Τεχνικό LRF στις sea lochs της Σκωτίας

Τεχνικό LRF στις sea lochs της Σκωτίας

Καιρό τώρα βλέπω οτι η μέθοδος του LRF έχει έρθει και στην Ελλάδα και πραγματικά βλέπουμε πολλά είδη ψαριών που ούτε φανταζόμασταν οτι θα πιάναμε στο σπιν να βγαίνουν επί καθημερινής βάσεως.

Κάτι που παρατηρώ όμως και από τις διάφορες φωτογραφίες στο Facebook αλλά και μετά από συζητήσεις στα φόρουμ είναι οτι πολλοί ψαράδες έχουν την τεχνική αυτή μόνο σαν ψάρεμα διασκέδασης και χαβαλέ πχ μαθαίνοντας τα παιδιά να ψαρεύουν κοκωβιούς και σαν ένα ψάρεμα όταν δεν μπορούν να πάνε για κανονικό σπινινγκ. Έτσι δεν δίνουν πολύ σκέψη στον τρόπο που ψαρεύουν και κατ’ εμέ δεν ‘χρησιμοποιούν’ την τεχνική στο έπακρο των δυνατοτήτων της.

IMG_958222

Μερικά sea lochs

Εμένα η επαφή μου με το lrf είναι πολύ διαφορετική… Βλέποντας φυσικά τα Γιαπωνέζικα βίντεο στο youtube διαπίστωσα οτι εκεί, στην χώρα που ξεκίνησε το lrf, κάθε άλλο παρά ψάρεμα διασκέδασης είναι, αφού οι ψαράδες του mebaru και του aji τα ψαρεύουν κατά κύριο λόγο για να τα φάνε σασίμι! Έτσι λοιπόν παίρνουν πολύ σοβαρά την τεχνική αυτή και προσαρμόζουν τον εξοπλισμό αλλά και την παρουσίαση των τεχνητών τους ανάλογα με τις συνθήκες και κυρίως το είδος ψαριού και τον ψαρότοπο. Κάτι αναμενόμενο από ανθρώπους που βγάζουν καλάμια για κάθε είδος ψαριού βέβαια… Έτσι λοιπόν από την αρχή της ενασχόλησης μου με την τεχνική αυτή προσπαθούσα να κάνω το ίδιο και λόγω του οτι μετακινούμαι πολύ λόγω δουλειάς, συναντάω πολλούς νέους ψαρότοπους στα νέα μέρη εργασίας μου.

Το πρώτο ψάρι μου στις sea lochs, ενα μπακαλιαράκι...

Το πρώτο ψάρι μου στις sea lochs, ενα μπακαλιαράκι…

Εδώ και ενάμιση χρόνο λοιπόν βρίσκομαι στην Σκωτία, πλέον στην Γλασκόβη αλλά όλο το καλοκαίρι μέχρι τον Δεκέμβριο το πέρασα δουλεύοντας δίπλα στην θάλασσα κοντά στην κωμόπολη του Oban. Η επιλογή για εργασία στον εν λόγω τόπο μόνο τυχαία δεν ήταν αφού περιτριγυρίζεται από ποτάμια, λίμνες και sea-lochs (φιόρδ από την εποχή των παγετώνων) που φυσικά επισκεπτόμουν επι σχεδόν καθημερινής βάσεως. Τα γλυκά νερά εδώ με έδωσαν πολλές συγκινήσεις αλλά οι sea-lochs έμελλαν να κεντρίσουν το ενδιαφέρoν μου. Φανταστείτε βουνά με φαράγγια που διασχίζονται από θάλασσα (!) με μεγάλα βάθη σε απόσταση βολής και την παλίρροια να δημιουργεί ισχυρά ρεύματα συνιστώντας συνταγή για καλούς ψαρότοπους. Επίσης λόγω των βουνών οι sea-lochs είναι προστατευμένες απο τις φουρτούνες και κακοκαιρίες της ανοιχτής θάλασσας. Εύλογα πολλοί θα αναρωτηθείτε τι σχέση έχει το lrf εδώ με την Ελλάδα, και όμως υπάρχουν ομοιότητες ωστόσο ο τρόπος σκέψης και αντιμετώπισης των συνθηκών καθώς και η προσαρμογή είναι τα στοιχεία που θέλω να περάσω.

