Χειμωνιάτικοι Σαργοί

Χειμωνιάτικοι Σαργοί

Για πολλούς το εγγλέζικο τον χειμώνα σημαίνει ατελείωτες ώρες αναμονής για το τσίμπημα ενός μεγάλου λαβρακιού. Εμένα, οι χαμηλές θερμοκρασίες της εποχής αυτής ανέκαθεν μου έφερναν στο μυαλό εκείνο το πονηρό βούλιαγμα του φελλού, σημάδι ότι κάποιος μεγάλος σαργός δοκίμαζε διστακτικά τα bigattini μου.

Η τεχνική του εγγλέζικου με έχει κερδίσει εδώ και πολλά χρόνια, γιατί μου έδωσε την ευκαιρία να συνεχίσω να κάνω τα ψαρέματα που έκανα από παιδί. Τότε που τα καρούλια με στόχο τον σαργό με εισήγαγαν στον μαγικό κόσμο που λέγεται ψάρεμα. Και τι καλύτερο από το να προσπαθείς να ξεγελάσεις αυτό το τόσο πονηρό σπαριδές με την τεχνική του εγγλέζικου; Κανείς δεν αμφισβητεί πια ότι πρόκειται για την πιο διασκεδαστική και αποδοτική τεχνική για το ψάρεμά του. Τα μέρη που προτιμώ να αναζητώ την εποχή αυτή τον σαργό είναι το εσωτερικό λιμανιών όπου το βάθος είναι μεγάλο, τα απόκρημνα βράχια και το εξωτερικό τμήμα των λιμενοβραχιόνων των λιμανιών, άσχετα αν το βάθος είναι μικρό ή μεγάλο.

1
Γενικά σπάνια έχω ψαρέψει σε βυθό με βάθος λιγότερο από τέσσερα μέτρα και οι περισσότερες εμπειρίες μου είναι σε άγριους βυθούς των έξι έως εννέα μέτρων. Έτσι, αναγκαστικά, ο τύπος των καλαμιών που με «βόλεψε» στο ψάρεμά μου ήταν τα bolognese καλάμια των πέντε και έξι μέτρων, που μου επέτρεπαν να κρατώ μακριά την πετονιά μου από τα βράχια της ακτής. Πειραματίστηκα και με καλά εγγλέζικα καλάμια των 4,20 και 4,50 μέτρων, αλλά μου φάνηκαν πολύ αδύναμα κατά τη μάχη, παρόλο που τα πολλά δαχτυλίδια τους αξιοποιούσαν καλύτερα το blank του καλαμιού. Το μεγάλο μήκος των bolognese καλαμιών μού έδινε τη δυνατότητα να «κουμαντάρω» καλύτερα έναν μεγάλο σαργό, ενώ τις περισσότερες φορές λόγω του μεγάλου βάθους η μάχη αυτή γινόταν κάθετα λες και ψάρευα… απίκο! Το μόνο αρνητικό των καλαμιών αυτών είναι ότι δεν μπορείς καθόλου να ψαρέψεις αν φυσάει έστω και λίγο, κάτι που το εγγλέζικο καλάμι μπορεί να κάνει και μάλιστα άνετα.




Η ώρα του σαργού

5a

Όταν τα νερά παγώσουν, τότε τα τσιμπήματα από τα μικρά ψάρια αραιώνουν, σε αντίθεση με τους πιο ζεστούς μήνες του χρόνου όπου τα δολώματά μας δέχονται ανελέητες επιθέσεις, νύχτα και μέρα, από ψάρια που πολλές φορές δεν ξεπερνούν σε μέγεθος το μικρό μας δαχτυλάκι. Οι μεγάλοι σαργοί, λιγότερο κυνηγημένοι από κάθε λογής ψαρά -ερασιτέχνη ή επαγγελματία-, εμφανίζονται στις ακτές για να γεννήσουν και να τραφούν. Έτσι, μας δίνεται η ευκαιρία να αναμετρηθούμε με ενήλικα ψάρια, που όμως οι εμπειρίες τους από τα χρόνια που έχουν περάσει τα έχουν κάνει καχύποπτα απέναντι στα δολώματά μας. Για να καταφέρουμε να τα ξεγελάσουμε, ίσως να χρειαστεί να εκμεταλλευτούμε πολλές καταστάσεις, ώστε να βρούμε την ώρα που τα ψάρια θα τσιμπήσουν άφοβα τα αγκίστρια μας.




