Η τεχνική του spinning από τα μάτια ενός νέου

Η τεχνική του spinning από τα μάτια ενός νέου

Ακόμα θυμάμαι τον εαυτό να παρακολουθεί με απορία άλλους ψαράδες να κρατάνε ένα καλάμι με ένα μικρό μηχανισμό που στην άκρη του κρεμόταν ένα τεχνητό. Άγνωστο είδος ψαρέματος τότε το spinning στα δικά μου μάτια. Βλέποντας, πως αυτή η καινούργια τεχνική άρχιζε να γίνεται μόδα, πείστηκα και είπα να δοκιμάσω την τύχη μου.

1376334_10202369315138388_780351276_n

Όπως όλοι που διαλέγουμε να ασχοληθούμε με μια τεχνική, έτσι και εγώ… “φαντασιωνόμουν” την στιγμή πού θα κρατούσα στα χέρια μου ένα spinning σύνολο! Το μυαλό μου στοιχιώναν σκέψεις ενός μεγάλου ψαριού να παίρνει φρένα, να κάνει σάλτα έξω από το νερό και να χτυπιέται βίαια στην άλλη άκρη της πετονιάς μου. Το ζούσα προτού… το ζήσω! Το επόμενο βήμα ήταν : πληροφορίες από το διαδίκτυο και περιοδικά. Βλέποντας τις δυνατότητες αυτής της τεχνικής, τις συλλήψεις που μπορούσαν να επιτευχθούν, τη μεγάλη γκάμα των αρπαχτικών, καθώς και τη δύναμη του καθενός ξεχωριστά με διαφορετικό γόητρο στη μάχη, τα μυαλά μου φούσκωσαν ακόμα περισσότερο! Το πρώτο σετ της νέας αυτής τεχνικής δεν άργησε να βρεθεί στα χέρια μου και το μόνο που έμενε ήταν να τεστάρω και γω τον εαυτό μου.




Με επιμονή…

kithiraΗ περίοδος των καλοκαιρινών διακοπών φάνταζε ιδανική! Πράγματι, μόλις έφτασα στον προορισμό μου τα Κύθηρα, χωρίς καν να το σκεφτώ, έτρεξα στο λιμάνι του νησιού σα κυνηγημένος. Η όρεξη μου ήταν τόσο μεγάλη, που ούτε καν σκέφτηκα να ξεφορτώσω τα πράγματα, τις βαλίτσες και όλα τα υπόλοιπα που έπρεπε να αφήσω στο ξενοδοχείο. Αντιθέτως τα παράτησα όπως τα φόρτωσα μέσα στο αυτοκίνητο. Η μεγάλη στιγμή που περίμενα με ανυπομονησία είχε φτάσει! Μέσα στο καυτό ήλιο του μεσημεριού, όταν όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι δροσίζονται μέσα στη γαλανή, η φιγούρα ενός τρελάρα που έκανε ρίψεις στην άλλη άκρη του λιμανιού έμοιαζε αστεία. Αλλά εγώ εκεί. Δεν με ένοιαζε η ντροπή και πεισματικά συνέχιζα να δέρνω τη θάλασσα, ελπίζοντας σε εκείνη τη μία φορά οπού το τεχνητό δε θα περνούσε απαρατήρητο απο τα μάτια ενός πεινασμένου αρπακτικού. Όσο αυτή η ιδέα ήταν καρφωμένη στο μυαλό μου, τόσο πιο πολύ με κυρίευε μια ανεξήγητη πηγή ενέργειας, που μου έδινε δύναμη για να συνεχίσω.


spinninggggggg

Λίγο πριν την… λιποθυμία από ηλίαση, σταμάτησα το ψάρεμα και πήγα στο ξενοδοχείο να τακτοποιηθώ. Οι μέρες περνάγανε και οι διακοπές μου έφταναν στο τέλος ενώ εγώ κάθε μέρα μαστίγωνα τη θάλασσα χωρίς αποτέλεσμα. Ήλπιζα στην έκπληξη αλλά το αίσθημα της απογοήτευσης είχε αρχίσει να με καταλαμβάνει. Την τελευταία μέρα επανήφθηκε το ίδιο σκηνικό των προηγουμένων ημερών : μια πλήρης αψαρία. Η ελπίδα είχε πεθάνει για μένα και η τύχη μου είχε τελειώσει σε αυτές τις πρώτες δοκιμές. Γυρνώντας από τις διακοπές, δεν το έβαλα κάτω. Η αμέσως επόμενη σκέψη μου ήταν πως έχω να δοκιμάσω και στο εξοχικό μου τους πειραματισμούς μου, πριν βγάλω βιαστικά συμπεράσματα.