Ultralight drop shot

Ultralight drop shot


Έχοντας τρεις sea lochs σε κοντινή απόσταση από το σπίτι μου βάλθηκα να ψάχνω στο ίντερνετ για αναφορές σε καλά μέρη για ψάρεμα, είδη ψαριών, καλύτερες φάσεις τις παλίρροιας κτλ. Τα πιο σημαντικά ‘εργαλεία’ όμως ήταν το Google Earth και κάποια sites κατάδυσης τα οποία περιέγραφαν πολύ κατατοπιστικά την μορφολογία, βάθος αλλά και ζωή που υπάρχει σε πολλές από τις κοντινές μου sea lochs. Μάλιστα ξεχώρισα και κάποιες αναφορές σε μικρά ναυάγια που βρίσκονταν κοντά στην ακτή καθώς και αρκετές μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας οπού σίγουρα θα κρατούσαν ψάρια.





9aΟι πρώτες απόπειρες έλαβαν μέρος σε ένα βαθύ φυσικό λιμάνι δίπλα σε λατομείο οπού και βρισκόταν ένα μικρό ναυάγιο κοντά στην είσοδο του λιμανιού. Ψαρεύοντας με ένα σολιντόμυτο καλάμι (2.40μ, 1-5γρ) και χιλιάρη μηχανισμό με fluorocarbon μάνα 4λιβρη, η κύρια αρματωσιά ήταν μια απλή μινι-καρολινα, με 2γρ φακή και ένα αγκίστρι #8. Αυτή είναι η αρματωσιά που χρησιμοποιώ κατά κόρον σε σχετικά καθαρό βυθό και κυρίως οπού υπάρχει λάσπη/άμμος αφού η φακή ανασηκώνει την λάσπη ενώ το ‘δόλωμα’ πλέει ελεύθερα λίγο πιο πάνω από τον πάτο. Την χρησιμοποιώ ειδικά σαν μέθοδο αναζήτησης αφού μπορείς να καλύψεις μια περιοχή σχετικά γρήγορα και λόγω του βαριδιού να καταλάβεις την σύσταση του βυθού. Περεταίρω τρόποι παρουσίασης αναφέρονται παρακάτω.



Προβλήματα και λύσεις

11a
Τα πρώτα ψάρια δεν άργησαν να έρθουν, μπακαλιαράκια, καπόνια, poor cod, coalfish, pollock και άλλα μπακαλιαροειδή στην πλειοψηφία τους, με άφησαν έκπληκτο με την ποικιλία ψαριών στο εν λόγω μέρος. Εν καιρώ άρχισα να ανακαλύπτω και άλλα μέρη με εξίσου καλά ή και καλύτερα αποτελέσματα. Όσο περισσότερο ψάρευα στις sea lochs όμως τόσο πιο πολύ καταλάβαινα οτι έπρεπε να αλλάξω πράγματα στον εξοπλισμό μου και στην παρουσίαση μου αφού κάποια προβλήματα άρχισαν να κάνουν την εμφάνιση τους.

Ένα ωραίο Pollock!

Ένα ωραίο Pollock!

Πρώτο πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσω ήταν τα σκαλώματα, αφού ο βυθός σε πολλά από τα μέρη που ψαρεύω είναι ότι χειρότερο, με κέλπ (μακρόστενο είδος φυκιού) βράχια και τα αναφερόμενα ναυάγια να μην με αφήνουν να ευχαριστηθώ το ψάρεμα μου. Η λύσεις ήταν η χρήση μικρών όφσετ αγκιστριών όπως τα Owner slim offset, αλλαγή της σταθερής φακής σε κινούμενη ελιά 2-3.5-4γρ ή και αλλαγή της αρματωσιάς σε μια τύπου dropshot με τον ίδιο τύπο αγκιστριού και ειδικό βαρίδι 3.5-7γρ. Αργότερα ανακάλυψα την τσεμπουράσκα (μικρές μολυβοκεφαλές με κλιπάκι) οι οποίες πλέον αποτελούν το κύριο όπλο μου στο ψάρεμα βυθού.