Οι δικές μου εμπειρίες και οι εμπειρίες φίλων προέρχονται σχεδόν όλες από ψαρέματα κατά τη διάρκεια της νύχτας με ήπιο καιρό, δηλαδή το πολύ να υπάρχει ένας ελαφρύς κυματισμός και χαμηλής έντασης αέρας. Ο λόγος δεν είναι η καλύτερη αποτελεσματικότητα της τεχνικής σε αυτές τις συνθήκες, αλλά απλά ένα… βίτσιο! Προσωπικά δεν μπορώ να ψαρέψω την ημέρα, γιατί χάνεται όλη η μαγεία τού να βλέπεις το σιάλουμ πάνω στον φελλό να βυθίζεται στο σκοτεινό νερό. Το ίδιο συμβαίνει και σχεδόν με όσους γνωρίζω και ψαρεύουμε παρέα. Έτσι, όλα όσα θα αναφέρω είναι παρατηρήσεις που έχουμε κάνει κατά τη διάρκεια της κρύας χειμωνιάτικης νύχτας.

fbbbΟ πρώτος παράγοντας που θα παίξει μεγάλο ρόλο στην επιτυχία ή αποτυχία του ψαρέματος είναι η φάση της σελήνης. Πράγματι, νύχτες ασέληνες μας έχουν δώσει πολύ φτωχά αποτελέσματα, ενώ τα καλύτερα έχουν σημειωθεί στα τέταρτα και στην πανσέληνο, αν δεν επικρατούν ρέματα «ποτάμια». Γενικά όταν το ρέμα είναι ομαλό και όχι πολύ ορμητικό ενώ η κατεύθυνσή του παραμένει σταθερή, τότε τα τσιμπήματα μεγάλων σαργών είναι γεγονός, με αραιή όμως συχνότητα. Στα πολύ γρήγορα, σταθερής κατεύθυνσης ρέματα τα τσιμπήματα είναι πιο συχνά, αν βέβαια μπορούμε να ψαρέψουμε χωρίς η αρματωσιά μας να είναι «απλωμένη» στον αφρό. Όταν τώρα τα ρέματα είναι άστατα, δηλαδή αλλάζουν συνεχώς κατεύθυνση, πολύ λίγες είναι οι πιθανότητες να ξεγελάσουμε κάποιον μεγάλο σαργό, ενώ ακόμα δυσκολότερα θα μπορέσουμε να μαλαγρώσουμε σωστά τον τόπο. Στην περίπτωση που ο φελλός παραμένει ακίνητος λόγω ανυπαρξίας ρεμάτων, τότε καλύτερα να γυρίσετε στο σπίτι και να χωθείτε κάτω από τα ζεστά σκεπάσματά σας, παρά να περιμένετε κάποια τσιμπιά, σκεβρώνοντας από το κρύο! Δεν έχει τύχει ποτέ να μάθω ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες κάποιος έβγαλε έστω και ένα ψάρι. Προσοχή: μιλάμε για την περίπτωση που τα ρέματα απουσιάζουν και όχι για όταν ο κυματισμός και το ρέμα είναι αντίθετα, εξουδετερώνοντας το ένα το άλλο.

2

Κάτι άλλο που επίσης έχει παρατηρηθεί είναι η μεγάλη σημασία που έχει η θέση της σελήνης στον ουρανό σε σχέση με τη διάθεση των σαργών να τσιμπήσουν στα δολώματά μας. Όταν το φεγγάρι ανατέλλει, δύει ή βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο, πολλοί μεγάλοι σαργοί μάς έχουν χαρίσει μοναδικές στιγμές αδρεναλίνης, με τα καλάμια λυγισμένα και τις πετονιές τεντωμένες κοντά στο όριο θραύσης τους. Επειδή αυτές τις στιγμές είναι που συναντάμε τη μεγαλύτερη άμπωτη ή πλημμυρίδα, με τα χρόνια αρχίσαμε να καταγράφουμε τις επιτυχίες μας, ώστε να δούμε σε ποια από τις δύο είχαμε τα περισσότερα αποτελέσματα. Η πλάστιγγα μέχρι στιγμής γέρνει σαφώς στην πλημμυρίδα, δηλαδή όταν τα νερά είναι φουσκωμένα.





Τέλος, μια καλή στιγμή για να ψαρέψουμε τον σαργό είναι κατά την ηρεμία μετά από κάποια τρικυμία, όταν η ακτή είναι ακόμα βρεγμένη από τα κύματα που προηγουμένως με μανία περνούσαν πάνω από τα βράχια ή τον ντόκο. Σαργοί θα περιφέρονται σχεδόν μέχρι έξω, τρώγοντας αχινούς και κοχύλια που έσπασε η τρικυμία. Νύχτα ή μέρα, τα αποτελέσματα σε αυτήν την περίπτωση είναι σχεδόν βέβαια.