Πράγματι λοιπόν με το που καταφτάνω στο εξοχικό, έτρεξα στην θάλασσα. Ηταν απόγευμα θυμάμαι και ήδη είχε αρχίσει να σουρουπώνει όταν εγώ βρισκόμουν στο λιμανάκι, κάνοντας τη μία βόλη μετά την άλλη. Η ώρα είχε περάσει αρκετά και πλέον είχε νυχτώσει για τα καλά αλλά εγω εκεί ακάθεκτος.
DSC_0421Σε μία στιγμή το θαύμα έγινε! Ένα σταμάτημα του minnow απίστευτα βίαιο, δυνατό και συνάμα… αγχωτικό(!), έκανε τις σκέψεις μου να οργιάσουν! Με διαπέρασε μια αίσθηση ανατριχίλας όταν σκέφτηκα τι μπορεί να με περιμένει στην άλλη άκρη. Σαν αρχάριος τότε, εννοείται οτί ούτε καν ήξερα τι θα πει ρυθμίσω κατάλληλα τα φρένα του μηχανισμού οπότε τα είχα αφήσει στο αρχικό τους σφιχτό ρύθμισμα όπως τον αγόρασα από το μαγαζί. Αρχίζω λοιπόν να φέρνω σιγά σιγά αυτό το “κάτι” που με τράβαγε συνεχόμενα προς τα βαθιά, χωρίς όμως να μπορεί να πάρει φρένα. Απόχη φυσικά δεν υπήρχε καθώς αυτό αποτελεί πάγια λανθασμένη τακτική όσων ξεκινάνε το spinning αλλά για καλή μου τύχη το λιμανάκι είχε μια προεξοχή αρκετά κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας. Όσο το έφερνα όλο και πιο κοντά, μου έμπαιναν ιδέες πως δεν προκείται για ψάρι αφού δεν πήγαινε δεξιά ή αριστερά αλλά δεν έπερνα και όρκο καθώς ένιωθα τα συνεχόμενα τραβήγματα του προς τα βαθιά. Το μυστήριο τελικά έφτασε στο τέλος του και μέτα απο λίγα δευτερόλεπτα αγωνίας ο άγνωστος που με είχε τιμήσει αποκαλύφθηκε : Ένα μεγάλο καλαμάρι, πιασμένο στις σαλαγκιές του minnow, μαχόταν για την ελευθερία του. Χωρίς να καθυστερώ, το έσυρα προσεκτικά εξω, και μια κραυγή χαράς αναστάτωσε το ήσυχο χωριό! Επιτέλους οι κόποι μου είχαν πιάσει τόπο και η πρώτη μου σύλληψη στο spinning ήταν γεγονός! Βέβαια, τα… απορημένα πρόσωπα των περαστικών με προσγείωσαν απότομα στην πραγματικότητα. Μάλλον το είχα παρακάνει με τους πανηγυρισμούς…
Από τότε άλλαξαν πολλά. Άρχισα να ασχολούμαι πολύ πιο εντατικά και να αγοράζω πολλά και διάφορα είδη τεχνητών. Είδα ένα καινούργιο αλλά και χαοτικό κόσμο να εμφανίζεται μπροστά μου. Ένα κόσμο με άπειρες επιλογές, από την επιλογή τεχνητού μέχρι την επιλογή… παραμάνας! Πλέον είχα καταλάβει πως κάθε μέρα είναι μια νέα αρχή όπου κάτι καινούργιο θα μάθεις, ένα νέο δίδαγμα θα προστεθεί στις εμπειρίες σου και κάτι που θεωρούσες δεδομένο θα σε διέψευδε με τον πιό απρόσμενο τρόπο.


Το “Αξέχαστο” μεγάλο!

kunigos

Έτσι οι επιτυχίες δεν άργησαν πολύ να κάνουν την εμφανισή τους. Φυσικά η σύγκριση με τις αποτυχίες ήταν άνιση και τις έκανε να μοιάζουν σταγόνα στον ωκεανό. Όμως αυτό που όλοι θυμόμαστε δεν είναι ούτε οι αψαρίες μας, ούτε η πρώτη σύλληψη με spinning. Αυτό είναι το πρώτο μεγάλο ψάρι που πιάσαμε!