Δεύτερο πρόβλημα ήταν οι σχετικά συχνές αναμετρήσεις με πιο σοβαρά ψάρια, μέσα στα όρια το εξοπλισμού ακόμα, αλλά λόγω του βυθού και της φύσης τους να παλεύουν ‘βρώμικα’ (ειδικά τα πόλοκ) έχασα αρκετά μέχρι να καταλάβω οτι η 4λιβρη fluorocarbon δεν κάνει… Έτσι αν και προτιμώ τις fluorocarbon μάνες στο ψάρεμα βυθού, λόγω του οτι δίνουν καλύτερη απόκριση σε τσιμπήματα ‘στο πέσιμο’ (OTD) και σε συνθήκες με αέρα, αναγκαστικά πλέον χρησιμοποιώ νήμα 0.4-0.6 PE και παράμαλλο fluorocarbon 6-7λιβρων.

Νυκτόβιος μπακαλιάρος

Νυκτόβιος μπακαλιάρος


Τρίτο πρόβλημα ήταν η ανάγκη σε κάποια μέρη για καλύτερη απόσταση βολής. Δεν ήταν τόσο σημαντικό πρόβλημα αυτό, αφού υπήρχαν πολλά ψάρια στα ‘ρηχά’ (σχετικός όρος εδώ!) βέβαια με λίγα μέτρα βολής ακόμα λόγω της μορφολογίας του βυθού πέφτεις σε πολύ πιο βαθιά νερά (60μ+ σε κάποια μέρη) και από τα μέσα φθινοπώρου που τα μπακαλιαράκια και τα πόλοκ κοπαδιάζουν πιο πολύ, τείνουν να βρίσκονται ελαφρώς πιο βαθιά. Εδώ η επιλογή μου για μακριά σχετικά καλάμια LRF δικαιώθηκε αφού όλα είναι πάνω από τα 2.30μ και επίσης η χρήση finesse/HRF καλαμιών κρίθηκε αναγκαία σε κάποιες περιπτώσεις.


Pollock σε Carolina rig

Pollock σε Carolina rig


Επίσης λόγω των παραπάνω, σταμάτησα την χρήση χιαλιάρηδων μηχανισμών με μικρές μπομπίνες (πχ 100μ 0.16χιλ) αφού πολύ εύκολα σε κάποιο σκάλωμα στα 60μ+ μπορούσε να κοπεί το νήμα σε κάποιο βράχο/μύδια κτλ. και να αφήσει την μπομπίνα μισή! Έτσι πλέον προτιμώ μηχανισμούς μεγέθους 2000 η και 1000 αρκεί να έχουν μπομπίνες που να μπορούν να εφοδιαστούν τουλάχιστον 200μ νήμα. Μια ακόμα δυσκολία σε αυτό το ψάρεμα είναι όπως αναφέρθηκε, τα μεγάλα βάθη και η παρουσία πανίσχυρων ρευμάτων, συνεπώς για να μπορέσω να ψαρέψω σωστά χρειάστηκε να μειώσω όσο γίνεται την διάμετρο του νήματος (ελαχιστοποίηση αντίστασης) και παράλληλα να αυξήσω το βάρος της αρματωσιάς φτάνοντας οριακά πολλές φορές στα c.w των LRF καλαμιών μου.

Από τους πιο δυνατούς μαχητές εδώ, τα coalfish συγγενικά με τα Pollock

Από τους πιο δυνατούς μαχητές εδώ, τα coalfish συγγενικά με τα Pollock





Διαβάζοντας όλα τα παραπάνω κάποιος μπορεί να πει ‘μα καλά γιατί τόση μανία με το LRF και δεν χρησιμοποιείς πιο βαρύ εξοπλισμό;!’