Αρματωσιές για όλες τις συνθήκες

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΟ κάθε ψαράς που ασχολείται με την τεχνική του εγγλέζικου όταν ψαρεύει σε έναν τόπο -άσχετα με το πόσο καλά τον ξέρει- πρέπει να κάνει βυθομέτρηση. Αν δεν ξέρουμε πόσο είναι το βάθος εκείνη τη στιγμή που θα φτιάξουμε την αρματωσιά μας, τότε είναι εύκολο να οδηγηθούμε στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι «σήμερα δεν είχε ψάρια». Όταν ξέρουμε το βάθος, θα μπορούμε να κάνουμε τους πειραματισμούς μας, αυξομειώνοντας το μήκος της αρματωσιάς μας ανάλογα με τα ρέματα και ανάλογα με το αν θέλουμε να ψαρέψουμε πολύ πιο ψηλά από τον βυθό, κοντά στον βυθό ή ακόμα και να σέρνεται το παράμαλλό μας σε αυτόν. Η τελευταία περίπτωση έχει αποδειχθεί πολύ καλή λύση όταν το ρέμα ήταν πολύ έντονο.

7


Για βυθούς μέχρι έξι μέτρα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε είτε σταθερή είτε συρόμενη αρματωσιά αν διαθέτουμε ένα εξάμετρο καλάμι bolognese. Η σταθερή με 90% ερμάτισμα στον φελλό και το υπόλοιπο λίγο πιο πάνω από το αγκίστρι, δουλεύει καλά όταν το ρέμα είναι ομαλό με φελλούς που θέλουν x+1 γρ. για να ζυγιστούν. Αν το ρέμα είναι λίγο πιο γρήγορο, μπορούμε να βάλουμε έναν φελλό ερματίσματος x+2 γρ., αλλά αν αυτό δεν φτάνει τότε αναγκαστικά πρέπει να μετατρέψετε την αρματωσιά σε συρόμενη, όπου τα μολύβια θα τοποθετηθούν χαμηλά για να ισορροπήσουν τον φελλό στα ισχυρά ρέματα.




8Όταν το βάθος είναι μεγαλύτερο από έξι μέτρα, αναγκαστικά θα χρησιμοποιήσουμε συρόμενη αρματωσιά με τα μολύβια σχετικά αραιά όταν το ρέμα είναι ομαλό. Στα γρήγορα ρέματα και σε μεγάλα βάθη προσωπικά προτιμώ να βάζω τα μολύβια σε πολύ κοντινές αποστάσεις, ώστε το δόλωμά μου να φτάνει γρήγορα στον βυθό, με αντίτιμο να χάνω την άμεση ένδειξη σε τσιμπιές. Παρ’ όλα αυτά, σε αυτές τις συνθήκες οι σαργοί τρώνε με μεγαλύτερη όρεξη, οπότε ακόμα κι αν καρφώσεις την ώρα που ο φελλός είναι στην επιφάνεια αλλά έχει για λίγο σταματήσει να κινείται, μπορεί να αναμετρηθείς με τον «παππού» σαργό που τόσο αναζητάμε. Το μεγάλο παράμαλλο, πάνω από ένα μέτρο, είναι απαραίτητο ειδικά αν ψαρεύουμε σε βυθό άγριο, γεμάτο με κοφτερά βράχια και πλάκες, ενώ επίσης δίνει μια πιο ρεαλιστική εμφάνιση και κίνηση στο δόλωμά μας. Η διάμετρός του δεν χρειάζεται να κατέβει κάτω από τα 0,14 χιλ. αν τα ψάρια δεν είναι πονηρεμένα.



Δολώματα και μαλάγρωμα

11

Το πιο γνωστό και κατά γενική ομολογία αποδοτικό δόλωμα είναι το bigattini. Πέρα από την αποτελεσματικότητά του ως δολώματος, είναι και πολύ καλή μαλάγρα, δημιουργώντας ένα κλίμα ανταγωνισμού στους σαργούς με συνέπεια να κάμπτεται η καχυποψία τους. Τον χειμώνα, λόγω του κρύου, τα μικρά αυτά σκουλήκια δεν έχουν την ίδια κινητικότητα με το καλοκαίρι, τόσο έξω από το νερό όσο και μέσα. Γι’ αυτό καλό είναι να φροντίζουμε να τα έχουμε «ξυπνήσει» πολύ πριν πάμε για ψάρεμα, βάζοντάς τα κάπου που να έχει ζέστη και έχοντας αφαιρέσει την υγρασία τους.

