπο από το 2004, γράφοντας άρθρα κυρίως για την τεχνική του spinning. Ήταν από τους πρώτους που έγραψε για αυτήν την τεχνική ενώ εισήγαγε και νέες όπως το Eging και το LRF. Τα περιοδικά με τα οποία έχει συνεργαστεί είναι το “Thalassa”, “Boat & Fishing”, “Το Ψάρεμα και τα Μυστικά του” και τέλος το “Ψαρεύω” στο οποίο υπήρξε συνδημιουργός και δούλεψε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ως αρχισυντάκτης του. Πέρα από την αρθρογραφία έχει ασχοληθεί με παρουσιάσεις προϊόντων, δοκιμές, ρεπορτάζ αγοράς, συνεντεύξεις και ανταποκρίσεις αγώνων αλιείας. Επίσης είναι ο δημιουργός και κάτοχος του παρόντος site.

Σχολιάστε:

Loading Facebook Comments ...