Ο λόγος είναι ότι τα περισσότερα ψάρια κυμαίνονται σε μέγεθος από 100γ μέχρι ένα κιλό και το να χρησιμοποιήσω τον πιο βαρύ εξοπλισμό καταστά το ψάρεμα λιγότερο διασκεδαστικό και αποδοτικό. Η αξία του LRF σαν μέθοδος αναζήτησης/αναγνώρισης ενός τόπου είναι πολύ υποτιμημένη και πολλές φορές θα μας δώσει ψάρια εκεί που αλλιώς δεν θα παίρναμε τίποτα. Φυσικά όπως προανέφερα ο πιο βαρύς εξοπλισμός χρησιμοποιείται όπου χρειάζεται και εκεί που γνωρίζω οτι οι πιθανότητες για μεγάλα ψάρια είναι καλές.







Τεχνητά και παρουσίαση

21a
Λόγω της αρπακτικής φύσης των περισσότερων ψαριών εδώ καθώς και της ύπαρξης πολύ πλούσιας βιοποικιλότητας στις sea lochs, τα ψάρια τρέφονται με μεγάλη ποικιλία οργανισμών. όπως οστρακόδερμα, μαλάκια, σκουλήκια, μικρόψαρα κ.α. Βέβαια τα ποσοστά της κύριας διατροφής των ψαριών αλλάζουν με την εποχή και το είδος ψαριού. Πχ οι μπακαλιάροι νωρίς το καλοκαίρι τρέφονται κυρίως με καβούρια και άλλα οστρακόδερμα ενώ κατά το τέλος καλοκαιριού τα μικρόψαρα παίρνουν μεγαλύτερο μέρος της διατροφής τους.

Το χάος! Στόμα από Pollock με μικρό blade bait στο βάθος...

Το χάος! Στόμα από Pollock με μικρό blade bait στο βάθος…

Έτσι μου δόθηκε η δυνατότητα να χρησιμοποιήσω πάρα μα πάρα πολλά είδη τεχνητών. Από όλων των ειδών τα μαλακά δολώματα όπως τα gulp, isome και διάφορες σιλικόνες (creatures, grubs, shads, slims, stickworms κ.α) καθώς και σκληρά τεχνητά όπως minnow, πλανάκια, κουταλάκια, καμπουράκια, μικρά ιντσικου, blade baits/metal vibration κ.α. Φυσικά κάποια απέδωσαν περισσότερο και κάποια λιγότερο άλλα ακόμα και η όποια απόδοση τους επηρεαζόταν από την εποχή και την διάθεση των ψαριών. Αν θελήσω να αναφέρω που και πότε δούλεψε το κάθε τι θα χρειαστώ ολόκληρο βιβλίο οπότε επιγραμματικά, οι μικρές σλιμ σιλικόνες με η χωρίς τακούνι, τα σενκο/stickbaits, τα gulp και γενικά οι σιλικόνες με οσμή έδωσαν το κάτι παραπάνω ενώ από τα σκληρά δεν θα μπορούσα να φανταστώ να ψαρεύω εδώ χωρίς κάποιου είδους πλανάκια καθώς και προς μεγάλη μου έκπληξη μικρά blades/metal vibration τα οποία με χάρισαν ατέλειωτες ώρες διασκέδασης την Άνοιξη και αρχές Καλοκαιριού.

Ένα poor cod. Μικρού μεγέθους αρπακτικό του βυθού

Ένα poor cod. Μικρού μεγέθους αρπακτικό του βυθού



Βέβαια αν κάποιος χρησιμοποιήσει μόνο ένα δυο είδη τεχνητών πχ σκουλήκια isome και μικρά πλανάκια θα έχει σταθερή επιτυχία καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου. Αυτό όμως δεν σημαίνει οτι έχει προσαρμοστεί στις κύριες προτιμήσεις των ψαριών ανά πάσα στιγμή, απλά χρησιμοποιεί γενικευμένα ‘πασπαρτού’ τεχνητά. Προσωπικά πάντα ψάχνω να βρω το λεγόμενο ‘pattern’ και δεν επαναπαύομαι με την γνώση οτι ο τάδε τύπος τεχνητού κάνει συνήθως δουλειά. Αντιθέτως ακόμα και τις μέρες που τα ψάρια τσιμπάνε αυτό που τους δίνω, κάνω συνέχεια εναλλαγές τεχνητών και παρουσίασης μέχρι να βρω αυτό που τα εξιτάρει περισσότερο. Αυτό φυσικά το συμπεραίνουμε από ενδείξεις όπως η ταχύτητα/δύναμη επίθεσης στο τεχνητό, το βάθος αγκιστρώματος και ο αριθμός επιθέσεων. Έτσι εξηγείται η τόσο μεγάλη γκάμα επιτυχημένων τύπων τεχνητών και η διαφοροποίηση της χρήσης τους ανάλογα με την εποχή, καιρικές συνθήκες, φάση της παλίρροιας κτλ.





