C&R – Aς αναλάβει ο καθένας το μερίδιο της ευθύνης του!

C&R –  Aς αναλάβει ο καθένας το μερίδιο της ευθύνης του!

Ψαρεύοντας σε πολλές περιοχές της Ελλάδας έχουμε συναντήσει εκατοντάδες ψαράδες, οι οποίοι δε σέβονται καθόλου το θαλάσσιο οικοσύστημα και ό,τι έχει σχέση μ’ αυτό. Ψαράδες που εκτός από την περιβαλλοντική ρύπανση, κάνουν και οικοσυστηματική καταστροφή χρησιμοποιώντας παράνομες ουσίες ψαρέματος (εκρηκτικές ύλες, χλωρίνη, γαλαζόπετρα κλπ) σκοτώνοντας οργανισμούς και ψάρια αδιακρίτως.

Θα τα ξαναπούμε όταν μεγαλώσεις …

Θα τα ξαναπούμε όταν μεγαλώσεις …

Ψαράδες που πιάνουν ψαράκια μεγέθους 4-5 εκατοστών και τα πετάνε στην παραλία ή ακόμα χειρότερα τα βασανίζουν με απίστευτους τρόπους, δείχνοντας έναν υπανθρωπισμό. Ψαράδες που πιάνουν χταποδάκια 100 και 200 γραμμαρίων και υπερηφανεύονται για το «κατόρθωμά τους» (το χειρότερο) στα παιδιά τους ή στα εγγόνια τους και κατόπιν παραπονιούνται ότι δεν υπάρχουν χταπόδια στην περιοχή. Βλέπουμε οικολογικές καταστροφές από ψαράδες νέους αλλά και παλιούς (όχι μόνο σε ηλικία) που κάνοντας το χόμπι τους, δυστυχώς αγνοούν κάποιους στοιχειώδης κανόνες τόσο νομικούς όσο και ηθικούς. Παίρνοντας αφορμή από τα παραπάνω, θέλουμε να γράψουμε για την απελευθέρωση των ψαριών ή C&R όπως είναι περισσότερο γνωστό, χωρίς να δημιουργήσουμε ενοχές, αλλά να δώσουμε τροφή για σκέψη. Ένα θέμα που τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να μπαίνει αρκετά στη συνείδηση και τη νοοτροπία του Έλληνα ψαρά.



Στις ξένες χώρες…

DSC00389

Στο εξωτερικό ένα μεγάλο ποσοστό ερασιτεχνών ψαράδων ασχολούνται μόνο για την ευχαρίστηση του ψαρέματος σαν χόμπι και απελευθερώνουν τα περισσότερα από τα ψάρια που πιάνουν – πολλά από τα οποία σεβαστών μεγεθών – σε σημείο που εμείς στην Ελλάδα θα τους θεωρούσαμε τρελούς.

 Στο καλό…

Στο καλό…


Έχουν δημιουργήσει οργανώσεις, συλλόγους και ιστοσελίδες προστασίας και καταγραφής θαλάσσιων θηραμάτων για να τα προστατέψουν, δίνοντας πληροφορίες για το τι επιτρέπεται να αλιευτεί, με ποιο τρόπο, καθώς και οδηγίες για το τι πρέπει να αποφεύγουν έτσι ώστε να μην πιάνουν τα μικρότερα του είδους κι όχι μόνο. Προχωρώντας μάλιστα ακόμα περισσότερο, έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν τεχνικές ακόμα και για τα «βαθιά» ψάρια. Προσπαθούν να αποφύγουν τη δημιουργία «φούσκας» αφήνοντάς τα να ξεκουραστούν στα μεσόνερα και κατόπιν ανεβάζοντάς τα, τα απελευθερώνουν χωρίς να υπάρχει υψηλός κίνδυνος θανάτωσής τους.





Στην Ελλάδα…

396644_4316314350525_670648341_n

Στη χώρα μας – ως συνήθως – κι αυτός ο τομέας είναι «καθυστερημένος». Η έλλειψη αλιευτικής παιδείας σχεδόν απ’ όλους μας, είχε οδηγήσει σε εκατόμβες – και μιλώ πάντα για ερασιτέχνες – καταστροφές κάθε είδους και εξαφάνιση ειδών από κάποιες περιοχές. Ευτυχώς όμως τα τελευταία χρόνια με την είσοδο της τεχνολογίας στη ζωή μας, ήρθε η ενημέρωση και άρχισε ένας νέος άνεμος να πνέει.

Μικρούλη, πρόσεχε!!!

Μικρούλη, πρόσεχε!!!



Ψαράδες κάθε ηλικίας και κυρίως οι νεότεροι, παρακινούμενοι από τα άρθρα στον ειδικό τύπο, βίντεο και από σωστούς ιστότοπους, έχουν αποκτήσει συνείδηση πολύ καλύτερη και πιο υπεύθυνη από των παλιότερων γενιών και είναι λιγότερο στερεότυπα κολλημένοι με την ιδέα ότι πάω στη θάλασσα, μόνο «για να πιάσω ψάρια». Βλέπω και χαίρομαι πολλά νέα παιδιά, τα οποία χωρίς δεύτερη σκέψη απελευθερώνουν ψάρια διαφόρων μεγεθών, δίνοντάς τους την ευκαιρία να μεγαλώσουν και να αναπαραχθούν.