1Ήταν μέσα Μαΐου και ένα ραντεβού με καλή παρέα για spinning, είχε κανονιστεί. Αυτός ήταν ο Γιάννης, ένα παθιασμένος ψαράς και ψαρευτικό μου ζευγάρι μέχρι σήμερα. Ήταν απόγευμα και το μέρος που θα επισκεπτόμασταν ήταν ένας κάβος με βράχια και κρεμαστά νερά. Με το που φτάσαμε, μέσα σε λίγα λεπτά ξεκινήσαμε τις ρίψεις με στόχο να δελεάσουμε τους κυνηγούς που είχαμε ακούσει ότι υπάρχουν στην περιοχή. Διαλέξαμε να τους ψαρέψουμε με minnow και σε μια από αυτές τις ρίψεις το παράμαλλο έσπασε μαζί… με τα νεύρα μου καθώς ένα ολοκαίνουργιο τεχνητό χάθηκε στην θάλασσα. “Καλά αρχίσαμε…”, σκέφτηκα. Η αλήθεια είναι ότι το παράμαλλο ήταν πολύ φθαρμένο αφού δεν το είχα αλλάξει για πολλά ψαρέματα. Έδεσα καινούργιο και πέρασα στην παραμάνα ένα άλλο τεχνητό.

spinΠερίπου είκοσι λεπτά αργότερα, οι ζαργάνες έντρομες άρχισαν να πηδάνε κατά κοπάδια έξω από το νερό. Χωρίς να χάσω λεπτό, έριξα το minow προς το σημείο όπου είδα αυτό το σκηνικό. Με το που άρχισα την ανάκτηση -το πολύ να είχα κάνει τρεις μανιβελιές- ένα απίστευτο χτύπημα με έκανε να παγώσω… Χωρίς πολλά πολλά, καρφώνω και τότε ένα τέρας από την άλλη άκρη του νήματος, ξεκίνησε τη μάχη για την ελευθερία του. Δεν είχα ιδέα τι μπορεί να ήταν ώσπου η ταυτότητα του αποκαλύφθηκε όταν έκανε το πρώτο του σάλτο. Ένας τεράστιος κυνηγός άρχισε να δοκιμάζει τις αντοχές του εξοπλισμού μου καθώς ο τελευταίος ήταν πολυ light για το μέγεθος τέτοιου ψαριού. Τα σαλταρίσματα εκτος του νερου άρχισαν και μέτρησα περίπου οκτώ στη σειρά τα οποία μου δημιούργησαν απίστευτα συναισθήματα χαράς και δέους. Τελικά το χαμένο τεχνητό ήταν καλός οιωνός αφού το παλιό και φθαρμένο παράμαλλο αποκλείεται να άντεχε τέτοιες δυνάμεις. Όμως τότε συνειδητοποίησα ότι από την φούρια μας για ψάρεμα δε είχαμε πάρει από το αμάξι τα δυο απαραίτητα σύνεργα ψαρέματος : γάντζο και απόχη. Ευτυχώς την ίδια σκέψη έκανε και ο Γιάννης ο οποίος άρχισε να σκαρφαλώνει γρήγορα τα βράχια για να φτάσει στο αμάξι και να φέρει το γάντζο. Έτσι έμεινα μόνος και αγχωμένος για το πόσο ακόμα θα αντέξουν οι κόμποι τη καταπόνηση. Συνέχισα να δίνω την μάχη με τον κυνηγό, μια μάχη που ακόμα δεν είχε φανερώσει ποιος στο τέλος θα υπερτερούσε. Το ψάρι δεν έδειχνε σημάδια κόπωσης και συνέχιζε να δοκιμάζει τα όρια μου με απίστευτα φευγιά εκεί που νόμιζα πως είχε κουραστεί ενώ δε, τα σάλτα του έδιναν και έπαιρναν! Δεν ήξερα τι να πρωτονιώσω : από τη μια τεράστια χαρά, από την άλλη φόβος για επερχόμενη απογοήτευση και λύπη σε περίπτωση που το ψάρι χανόταν.

