Επιτέλους ψάρεμα!

Επιτέλους ψάρεμα!

Πέρασε το 2008, μία καλή ψαρευτική χρονιά, το 2009 μας βρήκε οργανωμένους και γεμάτους ενθουσιασμό. Μετά από την περίοδο των εορτών, από πολλές υποχρεώσεις και προσωπικά προβλήματα, γίνεται όλο και πιο έντονη η επιθυμία επαφής με τη θάλασσα.

1 (3)
Έτσι λοιπόν αφού πέρασαν οι πρώτες μέρες του καινούργιου έτους και ελαττώθηκαν κάπως οι υποχρεώσεις μας, αποφασίσαμε, εγώ και ο Κώστας, να οργανώσουμε το πρώτο μας ψάρεμα για το 2009. Ενημερωθήκαμε από τη μετεωρολογική υπηρεσία για το δελτίο καιρού : βορειοανατολικός 5 μποφόρ με εξασθένηση από τη νύχτα, ιδανικές συνθήκες. Αποφασίσαμε με γνώμονα το γεγονός αυτό να πάμε για ψάρεμα σε κάποιες παραλίες στο Ρέθυμνο, παραλίες που είχαμε αρκετό καιρό να επισκεφτούμε και ανάλογα με τις συνθήκες που θα συναντούσαμε θα επιλέγαμε την πιο κατάλληλη.


Ο Κωστής με τους σαργούς της βραδιάς.

Ο Κωστής με τους σαργούς της βραδιάς.


Επειδή εγώ τελειώνω αργά το απόγευμα από τη δουλειά μου, αποφασίσαμε να ξεκινήσει πρώτα ο Κώστας το μεσημέρι με σκοπό να επισκεφτεί μέρα τις παραλίες αυτές και να ελέγξει αν είχε βγάλει φύκια η φουρτούνα που επικρατούσε τόσες μέρες, πιθανόν ενοχλητικό αέρα και κάθε τι που θα μας χάλαγε το ψάρεμα. Όταν θα τελείωνα εγώ από τη δουλειά μου θα πήγαινα να τον έβρισκα εκεί. Πριν φτάσει στο Ρέθυμνο σταμάτησε στην παραλία του Πετρέ, μία παραλία τεράστια σε έκταση, και αντίκρισε ιδανική θάλασσα, 5 μποφόρ όπως ακριβώς είχε ανακοινωθεί από το δελτίο καιρού, με μειονέκτημα όμως τα πολλά φύκια και την απίστευτη φυρονεριά (άμπωτη). Με πήρε τηλέφωνο και με ενημέρωσε για τις παραπάνω συνθήκες. Συμφωνήσαμε να φύγουμε λίγο έξω από το Ρέθυμνο, σε μία μεγάλη παραλία με χαρακτηριστικό βυθό ανάμικτο, αμμώδη και πετρώδη, ιδανικό για τις συνθήκες αυτές, αφού είχαμε να την επισκεφτούμε για ψάρεμα αρκετό καιρό. Βέβαια πολλές ήταν οι φορές που η παραλία αυτή μας είχε απογοητεύσει στο παρελθόν. Όταν έφτασε ο Κώστας με πήρε τηλέφωνο. Ήταν όντως όπως το υπολογίζαμε, τέλειες συνθήκες ψαρέματος, χωρίς φύκια και αέρα. Εκεί θα ψάρευε μέχρι να κλείσω το μαγαζί και να πάω να τον βρω.



Η ώρα δεν περνούσε μετά το τηλεφώνημα. Οργάνωσα τον εξοπλισμό μου παίρνοντας καλάμια ανάλογα για τις συνθήκες αυτές, άφθονες και ποικίλες αρματωσιές καθώς και μολύβια όπως πυραμίδες και spikes αφού το μέρος αυτό χαρακτηρίζεται από τα έντονα ρεύματα που επικρατούν με αυτόν τον καιρό. Επίσης μεγάλη γκάμα δολωμάτων τα οποία ήταν : αμερικάνικο, ιδανικό για την εποχή αυτή σχεδόν για τα περισσότερα ψάρια, μάνες και φαραώ, δολώματα που αντέχουν σε τέτοιες θάλασσες καθώς και μερικά μονοδόλια εφόσον το δελτίο καιρού έλεγε ότι η θάλασσα από το βράδυ θα εξασθενήσει. Όλα ετοιμάστηκαν και ξεκίνησα ακολουθώντας το δρόμο για το Ρέθυμνο.