9


Δεν είναι όμως λίγες οι φορές που οι μεγάλοι σαργοί «πιπιλάνε» τα μικρά bigattini, γιατί στο συγκεκριμένο μέρος έχουν ψαρευτεί πολύ με αυτό το δόλωμα. Όσες φορές συναντήσαμε αυτό το πρόβλημα, τη λύση έδωσε η χρησιμοποίηση άλλων δολωμάτων για το ψάρεμά τους. Ένα φαραώ κομμένο σε ψιλά κομματάκια, ώστε να μπορούν να δολωθούν σε μικρό νούμερο αγκίστρι, έκαμψε την καχυποψία τους και οι πονηρές τσιμπιές έδωσαν τη θέση τους σε… εξαφανίσεις του φελλού! Ένα άλλο δόλωμα που δούλεψε ήταν οι μικρές λωρίδες καλαμάρι, που όμως χρειαζόταν πολλή υπομονή πριν καρφώσουμε, αφού οι σαργοί τις τσιμπούσαν για πολλή ώρα προτού τις βάλουν στο στόμα τους. Τέλος, καλά αποτελέσματα έδωσε και η σαρδέλα, κομμένη σε μικρά φιλετάκια τα οποία τυλίγαμε με ελαστικό νήμα.




10Πάμε τώρα στο μεγάλο θέμα του μαλαγρώματος. Η άποψή μου για αυτό το θέμα, ειδικά σε βαθιά νερά, είναι ότι τα θαλάσσια ρέματα -ακόμη και τα ομαλά- σκορπίζουν πολύ εύκολα τη μυρωδιά της μαλάγρας σε σκόνη, όσο σφιχτή κι αν την κάνουμε, με αποτέλεσμα αντί να φέρνουμε τα ψάρια στην ψαρεύτρα μας, να τα διώχνουμε. Αντίθετα, έχοντας ψαρέψει αρκετές φορές σε λίμνη που τα ρέματα είναι ελάχιστα έως ανύπαρκτα, διαπίστωσα όντως πολύ μεγάλη διαφορά με τη χρήση αλεύρων για μαλάγρα. Σίγουρα θέλει πολύ μεγάλη εμπειρία για να μαλαγρώσεις σωστά στη θάλασσα, κάτι που τουλάχιστον εγώ δεν διαθέτω. Όσες φορές πάντως επιχειρήσαμε να μαλαγρώσουμε τους σαργούς τη νύχτα με άλευρα, τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά. Αλλάζοντας σημείο στον ίδιο τόπο, χωρίς να μαλαγρώσουμε με αυτά αλλά μόνο με σκέτα bigattini, βγάλαμε και μάλιστα αρκετούς σαργούς. Το σκηνικό αυτό επαναλήφθηκε πολλές φορές, οπότε, όπως καταλαβαίνετε, είμαι πια οπαδός του μαλαγρώματος με σκέτα bigattini σε τακτά χρονικά διαστήματα καθ’ όλη τη διάρκεια του ψαρέματος.

12


Αυτά ήταν όσα έχουμε αποκομίσει από τα χειμωνιάτικα ψαρέματα του σαργού όλα αυτά τα χρόνια. Βέβαια ο καθένας από εμάς έχει κάνει τους πειραματισμούς του και έχει βγάλει τα δικά του συμπεράσματα, που μπορεί αν τα συγκρίνουμε να είναι αντιφατικά, αλλά αν έχουν αποτέλεσμα τότε είναι σωστά. Στο κάτω-κάτω το ψάρεμα δεν έχει απόλυτους κανόνες και το μόνο που μπορούμε να ανταλλάξουμε είναι απόψεις βάσει των αποτελεσμάτων μας. Πάντως το ψάρεμα του σαργού με εγγλέζικο θα παραμείνει μία από τις αγαπημένες μου ασχολίες αυτήν την εποχή, όσο κρύο και να κάνει!

About Author

Γιώργος Φενερλής

Ο Γιώργος έχει ασχοληθεί με την αρθρογραφία στον περιοδικό τύπο από το 2004, γράφοντας άρθρα κυρίως για την τεχνική του spinning. Ήταν από τους πρώτους που έγραψε για αυτήν την τεχνική ενώ εισήγαγε και νέες όπως το Eging και το LRF. Τα περιοδικά με τα οποία έχει συνεργαστεί είναι το “Thalassa”, “Boat & Fishing”, “Το Ψάρεμα και τα Μυστικά του” και τέλος το “Ψαρεύω” στο οποίο υπήρξε συνδημιουργός και δούλεψε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ως αρχισυντάκτης του. Πέρα από την αρθρογραφία έχει ασχοληθεί με παρουσιάσεις προϊόντων, δοκιμές, ρεπορτάζ αγοράς, συνεντεύξεις και ανταποκρίσεις αγώνων αλιείας. Επίσης είναι ο δημιουργός και κάτοχος του παρόντος site.

Σχολιάστε:

Loading Facebook Comments ...