mahi mahi 2Πρωτού τελειωσω τις σκέψεις μου, ο Γιάννης έφτασε και ήρθε δίπλα μου με τον γάντζο στο χέρι. Παράλληλα, ο κυνηγός άρχισε να εμφανίζει σημάδια κόπωσης, δίνοντας μου ελπίδες ότι θα αρχίσω να τον φέρνω προς το μέρος μου. Ο Γιάννης κατέβηκε χαμηλά στα βράχια και περίμενε ενώ το ψάρι είχε φτάσει στα δυο μέτρα μακριά μας. Κέρδισα άλλο ένα μέτρο αλλά μόλις ο κυνηγός είδε το γάντζο, ξεκίνησε ένα ασταμάτητο φευγιό το οποίο τερματίστηκε εντυπωσιακά με ίσως το μεγαλύτερο σάλτο του. Ξανάκανα μια απόπειρα να το ξαναφέρω κοντά μας, σταθερά και ψύχραιμα, έχοντας αυτή τη φορά μεγαλύτερη ελπίδα για ένα αίσιο τέλος. Στο μισό μέτρο μακριά γίνεται η πρώτη απόπειρα για γάντζωμα η οποία καταλήγει σε αποτυχία και την καρδιά μου έτοιμη.. να σπάσει! Ευτυχώς με την δεύτερη, ο Γιάννης γάντζωσε το ψάρι από την κοιλιά και το προσγείωσε πάνω στα βράχια. Το πανηγύρι είχε αρχίσει! Γέλια, πειράγματα, αστεία αλλά πάνω από όλα τεράστια χαρά που με έκανε να νιώσω για λίγο παιδί στην αλάνα. Ακόμα πιο όμορφο ήταν το συναίσθημα ότι κατάφερα να κουράσω ένα τέτοιο ψάρι με light εξοπλισμό, παίζοντας πραγματικά στα όρια. Ένα ψάρι που πραγματικά θα μείνει στο μυαλό μου, τόσο για την απίστευτη μάχη που μου προσέφερε, όσο και για τον περιπετειώδη τρόπο που κατορθώσαμε να το βγάλουμε έξω. Θα ήθελα να πω δημόσια ένα μεγάλο ευχαριστώ στον φίλο μου Γιάννη Βερζαμάνη, διότι αν δεν ήταν εκείνος τότε το ψάρι ίσως να μην το είχαμε δει ποτέ.

945028_10201305894433535_852065585_n
Κλείνοντας θα ήθελα να προσθέσω στους νέους φίλους που τώρα σκοπεύουν να κάνουν την αρχή ότι θα πρέπει να οπλισθούν με πολύ υπομονή και επιμονή. Είναι ένα ψάρεμα οπου εσύ θα βρεις τα ψάρια και όχι εκείνα εσένα. Θα περπατήσεις πολύ, θα σκαρφαλώσεις, θα ιδρώσεις, θα κουραστείς και γενικά θα γράψεις πολλά χιλιομέτρα. Αλλά εκεί που νομίζεις πως η πνευματική και σωματική σου κόπωση πάει να σε καταβάλλει, έρχεται η πιό γλυκιά στιγμή : η στιγμή του χτυπήματος που όλοι μας λαχταράμε. Κατόπιν τα φρένα και το λυγισμένο καλάμι και μετά η μάχη! Όλα αυτά σε ζωντανεύουν και σε γεμίζουν με τεράστιες δόσεις ανδρεναλίνης, προσφέροντας σου ανεπανάληπτες στιγμές και εμπειρίες. Έυχομαι καλή αρχή σε όλους τους φίλους, οι οποίοι σκοπέυουν να γεμίσουν την ώρα τους, ίσως με το καλύτερο φυσικό αντικαταθλιπτικό στους δύσκολους καιρούς που ζούμε : το spinning!!!

banner spinninganglres

Categories: Spinning

About Author

Νίκος Κλημεντίδης

Ο Νίκος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από πολύ μικρός πήγαινε για ψάρεμα με τον πατέρα του και τους θείους του, κυρίως με την τεχνική της καθετής. Το 2011 όμως, "κόλλησε” το μικρόβιο της τεχνικής του spinning και από τότε ασχολείται πολύ ζεστά και εντατικά. Είναι απόφοιτος διοίκησης επιχειρήσεων και οικονομικών ενώ παράλληλα δουλεύει στην οικογενειακή επιχείρηση SPOSA GROUP - νυφικά και είδη γάμου. Στον ελεύθερο του χρονο, εκμεταλλεύεται όσο μπορεί τη δυνατότητα να πηγαίνει για ψάρεμα δηλαδή να εξασκεί την αγαπημένη του τεχνική το spinning.

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*