Όπως ανέφερα, οι εδώ συνθήκες και ιδιαιτερότητες στην μορφολογία και είδη ψαριών των sea lochs δημιουργούν διάφορα σενάρια και καταστάσεις που απαιτούν κάποιες διαφορετικές αρματωσιές και παρουσιάσεις. Αυτές που χρησιμοποιώ πιο συχνά είναι:

Ένα sea scorpion, σκορπαινίμορφο, χωρίς δηλητήριο παρα την άγρια όψη του

Ένα sea scorpion, σκορπαινίμορφο, χωρίς δηλητήριο παρα την άγρια όψη του




• Carolina rig που περιέγραψα παραπάνω όταν τα ψάρια είναι ‘απλωμένα’ σε ευρεία έκταση και μαλακούς βυθούς. Προτιμάται και όταν υπάρχει πολύ κελπ/φύκια και σκαλώματα. Δουλεύεται με αργή ανάκτηση (κυρίως με τη μυτη του καλαμιού) και παύσεις καθώς και λίγα τινάγματα ώστε να προκαλείται θόρυβος και αναταραχή από το βραδάκι μαζί με κάποια χάντρα κάποιες φορές.





Η άφιξη των σκουμπριών σηματοδοτεί την έναρξη του καλοκαιριού

Η άφιξη των σκουμπριών σηματοδοτεί την έναρξη του καλοκαιριού




• Drop shot όταν τα ψάρια βρίσκονται κοντά σε ντέματα ή κάπου συγκεντρωμένα. Δουλεύει καλά όταν τα ψάρια είναι ληθαργικά αλλά λιγότερο αποτελεσματικό μέσα στα φύκια και σκαλώματα. Δουλεύω κυρίως στατικά με τεντώματα και χαλαρώματα του νήματος αλλά και με αργή ανάκτηση και τινάγματα.






Μια όμορφη χειλού. Από τα αγαπημένα μου καλοκαιρινά είδη

Μια όμορφη χειλού. Από τα αγαπημένα μου καλοκαιρινά είδη




• Κλασσικό Texas rig με σταθερό ή κινούμενο μολυβάκι δουλεύει σε πολλές περιστάσεις, ειδικά αν σταθεροποιήσουμε το μολυβάκι (με στοπερ ή λαστιχάκι) είναι σαν να έχουμε μια οφσετ μολυβοκεφαλή. Ειδικά λόγω του οτι το βαριδάκι κολλάει στο ‘δόλωμα’ όμως κάνει την αρματωσιά αυτή λιγότερο κατάλληλη (προσοχή οχι ακατάλληλη!) για μαλακούς βυθούς και φυκιάδες. Οπότε τείνω να το χρησιμοποιώ περισσότερο σε σκληρούς βυθούς με βράχια, πέτρες κτλ. Δουλεύω οπως Carolina.



Tα καπόνια πάντα προσφέρουν μια ευχάριστη έκπληξη

Tα καπόνια πάντα προσφέρουν μια ευχάριστη έκπληξη





• Cheburashka/articulated jigheads. Δουλεύονται όπως το Texas (με προσθήκη οφσετ αγκιστριού φυσικά) αλλά λόγω της ελευθερίας κίνησης του αγκιστριού από το μολύβι βολεύουν και για μαλακούς βυθούς ωστόσο όχι τόσο σε άλγη/φύκια αφού ‘κολλάνε’ στα κλιπάκια/κρικάκια. Είναι πλέον ο κύριος τρόπος παρουσίασης που χρησιμοποιώ, κυρίως λόγω ευκολίας αλλαγών και χαμηλού κόστους. Δουλεύω όπως Texas/carolina




Ενα ling σπάνιο αρπακτικό του βυθού με οδοντοστοιχία λούτσου...