asgoudakis magazi

Ήθελα περίπου μιάμιση ώρα για να φτάσω εκεί αλλά ευτυχώς πέρασε γρήγορα η ώρα. Όταν έφτασα, αντίκρισα μία τέλεια θάλασσα, όπως ακριβώς μου την είχε περιγράψει ο Κώστας στο τηλέφωνο. Ο Κώστας είχε ρίξει τρία καλάμια και ετοίμαζε δύο ακόμα. Μιλήσαμε και όπως έδειχναν τα πράγματα, τα ψάρια είχαν όρεξη. Συνέχεια τσιμπιές! Μάλιστα ο Κώστας είχε βγάλει δύο μεγάλους σαργούς καθώς και κάποια μικρά ψαράκια τα οποία ξαναγύρισε στην θάλασσα. Το μόνο ανησυχητικό ήταν η απίστευτη φυρονεριά που είχε και μία αλλαγή καιρού που έγινε εκείνη την ώρα σε ανατολικό που έφερε μερικά φύκια στην περιοχή. Δεν πτοηθήκαμε όμως από αυτό, ο Κώστας συνέχισε το ψάρεμα και εγώ χωρίς καθυστέρηση επέλεξα να ψαρέψω από τη δεξιά πλευρά έτσι ώστε να είμαστε σχετικά κοντά.

Έχοντας εξοπλιστεί με τα πάντα μπορούμε να είμαστε έτοιμοι όταν τα ψάρια χτυπούν ασταμάτητα.

Έχοντας εξοπλιστεί με τα πάντα μπορούμε να είμαστε έτοιμοι όταν τα ψάρια χτυπούν ασταμάτητα.

Χρησιμοποίησα καλάμια με casting weigh 140 έως 170 και μηχανισμούς μεγάλου μεγέθους εφοδιασμένους με 0,28mm με TAPERED Shock leader 0,28,5-0,57. Άρχισα να στήνω τον εξοπλισμό μου σε μακρινές αποστάσεις το ένα καλάμι με το άλλο για να μπορούσα να δουλέψω πιο άνετα έτσι ώστε αν έπιανα ένα μεγάλο ψάρι να είχα χώρο να το τραβήξω χωρίς να πιαστώ με το διπλανό καλάμι μου. Τελειώνοντας την προετοιμασία των καλαμιών μου (στο στήσιμό τους) βρέθηκα με 6 καλάμια, εφοδιασμένα με αρματωσιές Pater Noster, συρόμενα διπλάρια και τριπλάρια, με παράμαλλα διαμέτρου 0,28 fluorocarbon και αντίστοιχα σε μήκος 0,80 cm έως 120 cm καθώς και μολύβια πυραμίδες και spikes για τα έντονα ρεύματα της περιοχής, χρησιμοποιώντας πλοηγούς, αφού είναι γνωστό πόσο αντίσταση έχουν αυτά τα μολύβια όταν σέρνεις έξω την αρματωσιά σου, καθώς και γα ανεπιθύμητα βραχώματα. Όταν πλέον ήμουν έτοιμος δόλωσα τις αρματωσιές μου με διαφορετικό δολώματα, στις πιο πολλές το πάνω αγκίστρι με ολόκληρο αμερικάνο και το κάτω με μάνα ή φαραώ δεμένα με ελαστικό νήμα. Έπειτα έριξα τα καλάμια μου σε διαφορετικές αποστάσεις για εξερευνήσω περισσότερες ζώνες βυθού. Χρειαζόταν λόγω φυρονεριάς να μπω αρκετά μέσα στη θάλασσα για να ρίξω ώστε να μπορέσω να κερδίσω μερικά μέτρα, αφού τα μολύβια που χρησιμοποιούσα (πυραμίδες) όπως είναι γνωστό δεν είναι καθόλου αεροδυναμικά.



Μια αξέχαστη βραδιά…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Όταν πλέον έριξα και το τελευταίο καλάμι διαπίστωσα κάποια κίνηση στο πρώτο καλάμι, λύγισε λίγο η κορυφή και με μπέρδεψε σαν ήταν το κύμα, όταν όμως πλησίασα είδα λάσκα την πετονιά. Το έπιασα στο χέρι και πήρα σιγά 4-5 μανιβελιές σκεπτόμενος ότι ήταν ψάρι, όπως και έτσι πραγματικά ήταν. Το ένιωσα, το σιγούρεψα με ένα ελαφρύ κάρφωμα και τράβηξα έξω ένα καλό σαργό. Στην περίπτωση αυτή είχε αποτέλεσμα το «αυτοκάρφωμα» γιατί τα μολύβια πυραμίδες πολλές φορές καρφώνουν το ψάρι μόνα τους. Έπειτα άρχισαν οι τσιμπιές να διαδέχονται η μία την άλλη και αρκετοί σαργοί έκαναν την εμφάνισή τους.