Γιατί πρέπει να απελευθερώνουμε…

DSC00046

Καταρχήν δεν αδειάζουμε μια περιοχή από οργανισμούς που τους έχει ανάγκη είτε για να συντηρηθεί είτε για να αποκλείσει τον υπερτροφισμό της είτε ακόμα και για τον καθαρισμό της. Παραδείγματα πλούσιων σε ζωή θαλασσών υπάρχουν εκεί που η νομοθεσία έχει περάσει στην συνείδηση των ανθρώπων – αλιέων, τι είναι σωστό και τι λάθος, τι πρέπει να αλιεύσουμε και τι όχι, τι έχουμε δικαίωμα να κρατήσουμε και τι ν’ αφήσουμε. Και στη χώρα μας υπάρχουν οι νόμοι αλλά δεν εφαρμόζονται.

DSC01170

Έτοιμο να γυρίσει στη θάλασσα.

Παράδειγμα, όταν κλήθηκε το λιμεναρχείο να «δει» μια κατάσταση κάποιου «ψαρά» που είχε αποψιλώσει στην κυριολεξία μια περιοχή από χταποδάκια 100 γραμμαρίων, η λιμενική αρχή αν και τον συνέλαβε να ψαρεύει με ψαροντούφεκο σε δίαυλο πλοίων, δίπλα σε λουόμενους, χωρίς χρήση σημαδούρας, χωρίς άδεια και με καμιά δεκαριά χταποδάκια του έκανε μια απλή ΣΥΣΤΑΣΗ! Απίστευτο κι όμως αληθινό κι όλα αυτά μπροστά στα μάτια δεκάδων ανθρώπων, παιδιών (και των δικών του συμπεριλαμβανομένων) δίνοντας ένα κάκιστο παράδειγμα και συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας κακής νοοτροπίας. Θα τους δώσουμε το δικαίωμα να αναπαραχθούν τουλάχιστον μια φορά στη ζωή τους, που είναι από τα πιο σημαντικά και ζητούμενα. Επειδή τα αλιεύματα έχουν μειωθεί σε δραματικό βαθμό πρέπει κι εμείς με τον τρόπο μας να συνεισφέρουμε έτσι ώστε να αφήσουμε μια παρακαταθήκη στις ερχόμενες γενιές ψαράδων. Προσέχουμε για να έχουμε.



Τι πρέπει να απελευθερώνουμε…

DSC00032

Το τι πρέπει να απελευθερώνουμε είναι καθαρά υποκειμενικό και ανάλογο της παιδείας του καθενός μας. Εδώ θα ισχύσουν βέβαια εκτός από τους νομικούς κανόνες και οι ηθικοί. Νομικά πρέπει να γνωρίζουμε αναλυτικά την ισχύουσα νομοθεσία μεγέθους αλιευμάτων καθώς και την ποσότητα που μπορούμε να αλιεύσουμε.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δώστε τους μια ευκαιρία να το ξανασκεφτούν.

Απελευθερώνουμε όσα ψάρια είναι μη καταναλώσιμα (λόγω μεγέθους) ή δεν τα τρώμε και είναι κρίμα να τα σκοτώσουμε. Αν έχουμε ικανοποιήσει τα αλιευτικά μας ένστικτα πρέπει να απελευθερώνουμε τα υπόλοιπα ψάρια που θα συλληφθούν ή το μεγαλύτερο μέρος της ψαριάς μας αν έχουμε προνοήσει να τα φυλάξουμε σε ειδικά δοχεία, έτσι ώστε να διαλέξουμε ποια θα κρατήσουμε. Θα πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με ένα – δύο αξιόλογα ψάρια και όχι να προσπαθήσουμε να «αδειάσουμε» την περιοχή. Άλλωστε πόσα κιλά αλιεύματος μπορούμε να καταναλώσουμε; Τα ψάρια είναι εκεί και θα μας δώσουν την ευχαρίστηση και την επόμενη ημέρα.






C&R λοιπόν…

280692_4552584057120_361715885_o

  • Ένα λιθαράκι και από εμάς που θα συμβάλλει να συνεχίσει να υπάρχει ζωή στις θάλασσές μας.
  • Που θα διδάξει τα παιδιά ότι είναι πιο υγιές να αφήσουμε ένα ψαράκι να γυρίσει στη θάλασσα, από το να το κρατήσουμε μόνο για να το σκοτώσουμε.
  • Για να πάρουμε ευχαρίστηση ισόποση με την σύλληψη ενός μεγάλου ψαριού.

Categories: Οικολογία

About Author

Στάθης Μυλωνάς

Ο Στάθης είναι εκπαιδευτικός. Έχει ασχοληθεί με οικολογικά, περιβαλλοντικά και προγράμματα Αγωγής Υγείας. Η αγάπη του για το ψάρεμα ξεκινά από την ηλικία … των 7 ετών. Τα τελευταία 15 χρόνια ασχολείται κυρίως με τις τεχνικές του spinning και του eging. Υπήρξε συνεργάτης στη συγγραφή βιβλίου (με θέμα τη διατροφή) και δημιουργός επιτραπέζιου παιχνιδιού (στα πλαίσια εκπαιδευτικών προγραμμάτων). Αρθρογράφησε στο περιοδικό «Ψαρεύω». Είναι ενεργό μέλος σε ιστοσελίδες ψαρέματος τροφοδοτώντας τες με έντυπο και φωτογραφικό υλικό.

Write a Comment

Your e-mail address will not be published.
Required fields are marked*