Ενα ling σπάνιο αρπακτικό του βυθού με οδοντοστοιχία λούτσου…




• Weightless rigging με απλά ή μολυβωμένα οφσετ. Χρησιμοποιείται σε σιλικόνες τύπου stickbait/senko και soft jerkbaits οι οποίες ήδη έχουν αρκετό βάρος από μόνες τους αλλά στα βάθη που έχω εδώ προσθέτω μολυβωμένες βίδες (η βολφραμίου) ή προτιμότερα μολυβωμένα οφσετ αγκίστρια. Δουλεύω με ελεγχόμενη πτώση και όταν πατώσει με σηκώματα (μερικές μανιβελιές) απ τον βυθό και επανάληψη ελεγχόμενης πτώσης.

 




Ένας ωραίος καλοκαιρινός μπακαλιάρος

Ένας ωραίος καλοκαιρινός μπακαλιάρος





Τα παραπάνω αφορούν το ψάρεμα βυθού που είναι το κύριο είδος ψαρέματος για τα είδη που υπάρχουν εδώ. Πολλοί θα διάκριναν την έλλειψη αναφοράς στις απλές μολυβοκεφαλές, η οποία είναι εσκεμμένη αφού δεν τις χρησιμοποιώ πλέον στον βυθό εκτός από τις τύπου texas/offset. Η κύρια περίπτωση που θα χρησιμοποιήσω απλές μολυβοκεφαλές είναι όταν ψαρεύω μεσόνερα για κοπαδιάρικα είδη όπως τα σκουμπριά, coalfish, πέστροφες και κάποιες φορές Pollock που ανεβαίνουν να κυνηγήσουν το ψιλό κυρίως κατά τους θερμότερους μήνες. Τότε το ψάρεμα γίνεται κυρίως σε παρουσίαση ελεύθερης/ελεγχόμενης πτώσης ή σταθερής ανάκτησης και οι απλές μολυβοκεφαλές προσφέρουν ένα πιο ελκυστικό οπτικό σύνολο αλλά συνάμα και πιο αποδοτικό λόγω του εκτεθειμένου και σταθερού αγκιστριού.



30


Μία χοντρική εικόνα της αποδοτικότητας των τεχνητών που διαμορφώθηκε κατα τη διάρκεια του έτους είναι η παρακάτω:

  • Τέλη χειμώνα με αρχές Άνοιξης: μικρές σιλικόνες, αργή παρουσίαση πάνω στον βυθό (bottom bumping/bouncing), με αρματωσιές Carolina, texas, dropshot, cheburashka. Δολώματα με οσμή η βιοδιασπώμενα (Gulp, Isome) πολύ σημαντικά.
  • Μέσα Άνοιξης με αρχές Καλοκαιριού: χρήση μεγαλύτερων σιλικονών με μικρότερα βάρη για πιο αργό βύθισμα αφού πολλά τσιμπήματα έρχονται (OTD – ‘στο κατέβασμα’). Χρήση metal vibration/ lipless cranckbaits για τα πόλοκ.
  • Καλοκαίρι: Τα πάντα (!) αλλά τα μεγαλύτερα ψάρια σε πλανάκια, μεσαίου μεγέθους(3”) shads σε τσεμπουράσκα και stickbaits γύρω στις 4” αρματωμένα σε μολυβωμένα οφσετ. Ιντσικου, καμπουράκια και madai με προσθήκη σιλικονούχων και κυρίως Gulp για trailers.
  • Φθινόπωρο μέχρι αρχές χειμώνα (ανάλογα με τον καιρό): Πλανάκια (συμπεριλαμβανομένων των madai κτλ), τσεμπουράσκα σε μεγαλύτερα βάρη (8-12γρ) αρματωμένη με 3”-4” shads και curlytail worms. Stickbaits όπως αναφέρθηκαν παραπάνω.