Ο Κωστής με έναν από τους σαργούς της βραδιάς.

Ο Κωστής με έναν από τους σαργούς της βραδιάς.


Προσπάθησα να είμαι γρήγορος έχοντας αρματωσιές έτοιμες και δολωμένες, ώστε όταν έβγαζα ένα από τα καλάμια μου έξω να απασφάλιζω την αρματωσιά γρήγορα και να βάζω τη δολωμένη αρματωσιά για να ξανά ρίξω πάλι. Όπως ξέρουμε η καλή ώρα που χτυπάνε τα ψάρια κρατάει λίγο και πρέπει να είμαστε ταχύτατοι για να επωφεληθούμε.
Περνούσε η ώρα χωρίς να το συνειδητοποιήσω. Κάποια στιγμή ένα καλό λύγισμα φάνηκε. Έτρεξα γρήγορα, το αισθάνθηκα και την κατάλληλη στιγμή το κάρφωσα και άρχισα να τραβώ σιγά και σταθερά, από τα κεφάλια του και τη δύναμή που ένιωθα ήμουν βέβαιος ότι δεν ήταν σαργός. Φώναξα τον Κώστα να έρθει με το γάντζο για σιγουριά επειδή υπήρχε μπροστά μου ένα σκαλί αρκετά μεγάλο. Μέχρι να έρθει ο Κώστας είχα φέρει κοντά μου το ψάρι. Δεν ήταν αρκετά βαρύ και το έσυρα έξω. Ήταν ένα λαβράκι λίγο παραπάνω από κιλό που είχε τσιμπήσει στον αμερικάνο. Είχαν περάσει 4 ώρες ψαρέματος και δεν είχαμε ανταλλάξει κουβέντα με τον Κώστα. Όταν ήρθε, συζητήσαμε για τις τσιμπιές και την όρεξη των ψαριών αφού και αυτός είχε βγάλει αρκετούς καλούς σαργούς παρόλο που είχε μειονέκτημα κάτι φύκια στα αριστερά του που τον περιόριζαν να ρίξει άλλα καλάμια έχοντας σύνολο τέσσερα. Ξαποστάσαμε λίγο, ήπιαμε καφέ και μετά ξανά στο ψάρεμα.

Η πρώτη ευχάριστη έκπληξη.

Η πρώτη ευχάριστη έκπληξη.

Βγάλαμε τα καλάμια έξω και τα ανανεώσαμε με φρέσκα δολώματα, εφόσον είχαμε ήδη αποφασίσει να κάτσουμε λίγες ώρες ακόμα. Στο διάστημα αυτό και όταν δόλωνα το προτελευταίο καλάμι άκουσα τα φρένα να στριγγλίζουν και είδα τη μύτη λυγισμένη στο δεύτερο κατά σειρά καλάμι μου. Έτρεξα και συγχρόνως φώναξα τον Κώστα να έρθει με το γάντζο. Έπιασα το καλάμι στα χέρια μου, ένιωσα ένα κεφάλι και κάρφωσα. Άρχισα σιγά, σιγά να το φέρνω με το ψάρι να κάνει δυνατά χτυπήματα και παίρνοντας φρένα. Κάποια στιγμή είχε αρχίσει να κουράζεται αλλά ερχόταν προς τα έξω με δυσκολία. Το σήκωσα στον αφρό για να με βοηθήσει το κύμα να το τραβήξω και να αποφύγω το σκαλί, μα αυτό λες και το καταλάβαινε βυθίστηκε και ένιωσα να τρίβει το σώμα του στο βυθό, προσπαθώντας να κόψει την πετονιά. Είχα μπερδευτεί με τη συμπεριφορά του μέχρι που ήρθε ένα μεγάλο κύμα και το έφερε πιο έξω. Τότε ταχύτατα ο Κώστας το γάντζωσε! Ήταν ένα υπέροχο μυλοκόπι που έκανε ακόμα πιο πλούσια την ψαριά μας! Αν και μικρότερο από τα προηγούμενα που έχω βγάλει, με παίδευσε και με μπέρδεψε περισσότερο από τα άλλα. Πιάστηκε σε αρματωσιά PaterNoster, στο πάνω αγκίστρι το οποίο ήταν δολωμένο με αμερικάνο. Το σύνολο των ψαριών της βραδιάς ήταν να το κοιτάς και να μην το χορταίνεις! Είχε περάσει η ώρα (σχεδόν 2 π.μ.) και αποφασίσαμε να ψαρέψουμε για μία ώρα ακόμα και μετά να μαζέψουμε σιγά, σιγά εφόσον το πρωί δουλεύαμε. Αντικατέστησα τις αρματωσιές και τις έριξα με φρέσκα δολώματα ενώ άλλαξα νερό στα ψάρια για να τα κρατήσω όσο το δυνατόν ζωντανά.