Ρωσικά κόλπα.. Η πολύ αποδοτική τσεμπουράσκα

32
Tα παραπάνω είναι δυστυχώς μια πολύ γενική εικόνα των ψαρεμάτων μου εδώ. Ακόμα δεν έχω κλείσει έναν χρόνο εδώ και πραγματικά πιστεύω οτι ούτε έχω ξύσει την κορυφή του παγόβουνου όπως λένε. Οι sea lochs είναι γεμάτες ζωή και ποτέ δεν ξέρω τι θα είναι το επόμενο ψάρι που θα χτυπήσει. Επίσης η φυσική ομορφιά και ‘αγριάδα’ του τοπίου προσφέρει ένα ψάρεμα με πολύ θεαματικό φόντο και πολλές φορές απρόσμενες συναντήσεις με την άγρια πανίδα. Δεν είναι λίγες οι φορές που βίδρες και φώκιες κολυμπούν στην ψαρέυτρα μου (με λιγότερο δυσμενή επίδραση στο ψάρεμα μου απ’ όσο φαντάζεστε) καθώς και δεν λείπουν οι συναντήσεις με ελάφια και διάφορα υδρόβια πουλιά. Πολλούς δεν τους ενδιαφέρουν αυτά τα πράγματα αλλά εμένα προσωπικά τέτοιες συναντήσεις ‘γεμίζουν’ την ψαρευτική μου ημέρα.

27

Πέστροφα σε παρουσίαση ελεγχόμενης πτώσης (O.T.D)

Αυτή την στιγμή που γράφω αυτό το άρθρο αρχίζουν σιγά σιγά τα πράγματα να ζωντανεύουν. Φέτος το καλό ψάρεμα κράτησε μέχρι και μετά τα Χριστούγεννα. Ο Ιανουάριος ήταν σχετικά ήσυχος (βέβαια ποτέ χωρίς κάποια ψαράκια) και παρόλο που ο καιρός ήταν απαίσιος πήρα ψάρια και καθ’ όλη την διάρκεια του Φεβρουαρίου με χιονοθύελλες και παγωνιές, οπού έτσι φαίνεται ακόμα ένα προτέρημα των sea lochs σε σχέση με την υπόλοιπη ακτογραμμή, οτι λόγω προστατευμένου χαρακτήρα από τα ακραία καιρικά φαινόμενα, τα περισσότερα ψάρια δεν σταματούν να τρώνε και πάντα προσφέρουν λίγη δράση. Βέβαια τα καλύτερα έρχονται με την άφιξη της Άνοιξης και τα μεγάλα κοπάδια των πόλοκ που οδεύουν προς αναπαραγωγή και γίνονται πολύ επιθετικά προς τα τεχνητά μου…

luremaniac

Categories: LRF

About Author

Δημήτρης Χαρίσκος

O Δημήτρης είναι 28 χρονών και κατάγεται από το Κοκκινόχωμα Καβάλας. Είναι μόνιμος κάτοικος Ηνωμένου Βασιλείου, και εργάζεται ως σεφ στην Γλασκόβη της Σκωτίας. Όπως δηλώνει και ο ίδιος, ψαρεύει αποκλειστικά με την τεχνική του spinning από τα 13 του, και ξεκίνησε στα ρέματα για πέστροφες με πεταλούδα και γενικά στα γλυκά νερά της περιοχής του. Αρκετά αργότερα άρχισε και το spinning στην θάλασσα. Αφού τελείωσε τις σπουδές του στο Ηνωμένο Βασίλειο και μετά από ένα σύντομο διάστημα παραμονής στην Ελλάδα, επέστρεψε στην χώρα αυτή για την εύρεση δουλειάς πλέον. Λόγω του επαγγέλματος του, του δόθηκε η δυνατότητα να δουλέψει σε πολλά μέρη της χώρας όπως η Lake District, τα Channel Islands και η δυτική ακτή της Σκωτίας. Το ψάρεμα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επιλογή των νέων τόπων εργασίας του αφού για εκείνον δεν αποτελεί απλά το χόμπι του αλλά είναι τρόπος ζωής... Ψαρεύει κυρίως με LRF/HRF και finesse τεχνικές οπού υπάρχουν ψάρια (!) αλλά κυρίως προσπαθεί να προσαρμόζεται στις νέες περιοχές και συνθήκες που συναντά. Γράφει τις 'περιπέτειες' του στο blog luremaniac.blogspot.co.uk

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*