Το τελευταίο καλό ψάρι της ψαριάς μας!

Το τελευταίο καλό ψάρι της ψαριάς μας!

Δεν πέρασε πολλή ώρα όταν το προτελευταίο καλάμι μου δέχτηκε πάλι μία καλή τσιμπιά και συγχρόνως τα φρένα άρχισαν να ηχούν ασταμάτητα. Δυνατό τράβηγμα! Κάρφωσα αλλά ήταν… βράχος!! Έβαλα λίγο περισσότερη δύναμη και άρχισα να το ξεκολλάω από την άμμο. Κάτι μου θύμιζε αυτή η συμπεριφορά του. Φώναξα πάλι τον Κώστα με το γάντζο να περιμένει καθώς τραβούσα το ψάρι προς τα έξω αργά και σταθερά. Όταν το ψάρι πλησίασε, με μια κίνησε ο Κώστας το γάντζωσε. «Μυλοκόπι!!!», φωνάξαμε και οι δύο. Τα συναισθήματα πολλά και απερίγραπτα. Ήταν σχεδόν το ίδιο μέγεθος με το προηγούμενο ψάρι και ήταν πιασμένο στο κάτω αγκίστρι σε αρματωσιά με συρόμενο διπλάρι, δολωμένη με φαραώ. Σταματήσαμε το ψάρεμα για να ξαποστάσουμε ενώ βάλαμε το ψάρι μαζί με τα άλλα και τα θαυμάζαμε για ώρα. Η τελευταία πέρασε τόσο γρήγορα που χωρίς να το καταλάβουμε ήταν κιόλας 4 το πρωί. Έτσι σηκωθήκαμε να μαζέψουμε τον εξοπλισμό μας για να γυρίσουμε σπίτι. Να σημειωθεί ότι καθώς μαζεύαμε, παρόλο που είχε περάσει αρκετή ώρα από την τελευταία δολωσιά, διότι όπως προανέφερα ξαποστάσαμε λίγο, στα πιο πολλά καλάμια μας ήταν πιασμένοι σαργοί!





Απολογισμός

OLYMPUS DIGITAL CAMERA



Ήταν από τις καλύτερες ψαριές που είχαμε κάνει με τον Κώστα, μια εμπειρία που θα την θυμόμαστε για καιρό. Αφού τραβήξαμε αρκετές φωτογραφίες, βάλαμε τα ψάρια στα ψυγεία μας και πήραμε το δρόμο της επιστροφής πλήρως ικανοποιημένοι από την εμπειρία αυτή. Πραγματικά μπήκε δυναμικά το 2009 στο ψάρεμά μας. Ελπίζω να συνεχίσει για όλους μας το έτος αυτό με τέτοιες ή παρόμοιες επιτυχίες. Για μερικούς προληπτικούς (όπως είμαστε εμείς) η καλή χρόνια από το «ποδαρικό» της φαίνεται.







Το παρόν άρθρο έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό “Ψαρεύω”

banner asgoudaki

 

Categories: Casting-Surfcasting

About Author

Βαγγέλης Ασγουδάκης

Ο Βαγγέλης διατηρεί εξειδικευμένο κατάστημα ειδών αλιείας στα Χανιά από το 2000. Ξεκίνησε την αρθρογραφία για την τεχνική του surfcasting στο περιοδικό “Ψαρεύω” αλλά η εμπειρία του δεν σταματά εκεί. Ασχολείται και έχει ειδικές γνώσεις σε πολλές τεχνικές ψαρέματος από την ακτή ενώ τα τελευταία χρόνια ψαρεύει με επιτυχία από σκάφος με διάφορες τεχνικές όπως jigging, μολύβι φύλακα, biggame κ.α.. Το κατάστημα του αποτελεί πόλο έλξης όλων των ψαράδων της περιοχής και κάθε χρόνο διοργανώνει εκδηλώσεις όπως την καθιερωμένη κοπή πίτας με... ψάρεμα! Χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης από όλους όσους ασχολούμαστε με την αρθρογραφία καθώς είναι ένας αληθινός ψαράς χαμηλών τόνων με όρεξη να μοιράζεται τις γνώσεις του. Επίσης είναι κάτοχος του site www.ifishing.gr στο οποίο μπορείτε να ενημερωθείτε για τα πάντα που αφορούν το ψάρεμα καθώς και για μια πληθώρα προϊόντων τα οποία προτείνει για την κάθε τεχνική ψαρέματος.

Σχολιάστε:

Loading Facebook Comments ...